Ὅσιος Ἀντώνιος ὁ Ρῶσος ὁ Ἐσφιγμενίτης

Λαμπρὸς θεμελιωτὴς τοῦ ρωσικοῦ μοναχισμοῦ ἀνεδείχθη ὁ ὅσιος Ἀντώνιος ὁ Ρῶσος, εὐλογημένος γεννήτορας τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς τῶν ρωσικῶν μονῶν. Ὁ μακάριος Ἀντώνιος γεννήθηκε κατὰ τὸ ἔτος ἐννιακόσια ὀγδόντα τρία μετὰ Χριστόν, σὲ μία εὐσεβεστάτη ρωσικὴ οἰκογένεια. Ὁ μακάριος Ἀντώνιος ἔζησε στὰ ἁγιασμένα χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ βυζαντινοῦ αὐτοκράτορος Ρωμανοῦ τοῦ Ἀργυροπούλου τοῦ Βυζαντίου. Παράλληλα ἔζησε καὶ στὰ χρόνια τοῦ ρώσου ἄρχοντος Βλαδιμήρου, εὐσεβοῦς πρίγκιπος ποὺ φώτισε τὴ ρωσικὴ γῆ.

Κατὰ τὸ ἔτος χίλια δώδεκα μετὰ Χριστόν, ὁ ὅσιος Ἀντώνιος ταξίδεψε γιὰ νὰ ἐγκαταβιώσει στὸ ἁγιώνυμο Ὄρος Ἄθω. Ἐκεῖ ἐκάρη μοναχὸς εὐλαβῶς στὴ φημισμένη ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἐσφιγμένου, ἀφιερώνοντας ὁλόκληρη τὴ ζωή του στὸν Δεσπότη. Ἀφοῦ ἔμαθε καὶ ἀφομοίωσε ὅλους τοὺς ἀσκητικοὺς κανόνες τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐπέστρεψε εὐλαβῶς στὴν πατρίδα του τὴ Ρωσία. Στὴν ρωσικὴ πατρίδα του ὁ ὅσιος ἀναδείχθηκε στοργικὸς πατέρας τοῦ μοναστικοῦ τάγματος τῶν Ρώσων, ποὺ ἀναπτυσσόταν σταδιακά.

Δυστυχῶς ὁ ἀσεβὴς ἄρχοντας Σιατοπόλκος κήρυξε φοβερὸ διωγμὸ ἐναντίον τῶν εὐσεβῶν ταπεινῶν μοναχῶν τῆς ρωσικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ὅσιος Ἀντώνιος ἀναγκάστηκε νὰ καταφύγει ἐκ νέου στὸ ἁγιώνυμο Ὄρος Ἄθω, κοντὰ στὸν προηγούμενο γέροντά του Θεόκτιστο. Ὅταν τελικὰ ἐπανῆλθε ἡ ἐκκλησιαστικὴ τάξη στὴ Ρωσία μὲ τὸν εὐσεβέστατο ἄρχοντα Ἰαροσλάβο, ὁ ὅσιος Ἀντώνιος ἐπέστρεψε. Στὴν ἀγαπημένη του ρωσικὴ γῆ ὁ ὅσιος ὁδήγησε στὴ μοναστικὴ ζωὴ πολλοὺς εὐλαβεῖς πιστούς, ποὺ ζητοῦσαν τὴ διδασκαλία του.

Ὁ μακάριος Ἀντώνιος ἔκτισε τότε τὴν θαυμαστὴ ἱερὰ Μονὴ Πετσέρσκβοϊ, ἕνα φωτεινὸ σπουδαῖο μοναστικὸ κέντρο τῆς Ρωσίας. Ἐκεῖ ὁ ὅσιος ἐκοιμήθη εἰρηνικὰ ἐν Κυρίῳ σὲ ἡλικία ἐνενήντα ἐτῶν, μετὰ ἀπὸ θαυμαστὸ θεάρεστο ἀσκητικὸ βίο. Δι' εὐχῶν τοῦ ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ Ἐσφιγμενίτου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.