Ανάμεσα στους ένδοξους εργάτες της πρώτης Εκκλησίας ξεχωρίζει η μορφή του αγίου αποστόλου Σίλα, ενός εκ των επτά εβδομηκοντάδων μαθητών. Στην αρχική Εκκλησία των Ιεροσολύμων ο μακάριος Σίλας υπήρξε σεβαστή προσωπικότητα και αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων ως ηγέτης ανάμεσα στους πιστούς αδελφούς. Ήταν διακεκριμένος για τη βαθιά του σοφία, την πύρινη ευγλωττία του και κυρίως για τη σπάνια θεία δωρεά της προφητείας. Στην αποστολική σύνοδο που συνήλθε στα Ιεροσόλυμα γύρω στο πεντηκοστό πρώτο σωτήριο έτος αναδείχθηκε σπουδαίος και πολύτιμος συνεργάτης.

Στη σύνοδο εκείνη συζητήθηκε σοβαρά το λεπτό θέμα της τηρήσεως του παλαιού Μωσαϊκού Νόμου από τους εξ εθνών χριστιανούς. Οι θεόπνευστοι απόστολοι αποφάσισαν με τη χάρη του αγίου Πνεύματος ότι οι εθνικοί δεν χρειαζόταν να τηρήσουν τις παλαιότερες διατάξεις. Έπρεπε όμως να απέχουν με προσοχή από τα ειδωλόθυτα φαγητά, από τα πνικτά κρεάτα, από το αίμα και από την πορνεία της σαρκός. Με την επιστολή της σπουδαίας αποφάσεως αυτής στάλθηκαν στην Αντιόχεια ο Παύλος, ο Βαρνάβας, ο μακάριος Σίλας και ο Ιούδας ο Βαρσαββάς.

Όλοι μαζί ξεκίνησαν με τη χάρη του Θεού για τη μεγάλη πόλη της Συρίας προκειμένου να εξηγήσουν στους ευσεβείς πιστούς τα ιερά συμπεράσματα της σπουδαίας συνόδου. Όταν έφτασαν οι μακάριοι απόστολοι στη μεγάλη πόλη της Αντιόχειας, παρέδωσαν με χαρά την ιερή επιστολή στο πιστό σύναγμα των αδελφών. Ο πιστός Ιούδας επέστρεψε σύντομα στα Ιεροσόλυμα, ενώ ο μακάριος Σίλας παρέμεινε στην Αντιόχεια κοντά στον φλογερό Παύλο τον απόστολο. Από τότε άρχισε η μακρά πνευματική συνεργασία τους στις πολυκύνδυνες ιεραποστολικές περιοδείες σε όλη την Ασία και την Ευρώπη της εποχής εκείνης.

Διέσχισαν μαζί την παλαίφατη Συρία και την Κιλικία, στηρίζοντας τις νεοϊδρυμένες χριστιανικές κοινότητες της πολυκύμαντης ευρύτερης ανατολικής περιοχής. Στη συνέχεια οι ευλογημένοι αυτοί απόστολοι διέσχισαν την παλαίφατη Λυκαονία, τη Φρυγία, τη Γαλατία και έφτασαν στην ένδοξη χώρα της Μακεδονίας. Στους Φιλίππους κατηγορήθηκαν αδίκως από τους ασεβείς ντόπιους ότι δημιουργούσαν επικίνδυνη αναταραχή ανάμεσα στους νομιμόφρονες ρωμαίους πολίτες της πόλεως. Συνελήφθησαν αμέσως οι αθώοι, ραβδίστηκαν σκληρά από τους δημίους και ρίχτηκαν αλυσοδεμένοι στα κατάβαθα της φοβερής σκοτεινής υπόγειας φυλακής.

Τα μεσάνυχτα όμως οι μακάριοι απόστολοι προσεύχονταν και υμνούσαν με χαρά τον αγαπημένο τους Σωτήρα Θεό, και έγινε ξαφνικά μεγάλος σεισμός. Οι αλυσίδες έλυσαν θαυμαστά όλους τους δεσμίους και τα βαριά πορτοπαράθυρα της φυλακής άνοιξαν θαυμαστά μόνα τους χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Ο Κύριος έδειξε με αυτό τον φοβερό σεισμικό τρόπο τη δύναμή του στους πιστούς δούλους του και τους έσωσε από τη φυλακή. Ο φύλακας της φυλακής ξύπνησε τρομαγμένος και νόμισε ότι όλοι οι κρατούμενοι είχαν ήδη δραπετεύσει στη σκοτεινή νύχτα της Μακεδονίας.

Ετοιμάστηκε να αυτοκτονήσει στιγμιαία, αλλά τον σταμάτησε με πατρική αγάπη ο μέγας απόστολος Παύλος και τον παρηγόρησε με στοργή. Ο φύλακας έπεσε με τρόμο στα πόδια των αποστόλων, τους έβγαλε σεβάσμια από τη φυλακή και τους οδήγησε στο σπιτικό του. Εκεί τους περιποιήθηκε με στοργή τις πληγές των βαρβαρικών ραβδισμών και βαφτίστηκε ευλαβικά μαζί με όλο το ευλογημένο σπιτικό του. Από τους Φιλίππους οι μακάριοι απόστολοι προχώρησαν στη συνέχεια στην Αμφίπολη, στην Απολλωνία και στην παλαίφατη ένδοξη Θεσσαλονίκη.

Σε κάθε πόλη που πατούσε το ευλογημένο πόδι τους ίδρυαν νέες ορθόδοξες κοινότητες και κήρυτταν ζωντανά το ευαγγέλιο της σωτηρίας. Στην ένδοξη Κόρινθο τέλος ο μακάριος Σίλας χειροτονήθηκε επίσκοπος της εκεί ευλογημένης τοπικής ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας. Επιτέλεσε εκεί πολλά ένδοξα θαύματα και θαυμαστά υπερφυσικά σημεία προς δόξα του παντοδύναμου Σωτήρα μας Κυρίου Ιησού Χριστού. Εκοιμήθη ειρηνικά στην ένδοξη Κόρινθο, αφού τελείωσε άξια τον μεγάλο αποστολικό του δρόμο και τον καλό αγώνα της φλογερής πίστεως.

Διά πρεσβειών του αγίου ενδόξου και πανευφήμου αποστόλου Σίλα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών.