Ποιος ορθόδοξος προσκυνητής δεν συγκινήθηκε όταν άκουσε ότι η Παναγία θρήνησε αληθινά δάκρυα μπροστά στην πανώλη που σάρωσε τη ρωσική γη του Πσκοβ; Στο πριγκιπάτο του Πσκοβ, στη βόρεια Ρωσία, υπάρχει ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Τσιρσκ ή Τσερσκ. Στο εκκλησιαστικό αυτό χωριό υπάρχει ένας μικρός ναός αφιερωμένος στη Γέννηση του Χριστού, στον οποίο φυλασσόταν μία πανάρχαια εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας. Η ευλογημένη αυτή εικόνα χαριτώθηκε με υπερφυσικά θαύματα την δεκάτη πέμπτη ρωσική εκατονταετηρίδα, που μόλις είχε αρχίσει.

Το έτος χίλια τετρακόσια είκοσι μετά τον Κύριο, στα χρόνια του τσάρου Βασιλείου του πρώτου της Μόσχας, ξέσπασε φοβερή θεομηνία στο Πσκοβ. Τότε αρχιεπίσκοπος του Νόβγκοροντ και του Πσκοβ ήταν ο μακαριστός Συμεών, ο οποίος ποίμαινε τις δύο εκκλησίες με σοφία και ευλάβεια. Η συμφορά που έπληξε την πριγκιπική περιοχή ήταν η φοβερή πανώλη, που αφάνιζε αμέτρητους πιστούς της κάθε ημέρα. Ο πιστός λαός βρισκόταν σε απόγνωση και αναζητούσε παρηγοριά και ανακούφιση μέσα από την κοινή προσευχή και τη μετάνοια.

Ζητούσε με πικρά δάκρυα τη βοήθεια του Δεσπότου Χριστού και της Παναγίας Παρθένου, της ουράνιας βασίλισσας του κόσμου. Ολόκληρες οικογένειες χάνονταν χωρίς τις τελευταίες ευχές και τα νεκροταφεία γέμιζαν αμέτρητους νεκρούς της φοβερής επιδημίας. Ο αρχιεπίσκοπος Συμεών και ο πρίγκιπας του Πσκοβ Θεόδωρος ζητούσαν θερμές δεήσεις και κοινή νηστεία ολόκληρου του ποιμνίου τους. Την δεκάτη έκτη Ιουλίου του ίδιου έτους χίλια τετρακόσια είκοσι έγινε ένα μεγάλο σημείο στον ναό της Γεννήσεως του Χριστού στο Τσιρσκ.

Η εικόνα της Θεοτόκου άρχισε να δακρύζει αληθινά δάκρυα από τα μάτια της μπροστά στους εκπληκτους πιστούς. Το παράδοξο αυτό θαύμα ήταν παρηγοριά για τους πιστούς και ενίσχυση για τους ολιγόψυχους που είχαν χάσει την ελπίδα τους. Τα νέα του παράδοξου σημείου της δακρυρροούσας εικόνας διαδόθηκαν γρήγορα ανάμεσα στους κατοίκους όλης της περιοχής του Πσκοβ. Οι πιστοί άρχισαν να συρρέουν με ευλάβεια στο μικρό χωριό για να προσκυνήσουν τη νεοδοξασθείσα θαυματουργή εικόνα.

Σύντομα η είδηση έφτασε και στον πρίγκιπα Θεόδωρο του Πσκοβ, ο οποίος αμέσως έλαβε αποφασιστικά μέτρα. Ο ευλαβής πρίγκιπας έστειλε ιερείς και πολλούς ευγενείς και θεοσεβείς ανθρώπους στο Τσιρσκ με την εντολή να μεταφέρουν την εικόνα στο Πσκοβ. Με ευλάβεια και επισημότητα οι αποσταλμένοι του πρίγκιπα υπάκουσαν στην προσταγή του και ξεκίνησαν τη μεταφορά της θαυματουργής εικόνας. Όταν στο Πσκοβ διαδόθηκε ότι η αγία εικόνα πλησίαζε στην πόλη, ο ίδιος ο πρίγκιπας Θεόδωρος βγήκε έξω από τις πύλες.

Ξεκίνησε με όλους τους κληρικούς και τον λαό να προϋπαντήσει τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας με ψαλμούς, ύμνους και πικρά δάκρυα. Στη στιγμή της συνάντησης συνέβη ένα νέο εκπληκτικό θαύμα μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων των παρόντων πιστών. Δάκρυα άρχισαν πάλι να ρέουν από τα μάτια της Θεομήτορος, αυτή τη φορά ακόμη πιο πλούσια από πριν. Ο πιστός λαός, τρέμοντας μπροστά στο παράδοξο σημείο, έπεσε στο έδαφος με δάκρυα και δυνατές κραυγές μετανοίας.

Φώναζαν δυνατά προς τον Δεσπότη να ελεήσει το ποίμνιό του και να μη τους εγκαταλείψει στις αμαρτίες τους. Παρακαλούσαν με δέηση την παναγία Δέσποινα Θεοτόκο να μη τους αφήσει αβοήθητους στη φοβερή θλίψη της επιδημίας. Η ιερή πομπή σταμάτησε στον τόπο της συνάντησης και οι ιερείς που κρατούσαν την εικόνα τέλεσαν ευχαριστήρια παράκληση. Η θαυματουργή εικόνα μεταφέρθηκε με τιμή στην πόλη του Πσκοβ και τοποθετήθηκε στον καθεδρικό ναό της ζωοδόχου Τριάδος.

Στον ναό αυτό φυλάσσεται μέχρι και σήμερα ως μέγα προστατευτικό σύμβολο και πνευματικός θησαυρός όλης της περιοχής. Κάθε χρόνο, στην εορτή της Μεσοπεντηκοστής, η εικόνα μεταφέρεται από τον ναό της Τριάδος και μεταφέρεται σε ιερά λιτανεία γύρω από την πόλη. Στη πίσω όψη της θαυματουργής εικόνας απεικονίζονται ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς και ο όσιος Θεοδόσιος της Λαύρας του Κιέβου. Έκτοτε ο πιστός λαός του Πσκοβ προστρέχει με δέηση στη Θεοτόκο σε κάθε δοκιμασία και θλίψη του.

Διά πρεσβειών της Παναγίας Θεοτόκου της Τσιρσκ του Πσκοβ, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τον λαόν σου τον περιούσιον.