Από τα κυπριακά παράλια της αρχαίας Καρπασίας ως την σπηλιά της βόρειας ακτής, ένας ταπεινός ιεράρχης φώτισε με τη φλόγα της προσευχής. Φώτισε την νυκτωμένη ψυχή του ποιμνίου του στις δύσκολες ώρες της φοβερής δοκιμασίας από τους εχθρούς της πίστεως. Ο Άγιος Θύρσος συγκαταλέγεται στους τρεις ιεράρχες της Καρπασίας, και είναι σεβαστός σε όλη τη χριστιανική Κύπρο. Στον λαϊκό κόσμο είναι περισσότερο γνωστός με το προσωνύμιο «Άης Θέρισσος», και τιμάται ως αγαπητός θαυματουργός.

Δυστυχώς οι πληροφορίες που έχουμε από το συναξάρι και την ακολουθία του είναι πολύ φτωχές και περιορισμένες. Ορισμένοι μάλιστα αμφισβήτησαν αν υπήρξε πραγματικά ιεράρχης ή απλώς όσιος ή μάρτυρας, και η σύγχυση οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει και άλλος άγιος με το ίδιο όνομα Θύρσος. Εκείνος ο άλλος μάρτυς έζησε στα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορος Δεκίου, και μαρτύρησε στον Ελλήσποντο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ευλογεί τη μνήμη του ως αληθινό υπόδειγμα ορθόδοξης ομολογίας μέσα στις δοκιμασίες και τις προκλήσεις της εποχής μας.

Η ιερά παράδοση της Εκκλησίας διασώζει τις ευλογημένες πτυχές της ζωής του μέσα στο Συναξάρι και στις λειτουργικές ακολουθίες των πιστών. Από την ακολουθία μανθάνουμε ότι ο Θύρσος υπήρξε θρέμμα κάλλιστο των Καρπασέων του νησιού, και από βρέφος ακόμη επιζήτησε επιμελώς την αρετή και ο πόθος της ευσέβειας τον ώθησε σε πνευματική πορεία. Στο χωριό του ο Θύρσος έμαθε τα λίγα γράμματα της εποχής, τα παπαδογράμματα της παραδοσιακής βυζαντινής εκπαιδεύσεως. Η μελέτη της Αγίας Γραφής, τακτική και προσεκτική, πλούτιζε καθημερινά τις γνώσεις του και καλλιεργούσε την αγνή ψυχή του.

Η πνευματική του καλλιέργεια ήταν τόσο πλούσια, ώστε μικροί και μεγάλοι έτρεχαν σε αυτόν με λαχτάρα. Ζητούσαν να ακούσουν από το στόμα του τα φρόνιμα και αγνά λόγια, τα γεμάτα από χάρη και αλάτι. Όταν έφτασε στη νεανική ηλικία, ο Θύρσος προσήλθε στις τάξεις του ιερού κλήρου της Καρπασίας, και υπηρέτησε τη γενέτειρά του ως διάκονος και κατόπιν ως ιερέας, με αυτοπροσφορά και ταπεινό φρόνημα. Όταν χήρεψε ο επισκοπικός θρόνος, δεν δίστασε μπροστά στις παρακλήσεις όλων να αποδεχθεί την κλήση του Κυρίου.

Ανέλαβε το υψηλό υπούργημα του επισκόπου της Καρπασίας, αναδεικνύοντας ποιμαντικό ζήλο και ευαγγελική πραότητα, και η εποχή της χειροτονίας του συμπίπτει με περίοδο πολιτικών ανωμαλιών για το νησί της Κύπρου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ευλογεί τη μνήμη του ως αληθινό υπόδειγμα ορθόδοξης ομολογίας μέσα στις δοκιμασίες και τις προκλήσεις της εποχής μας. Η ιερά παράδοση της Εκκλησίας διασώζει τις ευλογημένες πτυχές της ζωής του μέσα στο Συναξάρι και στις λειτουργικές ακολουθίες των πιστών. Και οι διωγμοί και οι πόνοι πλάκωναν τις χριστιανικές καρδιές, και χρειαζόταν δυνατός παρήγορος και κήρυκας.

Με τις συνεχείς επισκέψεις του στα χωριά της υπαίθρου, και τη γλυκιά πατρική συμπεριφορά του, διασκέδασε τον πόνο των πιστών. Έδωσε ξανά στις πονεμένες καρδιές την παρηγοριά, την ελπίδα και τη χαρά της θείας πίστεως, και στο πρώτο τροπάριο του εσπερινού της ακολουθίας του διαβάζουμε ότι «τας πόλεις της Καρπασίας εφαίδρυνε». Στις δύσκολες εκείνες μέρες ο μακάριος αθλητής έγινε ψυχή του ποιμνίου του και παρήγορος άγγελος, και η πόρτα του επισκοπείου του ήταν πάντα ανοικτή, και εκεί οι πεινασμένοι βρίσκανε ψωμί. Οι κατατρεγμένοι έβρισκαν εκεί ασφάλεια, οι πονεμένοι παρηγοριά, οι ορφανοί νέο πατέρα και οι θλιμμένοι ζωντανή ελπίδα στον Χριστό.

Όταν ο αυτοκράτωρ Νικηφόρος Φωκάς ελευθέρωσε την Κύπρο από τους Άραβες το έτος εννιακόσια εξήντα πέντε, ο Άγιος Θύρσος βρήκε διάδοχο. Με τη μεσιτεία του οι πιστοί λαμβάνουν χάρη και ευλογία από τον Κύριο για κάθε ψυχοσωματική ανάγκη της ορθόδοξης ζωής τους. Έτσι η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά πανηγυρικά τη μνήμη του ευλογημένου ιερού προσώπου με βαθιά ευλάβεια και ψυχική κατάνυξη κάθε χρόνο. Αποσύρθηκε σε σπηλιά της βόρειας ακτής της Καρπασίας, ώστε να αφιερωθεί στην ησυχαστική ζωή ως ερημίτης.

Πλήθη πιστών τον επισκέπτονταν καθημερινά εκεί για να ακούσουν τα λόγια και τις πνευματικές συμβουλές του γέροντος. Στη σπηλιά αυτή ο Θύρσος έμεινε μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής του ως αληθινός ησυχαστής της Καρπασίας. Με την προσευχή και την αυστηρή άσκηση καθάρισε τις αισθήσεις του και αναδείχθηκε κανών ασκητών και καύχημα Κυπρίων. Η οσιακή κοίμησή του καταλύπησε όλους τους πιστούς του ποιμνίου του, και τον κήδεψαν με δάκρυα.

Δίπλα στη σπηλιά που ασκήτεψε έκτισαν ένα όμορφο ναό, μέσα στον οποίο φύλαξαν τα τίμια λείψανα. Τα θαύματα που έκανε ζωντανός συνεχίστηκαν και μετά την κοίμησή του, ώστε ο τόπος έγινε προσκύνημα. Ένας χριστιανός από το Καρπάσι πόνεσε πολύ τα μάτια του, και ένα μάλιστα είχε καλυφθεί με άσπρο πέπλο. Ζήτησε να γίνει θεία λειτουργία στον ναό του Αγίου, και πέρασε τη νύχτα γονατιστός προσευχόμενος, και μετά τη λειτουργία και τη θεία κοινωνία, καθώς επέστρεφε προς το χωριό.

Ένιωσε επιθυμία να βγάλει το μαντήλι, ώ του θαύματος, το μάτι ήταν τελείως καλά, και έβλεπε θαυμάσια στο φως της ημέρας. Και χιλιάδες πιστών επισκέπτονται κάθε χρόνο τον ναό του Αγίου Θύρσου για να ζητήσουν με ευλάβεια τη χάρη του. Η ιερά παράδοση της Εκκλησίας διασώζει τις ευλογημένες πτυχές της ζωής του μέσα στο Συναξάρι και στις λειτουργικές ακολουθίες των πιστών. Άγιε Θύρσε ιεράρχα και θαυματουργέ της Κύπρου, πρέσβευε υπέρ ημών στον Κύριο Ιησού Χριστό, ώστε να θεραπευθούν οι ψυχές μας από κάθε τύφλωση πνευματικής φύσεως, αμήν.