Λαμπρότατο στολίδι τῆς νεομαρτυρικῆς χορείας ἀνεδείχθη ὁ ἅγιος Μεθόδιος ὁ νέος ἱερομάρτυς, σταθερὸς ποιμένας τῆς ὑπόδουλης Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης. Ὁ μακάριος Μεθόδιος καταγόταν ἀπὸ τὸ ταπεινὸ χωριὸ Βυζάρι, ποὺ βρίσκεται στὴν περιφέρεια τῆς ἐπαρχίας τοῦ Ἀμαρίου τῆς νήσου Κρήτης. Τὸ οἰκογενειακό του ἐπώνυμο ἦταν Σιλιγάρδος, ὅπως διασώζεται στὴν ἁγιολογικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας τῆς εὐλογημένης μεγαλονήσου. Ὁ νεαρὸς Μεθόδιος ἐπέλεξε εὐσεβῶς τὴν ἁγία μοναχικὴ ζωή, ἀφιερώνοντας τὴν ψυχή του στὴ διακονία τοῦ φιλανθρώπου Δεσπότου Χριστοῦ.
Ἀξιώθηκε νὰ γίνει ἡγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἀσωμάτων Ἀρχαγγέλων, ποὺ βρίσκεται στὴν εὐλογημένη ἐπαρχία τοῦ Ἀμαρίου. Ἀργότερα οἱ ἐκκλησιαστικὲς ἀρχὲς ἀνεγνώρισαν τὴν ποιμαντική του ἱκανότητα καὶ τὸν ἀνέδειξαν μὲ τιμὴ ἐπίσκοπο τῆς ἁγίας ἐπισκοπῆς Λάμπης. Στὴ νέα του ἀρχιερατικὴ διακονία ὁ ἅγιος ἐργάστηκε σθεναρὰ γιὰ τὸ πνευματικὸ καλὸ τοῦ ταπεινοῦ ποιμνίου του. Δίδαξε τοὺς πιστοὺς τῆς ἐπισκοπῆς του τὴν ὀρθόδοξο πίστη μὲ ζῆλο, παρὰ τὶς δυσκολίες τῆς τουρκοκρατίας.
Ὁ ἀρχιερέας Μεθόδιος ἀντιστάθηκε σθεναρὰ καὶ ἀτρόμητα στὶς βιαιοπραγίες τῶν τούρκων διωκτῶν τοῦ χριστιανικοῦ ποιμνίου του. Ἡ τόλμη αὐτοῦ τοῦ θεοφιλοῦς ποιμένος προκάλεσε τὴν ὀργὴ τῶν ἀσεβῶν διωκτῶν τῆς ὀρθοδόξου εὐσεβείας τοῦ τόπου του. Ὁ ἅγιος συνελήφθη ἀπὸ τοὺς τούρκους ἐχθροὺς τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας καὶ ὑπεβλήθη σὲ φοβερὰ καὶ ἐξαντλητικὰ βασανιστήρια. Ὕστερα ἀπὸ μακρὰ καὶ ἐπίπονα μαρτύρια θανατώθηκε στὶς ἐνέα τοῦ Ἰουλίου τοῦ ἔτους χίλια ἑπτακόσια ἐνενήντα τρία μετὰ Χριστόν.
Τὸ τίμιο μαρτυρικὸ λείψανο τοῦ ἁγίου ἐνταφιάσθηκε εὐλαβῶς κοντὰ στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου του στὸ ταπεινὸ μονύδριο τῶν Ταξιαρχῶν. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἐπισκόπου Λάμπης τοῦ Σιλιγάρδου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.