Ὅσιος Κόπριος ὁ Πρεσβύτερος τῆς Αἰγύπτου

Φωτεινὸς ἀστὴρ τῆς αἰγυπτιακῆς ἐρήμου ἀνεδείχθη ὁ ὅσιος Κόπριος, μαθητὴς καὶ αὐτόπτης τῶν μεγάλων θαυμάτων τοῦ ὁσίου Πατερμουθίου. Ὁ ὅσιος Κόπριος ἔφερε τὸ τιμητικὸ ἀξίωμα τοῦ πρεσβυτέρου μέσα στὴν ἁγία Ἐκκλησία τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Ὁ μακάριος αὐτὸς πρεσβύτερος εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν φιλάνθρωπο Δεσπότη Θεὸν τὴν θαυμαστὴ χάρη τῆς θαυματουργίας. Ἔζησε στὶς φιλόθεες αἰγυπτιακὲς ἐπαρχίες, ὅπου θεράπευε διάφορες σωματικὲς ἀσθένειες καὶ ἔδιωχνε τὰ ἀκάθαρτα δαιμόνια ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Ὑπῆρξε διδάσκαλος τῶν ψυχῶν καὶ διηγητὴς τῶν θαυμαστῶν γεγονότων ποὺ συνέβαιναν στὸν θεοφιλῆ ἀσκητικὸ βίο τῶν ἁγίων αἰγυπτίων Πατέρων. Κάποτε ἐνῶ διηγοῦνταν στοὺς συγκεντρωμένους ἀδελφοὺς τὸν θαυμαστὸ βίο τοῦ ὁσίου Πατερμουθίου, ἕνας ἀδελφὸς ἀπίστησε καὶ νύσταξε στὴ διήγηση. Στὸν ὕπνο του ὅμως, ὁ ἄπιστος ἀδελφὸς εἶδε ἕνα θαυμαστὸ ὅραμα ποὺ τοῦ ἀπεκάλυπτε τὴν ἀλήθεια τῶν διηγήσεων. Εἶδε στὰ χέρια τοῦ ὁσίου Κοπρίου ἕνα ἀνοιχτὸ μεγάλο βιβλίο γραμμένο ὁλόκληρο μὲ χρυσὰ φωτεινότατα γράμματα.

Δίπλα στὸν ὅσιο στεκόταν ἕνας λαμπρὸς ἄνδρας μὲ ὑπέρτατο σεβάσμιο πρόσωπο, στολισμένο μὲ φωτεινὲς λευκὲς πολιές. Ὁ ἄνδρας ἐκεῖνος κοίταξε ἀπειλητικὰ τὸν ἀδελφὸ ποὺ νύσταζε καὶ τοῦ εἶπε αὐστηρὰ τοὺς λόγους τῆς θεϊκῆς ἐπιπλήξεως. Τὸν ρώτησε γιατί δὲν ἀκούει τὶς ἀληθινὲς διηγήσεις τοῦ Κοπρίου καὶ τὸν προέτρεψε σὲ μετάνοια καὶ προσοχή. Δι' εὐχῶν τοῦ ὁσίου Κοπρίου τοῦ θαυματουργοῦ τῆς αἰγυπτιακῆς ἐρήμου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Ὁ ἀδελφὸς ξύπνησε ξαφνικὰ μὲ φόβο μεγάλο καὶ ἀνέφερε ἀμέσως στοὺς ἄλλους τὸ θαυμαστὸ ἐκεῖνο ὅραμα ποὺ εἶδε. Ἀπὸ τότε καὶ ἔπειτα ὁ ἀδελφὸς ἄκουγε μὲ πίστη ἀκλόνητη καὶ προσοχὴ ἐπίμονη ὅλες τὶς διηγήσεις τοῦ ὁσίου Κοπρίου. Κάποια ἡμέρα στὸν ὅσιο πλησίασαν ξένοι περιπλανώμενοι μοναχοὶ ποὺ ἤρθαν γιὰ νὰ ἀκούσουν τὶς ψυχωφελεῖς διδαχές του. Στὴν πόρτα τοῦ ταπεινοῦ κελλιοῦ του πλησίασε τότε ἕνας χωρικὸς κρατώντας ἕνα δοχεῖο γεμάτο μὲ ἁπλὴ ἄμμο.

Ὁ χωρικὸς περίμενε ἀκίνητος μὲ σεβασμὸ μέχρι νὰ τελειώσει ὁ ὅσιος γέροντας τὴ δική του πνευματικὴ διήγηση. Οἱ συγκεντρωμένοι ἀδελφοὶ ἀπόρησαν ἀπὸ τὸ παράξενο γεγονός, ρώτησαν τὸν ὅσιο γέροντα γιὰ ποιόν λόγο μεταφέρθηκε ἡ ἄμμος. Ὁ ὅσιος Κόπριος ἀπάντησε ταπεινὰ ὅτι δὲν θὰ ἤθελε ἐπακριβῶς νὰ ἀναφέρει αὐτὸ τὸ θεϊκὸ θαῦμα. Δὲν ἤθελε νὰ φαίνεται ὅτι κενοδοξεῖ μὲ τὰ θαυμαστὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ, μήπως καὶ χάσει τὴ μισθαποδοσία του.

Ἐπειδὴ ὅμως οἱ ξένοι ἀδελφοὶ εἶχαν ἀναλάβει μακρὺ καὶ ἐπίπονο ταξίδι, ἀποφάσισε νὰ ἀναφέρει τὸ θαυμαστὸ γεγονός. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀφήγησή του, ἡ γῆ τοῦ κοντινοῦ χωριοῦ ἦταν δυστυχῶς ἐντελῶς ἄγονη καὶ ἀπέδιδε ἐλάχιστο σιτάρι στοὺς γεωργούς. Ἕνα φοβερὸ σκουλήκι κατέτρωγε ἀδιάκοπα τὰ φυτὰ καὶ ξερίζωνε τὰ νεαρὰ στάχυα πρὶν προφθάσουν νὰ ὡριμάσουν στοὺς ἀγρούς. Δι' εὐχῶν τοῦ θεοφόρου ὁσίου Κοπρίου τοῦ πρεσβυτέρου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ αὐτοῦ ἦσαν παλαιότερα ὅλοι προσκολλημένοι στὴν παλαιὰ εἰδωλολατρικὴ πλάνη τῶν προγόνων τους. Μὲ τὴν θεϊκὴ συνεργία τοῦ Παναγίου Πνεύματος ὁ ὅσιος Κόπριος ἐπέστρεψε ὅλους τοὺς κατοίκους στὴν ὀρθόδοξο πίστη καὶ τοὺς βάπτισε. Ἀφοῦ ἔγιναν χριστιανοὶ μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα, ἦρθαν στὸν ὅσιο γέροντα ζητώντας μὲ θερμότατα δάκρυα τὶς προσευχές του. Παρακάλεσαν ἐπίμονα τὸν ὅσιο γιὰ νὰ τοὺς ἀξιώσει ὁ Δεσπότης Χριστὸς πλούσιο καὶ εὐλογημένο γεωργικὸ καρπό.

Ὁ ὅσιος Κόπριος τοὺς ζήτησε νὰ ἔχουν ἀκλόνητη πίστη στὴν ἀκαταμάχητη παντοδύναμη βοήθεια τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων. Ἐκεῖνοι τότε γέμισαν τοὺς κόλπους τους μὲ λίγη ἄμμο ἀπὸ τὴ γῆ ποὺ πατοῦσαν τὰ πόδια τοῦ ὁσίου. Ζήτησαν ἀπὸ τὸν ὅσιο νὰ εὐλογήσει αὐτὴ τὴν ἄμμο σὰν εὐλογημένο σπόρο γιὰ τοὺς ἀγρούς τους. Ὁ ὅσιος γέροντας τοὺς εἶπε ὅτι θὰ γίνει αὐτὸ ποὺ ζητοῦν, σύμφωνα μὲ τὴν εἰλικρινῆ πίστη τους. Ἐπιστρέφοντας στὸ χωριό τους, ἀνάμειξαν τὴν εὐλογημένη ἄμμο μὲ τοὺς δικούς τους γεωργικοὺς σπόρους τοῦ σιταριοῦ.

Ἔπειτα ἔσπειραν εὐλαβῶς ὁλόκληρα τὰ ταπεινά τους χωράφια μὲ αὐτὸν τὸν εὐλογημένο ἀναμεμιγμένο σπόρο τῆς πίστεως. Ὁ Δεσπότης Χριστὸς εὐλόγησε τόσο πολὺ τὴν παραγωγή τους, ποὺ θέρισαν ἀφθονώτατο σιτάρι ὅσο πουθενὰ ἀλλοῦ στὴν Αἴγυπτο. Ἀπὸ τότε καὶ ἔπειτα κάθε ἔτος οἱ εὐλαβεῖς γεωργοὶ ἔρχονταν στὸν ὅσιο Κόπριο φέροντας ἄμμο γιὰ νὰ τὴ λάβει εὐλογία. Δι' εὐχῶν τοῦ θαυματουργοῦ Κοπρίου τοῦ πρεσβυτέρου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Κάποια ἄλλη ἡμέρα ὁ ὅσιος Κόπριος εἰσῆλθε σὲ θεολογικὴ ἀντιπαράθεση μὲ ἕναν αἱρετικὸ μανιχαῖο ἐνώπιον ὅλου τοῦ συγκεντρωμένου λαοῦ. Βλέποντας ὁ ὅσιος ὅτι μὲ τοὺς ἤρεμους λόγους δὲν μποροῦσε νὰ νικήσει τὸν φιλόνεικο γόνο τῆς αἱρέσεως. Ἀποφάσισε λοιπὸν νὰ φανερώσει ἐμπράκτως τὴν ἀλήθεια τῆς ὀρθοδόξου χριστιανικῆς πίστεως μέσῳ φανερᾶς θαυματουργικῆς ἀποδείξεως ἀπὸ τὸν Θεόν. Διέταξε νὰ ἀνάψουν μία τεράστια καιόμενη φωτιά, καὶ κάλεσε τὸν αἱρετικὸ νὰ μποῦν μαζὶ μέσα της.

Ὅποιος δὲν θὰ καιγόταν, εἶπε ὁ ὅσιος, ἐκεῖνος θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι κατέχει τὴν ἀληθινὴ ὀρθόδοξο πίστη. Ὁ ἀσεβὴς μανιχαῖος ζήτησε ὁ ὅσιος νὰ μπεῖ πρῶτος μέσα στὶς φοβερὲς φλόγες τῆς πυρακτωμένης φωτιᾶς. Ὁ ἅγιος εἰσῆλθε ἄφοβα μέσα στὴ φωτιά, καὶ ἡ φλόγα ἄνοιξε θαυματουργικὰ καὶ στὶς δύο πλευρές. Ἔμεινε γιὰ μισὴ ὁλόκληρη ὥρα πάνω στὰ πυρωμένα ἀναμμένα κάρβουνα ὅπως πάνω σὲ φρέσκο πράσινο χορτάρι. Ἐξῆλθε χωρὶς νὰ πάθει καμία βλάβη, ἀκόμα καὶ τὰ ροῦχα του δὲν ἀγγίχθηκαν διόλου ἀπὸ τὴ φωτιά.

Τότε ὁ συγκεντρωμένος λαὸς ἔριξε βιαίως τὸν αἱρετικὸ μανιχαῖο μέσα στὴν ἀναμμένη φωτιά, καὶ ἄρχισε νὰ καίγεται. Δίπλα στὸ ταπεινὸ κελλί του ὁ ὅσιος Κόπριος εἶχε ἕναν μικρὸ κήπο γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ξένων προσκυνητῶν. Κάποτε ἕνας ἀσεβὴς εἰδωλολάτρης ληστὴς εἰσῆλθε νύχτα κρυφὰ στὸν ταπεινὸ κῆπο καὶ ἔκλεψε ἄφθονα φροῦτα μαζί του. Συγκλονισμένος ὁ ληστὴς ἀναγνώρισε τὴ θεϊκὴ δύναμη ποὺ ἐνεργοῦσε στὸν ὅσιο, ἐπέστρεψε τὴν κλοπὴ καὶ βαπτίσθηκε χριστιανός.

Δι' εὐχῶν τοῦ ὁσίου Κοπρίου τοῦ θαυματουργοῦ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.