Στις παγωμένες δασικές εκτάσεις της κεντρικής ρωσικής γης, μέσα στο φτωχικό κελλί ενός μεγάλου ασκητή, υπήρχε μια θαυματουργή εικόνα της παναγίας Θεοτόκου. Η εικόνα αυτή είχε τον υπέροχο τίτλο της Παναγίας της Τρυφερότητος, και ανήκε στον φιλόθεο και ασκητικό άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Ο όσιος αυτός ησυχαστής την φύλαγε ως πολύτιμο πνευματικό θησαυρό μέσα στο ταπεινό του ασκητήριο της δασικής μονής. Μπροστά στην εικόνα αυτή έκαιγε αδιάλειπτα ένα ευωδιαστό καντήλι, σύμβολο της αγάπης του οσίου προς την Δέσποινα του ουρανού.

Με το λάδι του καντηλίου της εικόνας ο όσιος Σεραφείμ έχριζε με ευλάβεια τους πάσχοντες προσκυνητές. Όλοι οι χρισμένοι από το πολύτιμο εκείνο λάδι λάμβαναν θαυμαστή ίαση των ασθενειών τους από την χάρη της Παναγίας. Πιστοί από όλη τη Ρωσία έρχονταν στο ταπεινό κελλί του οσίου, ζητώντας την μεσιτεία της Θεομήτορος. Ο ευλογημένος Σεραφείμ προσευχόταν μπροστά στην εικόνα ώρες ολόκληρες κάθε νύκτα, βυθιζόμενος στην απερίγραπτη γλυκύτητα της Θεομητορικής αγάπης.

Στις δύο Ιανουαρίου του χιλίων οκτακοσίων τριάντα τρία, ο όσιος εκοιμήθη εν Κυρίω γονατιστός μπροστά στην αγαπημένη του εικόνα. Η ψυχή του πέταξε στους ουρανούς ενώ τα μάτια του ήταν στραμμένα προς το πρόσωπο της Παναγίας Μητρός. Έτσι σφραγίστηκε με αγιοπνευματικό τρόπο η εικόνα ως πολύτιμη παρακαταθήκη του οσίου στον ορθόδοξο λαό με ευλάβεια πολλή. Μετά την μακάρια κοίμηση του οσίου Σεραφείμ, ο ηγούμενος Νύφων της μονής Σάρωφ έλαβε σημαντική απόφαση.

Κάλεσε τον υπηρέτη του κελλιού του Σεραφείμ και του παρήγγειλε να μεταφέρει την εικόνα στις αδελφές της μονής Ντιβέγεβο. Είπε χαρακτηριστικά τα προφητικά αυτά λόγια ότι η εικόνα είναι προορισμένη να βρίσκεται μαζί με εκείνες τις μοναχές. Η μονή Ντιβέγεβο, που είχε ιδρύσει ο ίδιος ο όσιος Σεραφείμ ως πατρική παρακαταθήκη, υποδέχτηκε την εικόνα με χαρά. Στα χιλιοστά εννιακοσιοστά τρία γενόντουσαν στη Ρωσία οι μεγάλες εορτές της επίσημης αγιοκατατάξεως του οσίου Σεραφείμ από την Εκκλησία.

Ένας προσκυνητής που παρέστη περιέγραψε με συγκίνηση την λαμπρή λιτανεία από τη μονή Ντιβέγεβο προς το μοναστήρι του Σάρωφ. Η λιτανεία διεξήχθη στις δέκα επτά Ιουλίου με συμμετοχή χιλιάδων πιστών από όλη τη ρωσική επικράτεια της εποχής. Οι μοναχές του Ντιβέγεβο μετέφεραν με ευλάβεια τη θαυματουργή εικόνα της Τρυφερότητος μέσα στην επίσημη πομπή. Όταν η πομπή έφτασε στο εξωκλήσιο της περιοχής, δύο πρωτοπρεσβύτεροι αφαίρεσαν με δέος την εικόνα από τη θήκη της.

Την παρέδωσαν με τιμή στον επίσκοπο Ινοκέντιο, ο οποίος ευλόγησε με αυτήν τον λαό σταυρικώς με χαρά πνευματική. Σήμερα, όπως και τότε, η μονή Σεραφείμ Ντιβέγεβο εορτάζει με μεγαλοπρέπεια τις τοπικές εορτές της εικόνας. Οι κύριες εορτές γίνονται στις είκοσι οκτώ Ιουλίου και στις εννέα Δεκεμβρίου της Συλλήψεως της Παναγίας από την δικαία Άννα. Ο αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Τσιτσαγκώφ συνέταξε ειδική Ακολουθία προς τιμή της Εικόνας της Τρυφερότητος της Παναγίας μας.

Δύο πρωτότυποι Ακάθιστοι Ύμνοι προς την εικόνα διασώθηκαν μέχρι των ημερών μας στους κόλπους της ρωσικής Εκκλησίας. Ο ιερομόναχος και θεολόγος Παύλος Φλωρένσκυ έγραψε ότι η εικόνα της Τρυφερότητος ξεχωρίζει, καθώς παρουσιάζει την Θεοτόκο χωρίς το θείο Βρέφος. Την παρουσιάζει στη στιγμή του Ευαγγελισμού, όταν είναι ήδη το Πανάχραντο Σκεύος του Αγίου Πνεύματος Παρακλήτου. Ο όσιος Σεραφείμ συνήθιζε να ανάβει επτά κηροπήγια εμπρός στην ιερή εικόνα του κελλιού του στις ώρες προσευχής.

Τα κηροπήγια αυτά γέμιζαν τον περισσότερο χώρο του μικρού ασκητικού κελλιού στο πλάι της θαυματουργής εικόνος. Φανερώνουν τα επτά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα ανώτερα δώρα του ουρανίου Παρακλήτου προς τους πιστούς. Ο όσιος Σεραφείμ εντελλόταν τους πιστούς προσκυνητές να καλούν την εικόνα ως Χαρά Πασών των Χαρών. Η εικόνα δεν χάθηκε ούτε στους χρόνους του αθεϊστικού διωγμού, καθώς οι μοναχές την προστάτεψαν με κίνδυνο της ζωής τους.

Πρώτες οι αδελφές του Ντιβέγεβο που έζησαν στο Μουρόμ μετά τη διάλυση της μονής τη φύλαξαν με αυτοθυσία. Αργότερα ο ιερέας Βίκτωρ Σιποβάλνικωβ της Μόσχας ανέλαβε τη φύλαξη της θαυματουργής εικόνας με μεγάλη ευλάβεια. Σήμερα η εικόνα φυλάσσεται με τιμή στον πατριαρχικό ναό της Παναγίας Βλαντιμίρσκαγια, στην οδό Τσίστι Πέρευλωκ. Παναγία Δέσποινα της Τρυφερότητος, χαρά πασών των χαρών και προστάτις των ορθοδόξων ψυχών, πρέσβευε υπέρ ημών στον Σωτήρα Υιόν σου.

Δίδαξέ μας την ταπεινή σιγή του οσίου Σεραφείμ και την αδιάλειπτη προσευχή προς τον Δεσπότη Χριστόν. Αμήν, γένοιτο, διά της παναγίας μεσιτείας σου της θερμής και κραταιάς, εις τους αιώνας των αιώνων.