Στους πρώτους εκείνους χριστιανικούς αιώνες της Μικράς Ασίας, στην ευλογημένη γη της Κιλικίας, γεννήθηκε ένας θαυμαστός μάρτυς ονόματι Καλλίνικος. Αναθρέφηκε από την παιδική του ηλικία στην ευσέβεια της ορθοδόξου πίστεως, τρεφόμενος με τα νάματα της Εκκλησίας. Όταν έφτασε στην ώριμη ηλικία, ο νεαρός Καλλίνικος παρατήρησε με βαθιά λύπη πόσο πολλοί άνθρωποι ζούσαν στην ειδωλολατρική ασέβεια. Έβλεπε τους συμπολίτες του σκοτεινούς από τη δαιμονική απάτη, μακριά από τον αληθινό Δεσπότη Χριστόν τον φιλάνθρωπο Σωτήρα.

Πίστευαν δυστυχώς οι πλανεμένοι σε άψυχα πέτρινα είδωλα και πρόσφεραν θυσίες σε αυτά τα νεκρά αντικείμενα. Έκλαιγε πικρά ο Καλλίνικος για την ψυχική απώλεια αυτών των ανθρώπων και αποφάσισε να τους διδάξει την αλήθεια. Άρχισε λοιπόν με ζήλο αποστολικό να κηρύττει δημόσια το Ευαγγέλιο της σωτηρίας, καλώντας τους σε μετάνοια ειλικρινή. Διέσχισε αμέτρητες πόλεις και χωριά, μιμούμενος τους αγίους Αποστόλους στην ιεραποστολική του πορεία προς τα έθνη.

Πολλούς ειδωλολάτρες οδήγησε στην χριστιανική πίστη με τη γλυκύτητα του λόγου του και με το ζωντανό παράδειγμά του. Έφτασε τέλος στην γαλατική πόλη της Άγκυρας, όπου παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα κηρύττοντας με ευλάβεια πολλή. Φρόντιζε ακούραστα για τη σωτηρία των ψυχών και κοπίαζε στο ευαγγέλιο του Σωτήρος Χριστού στους εθνικούς. Η ζηλωτική του δράση εξόργισε τους ειδωλολάτρες, οι οποίοι τον συνέλαβαν τελικά και τον οδήγησαν στον σκληρό άρχοντα Σακέρδωνα.

Ο ηγεμών Σακέρδων ήταν ζηλωτής υπηρέτης των ειδώλων και άσπονδος εχθρός των χριστιανών της επαρχίας του. Όταν οδηγήθηκε ενώπιόν του ο μάρτυς, οι κατήγοροι ανέφεραν με λύσσα τα κηρύγματά του στους πιστούς. Είπαν ότι αυτός ο ξένος Καλλίνικος διδάσκει τους ανθρώπους να μη θυσιάζουν στους θεούς της πόλεως. Ο εξαγριωμένος ηγεμών κοίταξε τον μάρτυρα με βλοσυρό βλέμμα και άρχισε να τον ανακρίνει με σκληρή φωνή. Τον ρώτησε πώς τόλμησε ως ξένος επισκέπτης να αναστατώνει τον λαό, διδάσκοντάς τον να εγκαταλείψει τους θεούς.

Ο μάρτυς απάντησε με γαλήνια ταπείνωση ότι ήταν ταπεινός δούλος του Δεσπότου Χριστού και Σωτήρος με χαρά πνευματική. Είπε ότι βλέποντας τους ανθρώπους να βαδίζουν προς την απώλεια, πονούσε στην ψυχή του από τη συμπόνια. Προσπαθούσε όσο μπορούσε με την καλή διδασκαλία να τους στρέψει από το σκοτάδι προς το αληθινό φως. Τον προέτρεψε μάλιστα και τον ίδιο τον ηγεμόνα να γνωρίσει τη χριστιανική αλήθεια του Σωτήρος για τη δόξα του Σωτήρος.

Ο ηγεμών απάντησε με μεγάλη οργή ότι ποτέ δεν θα εγκατέλειπε τους θεούς για ν' ακούσει τέτοια λόγια. Απείλησε ότι θα τον υπέβαλλε σε σκληρά βασανιστήρια και θα δοκίμαζε αν ο Θεός του θα τον έσωζε. Ο γενναίος μάρτυς απάντησε ψυχρά ότι κάθε βασανιστήριο για χάρη του Κυρίου του ήταν ποθητό σαν τροφή για τον πεινασμένο. Ο εξοργισμένος ηγεμών διέταξε τότε να τον γυμνώσουν επί τόπου και να τον κτυπήσουν ανηλεώς με βόειες ζωϊκές νευρές.

Επί ώρες ολόκληρες οι δήμιοι κτυπούσαν τον άγιο, ενώ ο κήρυκας φώναζε προς αυτόν να αναγνωρίσει τους θεούς. Ο μάρτυς όμως γελούσε με το βασανιστήριο και τους έλεγε ότι δεν φοβόταν ούτε φωτιά ούτε ξίφος. Ο ηγεμών διέταξε έπειτα να τον κρεμάσουν στο ξύλο και να τον ξεσχίσουν με σιδερένια γαντζωτά εργαλεία. Ξέσχισαν τη σάρκα του μέχρι τα οστά, ενώ εκείνος συνέχιζε να γελά λέγοντας ότι ο Χριστός τον δυναμώνει. Ο σκληρόκαρδος Σακέρδων, βλέποντας ότι δεν τον λυγίζει, σκέφτηκε νέο φοβερό μαρτύριο για τον γενναίο μάρτυρα.

Διέταξε να του φορέσουν σιδερένια υποδήματα με αιχμηρά καρφιά μέσα και να τον στείλουν πεζοδρομώντας στην οικουμενική Εκκλησία. Έπρεπε να βαδίσει με αυτά τα φοβερά υποδήματα μέχρι την μακρινή πόλη Γάγγρα, ογδόντα μίλια από την Άγκυρα. Σκέφτηκε ο σκληρός ηγεμών ότι έτσι θα τρόμαζε τους πιστούς που είχε αναγεννήσει στην πίστη ο Καλλίνικος. Ο μάρτυς όμως βάδιζε με σιδηρά υποδήματα γεμάτα καρφιά, ψάλλοντας τον σαρανταστό ψαλμό του προφήτου Δαβίδ.

Έλεγε ότι υπέμεινα τον Κύριον και προσέσχε μοι, και επήκουσε της δεήσεώς μου με δάκρυα παρακλητικά. Ξεκίνησαν λοιπόν την μακριά πορεία προς τη Γάγγρα, με τους στρατιώτες έφιππους πίσω από τον αλυσοδεμένο μάρτυρα. Όταν διένυσαν τα πρώτα εξήντα μίλια, έφτασαν σε τόπο ονομαζόμενο Ματρίκα κατά τους ζεστούς θερινούς μήνες. Οι στρατιώτες υπέφεραν φοβερά από τη δίψα του ιουλιανού καύσωνα, και ούτε νερό υπήρχε ούτε σκιά κοντά. Άρχισαν τότε να ικετεύουν τον γενναίο μάρτυρα να προσευχηθεί στον Θεό του για λίγο νερό δροσερό.

Είπαν ότι αν πέθαιναν εκεί στον δρόμο, θα έχανε και ο μάρτυς τον στέφανο της μαρτυρικής τελειώσεως. Ο μάρτυς ευσπλαχνίσθηκε τους σκληρούς εχθρούς του και θέλησε να ευεργετήσει εκείνους τους βασανιστές του τους ίδιους. Στάθηκε δίπλα σε ένα μεγάλο βράχο και ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, παρακαλώντας τον Κύριον να φανερώσει τη μεγάλη δύναμή Του στους ειδωλολάτρες. Αμέσως μετά την προσευχή ξεπήδησε από τον ξερό βράχο μια θαυμαστή πηγή με κρυστάλλινο νερό δροσερό.

Όλοι οι στρατιώτες ήπιαν με απληστία και αναφώνησαν με δάκρυα ευγνωμοσύνης μέγας ο Θεός των χριστιανών. Η θαυμαστή πηγή εκείνη συνέχισε να αναβλύζει νερό για πάντα ως μνημείο του θαύματος του γενναίου μάρτυρος. Αναζωογονημένοι λοιπόν οι στρατιώτες έφτασαν εύκολα στη Γάγγρα και εκπλήρωσαν εκεί τη σκληρή εντολή του ηγεμόνος. Άναψαν τότε μια μεγάλη πυρά και τοποθέτησαν τον μάρτυρα κοντά στις φοβερές φλόγες της πυρακτωμένης καμίνου.

Ο γενναίος Καλλίνικος ευχαρίστησε με δάκρυα τον Πατέρα που τον αξίωσε να πεθάνει για το άγιό Του όνομα. Μπήκε χαρούμενος στη μέση των φλογών και παρέδωσε εν ειρήνη την ψυχή του στον φιλάνθρωπο Δεσπότη Χριστόν. Όταν η φωτιά έσβησε, βρέθηκε το άγιο σώμα ολοκληρωτικά άθικτο από τις φοβερές φλόγες της καμίνου. Οι πιστοί χριστιανοί το παρέλαβαν με ευλάβεια και το ενταφίασαν με τις πρέπουσες τιμές μάρτυρος του Χριστού. Άγιε Μάρτυς Καλλίνικε, ομολογητά της ορθοδόξου πίστεως και θαυματουργέ της Μικράς Ασίας, πρέσβευε υπέρ ημών στον Σωτήρα Χριστόν.

Δίδαξέ μας τον ζηλωτικό σου πόθο για την ιεραποστολική διακονία στους ξεχασμένους αδελφούς μας τους πεπλανημένους. Δώρισέ μας την ανδρεία στην ομολογία της πίστεως ενώπιον των κοσμικών εχθρών της Εκκλησίας στην πορεία της σωτηρίας. Δίδαξέ μας τη συμπόνια προς τους εχθρούς μας, όπως εσύ δροσισες με νερό τους βασανιστές σου τους ίδιους. Διώξε από εμάς τους πειρασμούς της απιστίας και της φιλαυτίας που μας απομακρύνουν από τη χάρη Του.

Στερέωσε την πίστη μας στις δοκιμασίες της ζωής και ενίσχυσέ μας με την ουράνια χάρη του Πνεύματος. Παρακάλεσε τον Σωτήρα να σκεπάζει τους ναούς της Ορθοδοξίας από τους ορατούς και αόρατους εχθρούς της. Πρόσφερε υπέρ ημών τις θερμές σου πρεσβείες ενώπιον του Πατρός και ενίσχυσέ μας με τα χαρίσματα του Παρακλήτου. Άκουσε τις δεήσεις μας τις αμαρτωλές και ανέφερέ τες στον φιλάνθρωπο θρόνο του Δεσπότου Χριστού για την οικοδομή των πιστών.

Δώρισέ μας την υπομονή στις θλίψεις και τη χαρά πνευματική στις πικρές δοκιμασίες του βίου μας. Παρηγόρησε τους θλιμμένους πιστούς που σε επικαλούνται με δάκρυα στους χαλεπούς τούτους καιρούς στους κόλπους της αγίας Εκκλησίας. Σκέπασε με την προστασία σου την οικογένειά μας και τα παιδιά μας από κάθε κακό με αγάπη ολόψυχη. Αμήν, γένοιτο, διά της προστασίας σου της κραταιάς, εις τους αιώνας των αιώνων του Σωτήρος ημών.