Ἱερομάρτυς Παγκράτιος Ἐπίσκοπος Ταυρομενίας Σικελίας

Λαμπρότατος μαθητὴς τῶν κορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου ὑπῆρξε ὁ ἱερομάρτυς Παγκράτιος, ἐπίσκοπος τῆς ἁγίας πόλεως Ταυρομενίας τῆς Σικελίας. Ὁ ἅγιος Παγκράτιος καταγόταν ἀπὸ τὴν περίφημη πόλη τῆς Ἀντιοχείας τῆς Συρίας, ποὺ ἦταν τότε διάσημο πνευματικὸ κέντρο τῆς ἀνατολῆς. Γεννήθηκε σὲ ἐκεῖνα τὰ εὐλογημένα χρόνια, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς περπατοῦσε στὴ γῆ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ὁ πατέρας τοῦ μικροῦ Παγκρατίου ἦταν ἕνας πλούσιος καὶ εὐσεβέστατος ἄνδρας τῆς Ἀντιοχείας, μὲ καρδιὰ ἀνοιχτὴ πρὸς τὴν ἀλήθεια.

Ὅταν ἄκουσε τὰ φοβερὰ θαύματα ποὺ ἔκανε ὁ Δεσπότης Ἰησοῦς στὴν Ἰουδαία, ἀποφάσισε νὰ μεταβεῖ στὰ Ἱεροσόλυμα. Πῆρε μαζί του τὸν μικρό του ὑιὸ Παγκράτιο γιὰ νὰ δοῦν μαζὶ τὸν μέγα ἐκεῖνο διδάσκαλο. Ὁ πατέρας τοῦ ἁγίου ἐντυπωσιάστηκε φοβερὰ ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ ἔκανε ὁ Δεσπότης Ἰησοῦς ἐνώπιόν του. Πίστεψε ὁλόψυχα στὸν Σωτῆρα Ἰησοῦν ὡς τὸν προφητευμένο ἀληθινὸ Μονογενῆ Υἱὸ τοῦ ζῶντος Θεοῦ καὶ Πατρός. Συνδέθηκε στενὰ μὲ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους τοῦ Κυρίου, ἰδιαίτερα μὲ τὸν κορυφαῖο ἀπόστολο Πέτρο τὸν θεόπτη.

Ἀπὸ ἐκείνη τὴν εὐλογημένη στιγμὴ καὶ ὁ νεαρὸς Παγκράτιος ἔγινε γνωστὸς στὸν ἀπόστολο Πέτρο, ποὺ τὸν ἀγάπησε πατρικά. Μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Δεσπότου, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους ἦρθε στὴν Ἀντιόχεια καὶ βάπτισε τοὺς γονεῖς τοῦ Παγκρατίου. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου Παγκρατίου τοῦ Ταυρομενίας, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν. Ὅταν ἐκοιμήθησαν οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του, ὁ Παγκράτιος ἀπαρνήθηκε τὴν περιουσία ποὺ τοῦ εἶχε κληροδοτηθεῖ ἀπὸ τὸν πατέρα του.

Παράτησε ὁλοκληρωτικὰ τὸν κόσμο καὶ ἀναχώρησε γιὰ τὰ ποντικὰ ὄρη ζητώντας τὴν ἡσυχαστικὴ ζωὴ τῆς ψυχῆς. Σὲ μία ἀπομονωμένη ἐρημικὴ σπηλιὰ τῶν ποντικῶν ὀρέων ἔζησε γιὰ ἀρκετὰ χρόνια ἐντελῶς μόνος καὶ ἀπερίσπαστος. Πέρασε τὶς ἡμέρες του ἐκεῖ μὲ θερμὴ προσευχή, αὐστηρὴ νηστεία καὶ βαθιὰ πνευματικὴ θεωρία τοῦ Δεσπότου Θεοῦ. Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Πέτρος, καθὼς διέρχονταν διδάσκοντας ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς περιοχὲς τοῦ Πόντου, συνάντησε τὸν Παγκράτιο.

Τὸν ἀνεγνώρισε ἀμέσως, καὶ τὸν πῆρε ὡς συνεργάτη μαζί του πίσω στὴν εὐλογημένη πόλη τῆς Ἀντιοχείας. Ἔπειτα μετέβησαν μαζὶ στὴν περιοχὴ τῆς Κιλικίας, ὅπου εἶχαν τὴ θαυμαστὴ συνάντηση μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Ἐκεῖ οἱ δύο κορυφαῖοι ἀπόστολοι τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ χειροτόνησαν μὲ κοινὴ συμφωνία τὸν Παγκράτιο σὲ νέο ἐπίσκοπο. Παράλληλα τὸν ἀνέδειξαν στὴν ἁγία ἐπισκοπὴ τῆς Ταυρομενίας τῆς ὡραίας Σικελίας, στὴ μακρινὴ δυτικὴ θάλασσα τῆς Μεσογείου.

Παρομοίως οἱ δύο ἀπόστολοι χειροτόνησαν τὸν ἅγιο Μαρκιανὸ ἐπίσκοπο τῶν Συρακουσῶν, ποὺ ἑορτάζει τὴν τριακοστὴ Ὀκτωβρίου. Ἐπίσης χειροτόνησαν εὐλαβῶς τὸν ἅγιο Κρισκέντιο γιὰ νὰ ἀναλάβει τὴν ἁγία ἐπισκοπὴ τῆς εὐρύτερης ἐπαρχίας τῆς Γαλατίας. Οἱ δύο νέοι ἀρχιερεῖς συνδέθηκαν πνευματικὰ ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ καὶ ταξίδεψαν μαζὶ μὲ πλοῖο γιὰ τὴ νῆσο τῆς Σικελίας. Δι' εὐχῶν τοῦ ἀποστόλου Πέτρου τοῦ κορυφαίου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Στὸ πλοῖο τῆς ἀναχωρήσεως ταξίδευαν μαζὶ μὲ τὸν Παγκράτιο δύο ἐπικεφαλεῖς πλοιάρχοι, ὁ Λυκαονίδης καὶ ὁ Ρωμύλος. Ὁ ἅγιος Παγκράτιος τοὺς δίδαξε μὲ θερμότητα τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τὴν ἔλευση τῆς οὐράνιας Βασιλείας. Τοὺς μετέστρεψε ἐπιτυχῶς στὴν ὀρθόδοξο πίστη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, καὶ τοὺς φώτισε διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. Ὅταν ἔφθασαν στὴ φιλόθεη πόλη τῆς Ταυρομενίας, ξαφνικὰ τὰ δαιμόνια ποὺ φώλιαζαν στὰ εἴδωλα ἐκεῖ ταράχθηκαν φοβερά.

Τὰ ἀψυχα ἀγάλματα τῶν εἰδώλων ἄρχισαν νὰ πέφτουν θεϊκὰ ἀπὸ τὰ βάθρα τους καὶ νὰ συντρίβονται σὲ πολλὰ κομμάτια. Στὴν πόλη ὑπῆρχαν ἀρχαῖοι περίφημοι εἰδωλικοὶ ναοὶ ἀφιερωμένοι στὸν ψεύτικο Φαλκόνα, στὸν Λύσιππο καὶ στὸν Σκάμανδρο. Ὁ μεγαλύτερος εἰδωλικὸς ναὸς ἦταν χτισμένος πάνω σὲ ἕναν ψηλὸ λόφο στὴν παραθαλάσσια ἀκτὴ τοῦ νησιοῦ. Μόλις ὁ ἅγιος Παγκράτιος πλησίασε ἐκεῖνο τὸ ἁπαίσιο εἰδωλεῖο, ξαφνικὰ ραγίστηκε ὁλόκληρο σὰν ἀπὸ φοβερὸ σεισμό.

Τὸ μεγαλόπρεπο εἰδωλεῖο ἔπεσε ξαφνικὰ μέσα στὴ θάλασσα μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ψεύτικα εἴδωλα ποὺ φιλοξενοῦσε. Ὁ ἡγεμόνας τῆς πόλεως Βονιφάτιος ἄκουσε τὴ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Παγκρατίου καὶ πίστεψε ἀκλόνητα στὸν Δεσπότη Χριστόν. Ὁ Βονιφάτιος βαπτίσθηκε εὐσεβῶς, καὶ μὲ τοὺς προσωπικούς του κόπους χτίστηκε σὲ ἕναν μῆνα μία περίφημη χριστιανικὴ ἐκκλησία. Στὴν ἐκκλησία αὐτὴ ὁ ἅγιος Παγκράτιος ἐτελοῦσε εὐλαβῶς τὶς θεῖες ἀκολουθίες, διδάσκοντας μὲ ζῆλο τοὺς ἁπλοὺς ταυρομενίτες πιστούς.

Ὁ ἅγιος ἐπιβεβαίωνε τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία του μὲ θαυμαστὰ σημεῖα, θεραπεύοντας ἀσθενεῖς καὶ διώχνοντας ἀκάθαρτα δαιμόνια. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου Παγκρατίου τοῦ Ταυρομενίας, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν. Καθὼς ὁ ἀριθμὸς τῶν εὐσεβῶν πιστῶν αὐξανόταν συνεχῶς, σχεδὸν ὁλόκληρη ἡ ἁγιασμένη πόλη φωτίστηκε ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξο πίστη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Ἡ φήμη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ ἁπλώθηκε μετὰ ὑπερβολικὰ καὶ σὲ ὅλη τὴ γύρω ἁγιασμένη ἐπαρχία τῆς Σικελίας.

Ὁ ἀντίδικος διάβολος ὅμως, ζηλεύοντας θαυμαστικὰ τὴ θαυμαστὴ αὐτὴ διάδοση, παρακίνησε ἕναν ἀσεβέστατο διώκτη ὀνόματι Ἀκυλίνα. Ὁ Ἀκυλίνας μάζεψε ἕνα μεγάλο τάγμα στρατιωτῶν καὶ ξεκίνησε γιὰ τὴν Ταυρομενία, ζητώντας νὰ ἐξολοθρεύσει ὁλοσχερῶς ὅλους τοὺς χριστιανούς. Ὅταν οἱ ταυρομενίτες πολίτες ἄκουσαν αὐτὴ τὴν φοβερὴ εἴδηση, κατελήφθησαν ἀπὸ μεγάλο τρόμο καὶ συνήρχοντο στὸν ἅγιο γιὰ καθοδήγηση. Ὁ ἅγιος ἀρχιερέας τοὺς παρηγόρησε εὐσεβῶς, καὶ ἔπεισε ὅλους ὅτι δὲν θὰ πάθαιναν τίποτα ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς τους.

Ὅταν ὁ ἀσεβέστατος Ἀκυλίνας πλησίασε τὴν πόλη τῆς Ταυρομενίας, ὁ ἅγιος βγῆκε ὑπερασπιστὴς μαζὶ μὲ ὅλο τὸν κλῆρο. Ὁ ἁγιώτατος ἐπίσκοπος ἔφερε ὡς ἀκαταμάχητο ὅπλο τὸν τίμιο σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ δύο ἁγίες σεβάσμιες εἰκόνες. Οἱ εἰκόνες ἦσαν ἡ ἁγία εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καὶ ἡ ἁγία εἰκόνα τῆς Παναχράντου Παρθένου Θεοτόκου. Ξαφνικὰ φοβερὸ σκοτάδι ἁπλώθηκε πάνω στοὺς ἐχθρικοὺς στρατιῶτες τοῦ Ἀκυλίνα, καὶ ὁ νοῦς τους θολώθηκε ἐντελῶς.

Στρατιῶτες ἄρχισαν νὰ σκοτώνουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ἐνῶ ἄλλοι αὐτοκτονοῦσαν μὲ τὰ ἴδια τους τὰ ξίφη. Οἱ ἐλάχιστοι ἐπιζῶντες τοῦ ταυρομενιακοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου ἀπέβαλαν ἐντελῶς τὰ ὅπλα τους καὶ προσῆλθαν εὐλαβικὰ στὸν ἅγιο. Ἔπεσαν στὰ τίμια πόδια του ζητώντας ἁμαρτωλὴ συγγνώμη γιὰ τὴν ἐπίθεσή τους καὶ ζητώντας τὸ ἅγιο βάπτισμα. Δι' εὐχῶν τοῦ ἱερομάρτυρος Παγκρατίου τοῦ θαυματουργοῦ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Οἱ εὐλαβέστατοι πολῖτες τῆς Ταυρομενίας χάρηκαν διπλὰ μὲ αὐτὴ τὴ θαυμαστὴ θεϊκὴ ἐπέμβαση τοῦ φιλάνθρωπου Δεσπότου τους. Ἀπὸ τὴ μία γλίτωσαν ἀπὸ τὴν φοβερὴ εἰσβολὴ τῶν ἐχθρῶν, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ ἐχθροί τους ἔγιναν ἀδελφοί τους ἐν Χριστῷ. Ἀπὸ τότε καὶ ἔπειτα οἱ λόγοι τοῦ ἁγίου Παγκρατίου γίνονταν δεκτοὶ μὲ μεγαλύτερη εὐλάβεια καὶ ὅλες οἱ ἐντολές του ἐκπληρώνονταν χωρὶς ἀντιρρήσεις. Ἡ ἁγία πίστη ἁπλώθηκε ὄχι μόνο στὴν πόλη τῆς Ταυρομενίας ἀλλὰ καὶ στὶς γύρω εὐλογημένες πόλεις τῆς Σικελίας.

Ὁ ἅγιος ἐπιτέλεσε ἐπίσης καὶ πολλὰ ἄλλα θαυμαστὰ σημεῖα στὴ διάρκεια τῆς μακρᾶς ἀρχιερατικῆς διακονίας του. Θεράπευε ἀσθενεῖς, ἔδιωχνε δαιμόνια, νουθετοῦσε ἀνθρώπους μὲ ἐλαφρόμυαλο φρόνημα καὶ προέλεγε προφητικὰ τὰ μελλοντικὰ ἐκκλησιαστικὰ γεγονότα. Πέρασαν λοιπὸν πολλὰ χρόνια εἰρηνικῆς ἀρχιερατικῆς διακονίας, μέσα στὰ ὁποῖα ποίμανε εὐσεβῶς τὸ νεοφώτιστο πνευματικὸ ποίμνιό του. Κάποιοι ὅμως ἀπὸ τοὺς ἐναπομείναντες ἀσεβεῖς εἰδωλολάτρες ἦσαν ἰδιαίτερα κακόβουλοι καὶ ἐπίμονοι στὴν ἀρχαία πλάνη τους τῶν προγόνων.

Συμφώνησαν κρυφὰ μὲ ἕναν ἀρχηγό τους ὀνόματι Ἀρταγάστη, ποὺ ἔτρεφε ἰδιαίτερο μῖσος γιὰ τὴν ὀρθόδοξο εὐσέβεια. Διάλεξαν μία κατάλληλη μυστικὴ νυχτερινὴ ὥρα, ἐπιτέθηκαν ξαφνικὰ στὸν ταπεινὸ θεϊκὸ ὑπηρέτη καὶ τὸν λιθοβόλησαν φοβερά. Ἔτσι ὁ ἅγιος Παγκράτιος, αὐτόπτης τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ καὶ προβεβλημένος τῶν ἀποστόλων, ἀγωνίστηκε γενναίως τὸν καλὸ ἀγῶνα. Τελείωσε τὴν ἐπίγειο ζωή του τιμίως μαρτυρικὰ καὶ ἀνῆλθε στοὺς οὐρανίους τόπους κοντὰ στοὺς ἁγίους ἀποστόλους Πέτρο καὶ Παῦλο.

Τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Παγκρατίου διασώζονται σήμερα στὸν ναό του ποὺ βρίσκεται στὴν αἰωνία πόλη τῆς Ρώμης. Δι' εὐχῶν τοῦ ἱερομάρτυρος Παγκρατίου ἐπισκόπου Ταυρομενίας, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.