Μέσα σε μια σκοτεινή σπηλιά της Κύπρου, μια νεαρή κόρη επέλεξε να ζήσει ολόκληρη τη ζωή της μακριά από τον κόσμο. Πάνω στη λειψανοθήκη της βρέθηκε σκαλισμένη μια συγκινητική επιγραφή που έγραφε «Φωτεινή Παρθένος Νύμφη Χριστού». Η Οσία Φωτεινή, γνωστή στην Κύπρο και ως Αγία Φώτου η θαυματουργός, παραμένει μια μορφή τυλιγμένη στο πέπλο της παράδοσης και της ευλάβειας. Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια ούτε την εποχή που έζησε ούτε λεπτομέρειες για την καταγωγή της.

Η παράδοση όμως διασώζει με βεβαιότητα ότι γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο της Κύπρου από γονείς απλούς και ταπεινούς. Ήταν άνθρωποι φτωχοί στα υλικά αγαθά, αλλά πλούσιοι στην πίστη και την ευλάβεια προς τον Θεό. Μέσα σε αυτό το σπιτικό η μικρή Φωτού πήρε τα πρώτα μαθήματα αγάπης και αρετής. Από τα παιδικά της κιόλας χρόνια ξεχώριζε ανάμεσα στις συνομήλικές της για την καλοσύνη της και τη γλυκύτητα του χαρακτήρα της. Όλοι παρατηρούσαν την προθυμία της να εξυπηρετεί τους άλλους και την έμφυτη αρετή που στόλιζε την ψυχή της.

Τα μεγάλα φωτεινά της μάτια καθρέφτιζαν τον πλούτο της καρδιάς της και σκορπούσαν παντού γύρω εμπιστοσύνη και χαρά. Στο σχολείο του χωριού της έμαθε τα πρώτα της γράμματα με ζήλο και αγάπη για τη μάθηση. Μόλις έμαθε να διαβάζει, άρχισε να αποστηθίζει με ευλάβεια διάφορους ψαλμούς και ύμνους της Εκκλησίας μας. Οι ιεροί αυτοί στίχοι έγιναν η καθημερινή τροφή της ψυχής της και ο στολισμός του νου της. Όταν έφτασε στην ηλικία του γάμου, η Φωτού πήρε μια απόφαση που άλλαξε ολοκληρωτικά τη ζωή της.

Άφησε πίσω της το πατρικό σπίτι και κάθε προοπτική κοσμικού βίου χωρίς δισταγμό. Αναζήτησε μια σπηλιά στην ερημιά για να αφιερωθεί εκεί στην άσκηση και την προσευχή. Σε αυτό το ταπεινό σπήλαιο η αγνή και ηρωική κόρη πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή της. Ήταν μια ζωή γεμάτη εγκαρτέρηση και αδιάλειπτη προσευχή προς τον Θεό. Ήταν επίσης ζωή αυστηρής εγκράτειας και ολοκληρωτικής αφιέρωσης στον ουράνιο Νυμφίο Χριστό.

Έγινε νύμφη του Κυρίου, μακριά από τα μάτια και τους θορύβους του κόσμου που την περιέβαλλε. Το άγιο λείψανό της τάφηκε μέσα στο σπήλαιο που υπήρξε καταφύγιο και ασκητήριό της για χρόνια. Αργότερα, ανάμεσα στα χίλια επτακόσια δεκαοκτώ και χίλια επτακόσια τριάντα δύο μετά Χριστόν, βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο. Πάνω στη λειψανοθήκη της υπήρχε σκαλισμένη η επιγραφή «Φωτεινή Παρθένος Νύμφη Χριστού», που μαρτυρεί την οσιακή της ταυτότητα. Από τότε και μέχρι σήμερα η Οσία εξακολουθεί να προσφέρει πλούσιες δωρεές στους πιστούς που την επικαλούνται με ευλάβεια.

Χαρίζει θεραπεία στους αρρώστους, φως στους τυφλούς, ψυχική ανάπαυση και χαρά στους πονεμένους ανθρώπους. Το ασκητήριό της σώζεται μέχρι τις μέρες μας στο χωριό Άγιος Ανδρόνικος της Κύπρου. Ο επισκέπτης μπαίνει μέσα από μια στενή είσοδο και κατεβαίνει μια σκάλα από εγχώριες πέτρες με είκοσι τρία σκαλοπάτια. Το σπήλαιο θυμίζει έντονα τις κατακόμβες όπου κατέφευγαν για να προσευχηθούν οι πρώτοι χριστιανοί. Στο βάθος του υπάρχει αγίασμα με θαυματουργό νερό, που οι πιστοί παίρνουν με ευλάβεια.

Πλένουν με αυτό τα άρρωστα μέλη τους και πολλοί έχουν λάβει θεραπεία. Ιδιαίτερα η Αγία επικαλείται για τη θεραπεία των οφθαλμικών παθήσεων. Στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς το σπήλαιο χρησίμευσε και ως κρυφός ναός. Τμήμα του αγίου λειψάνου της φυλάσσεται σήμερα στην Ιερά Μονή Κύκκου της Κύπρου.