Άγιος Κόιντος ο Ομολογητής και Θαυματουργός

Με ανατροπή της σιδηράς εξουσίας του δαίμονος, ο νεαρός Κόιντος θεράπευσε τον ίδιο τον τοπάρχη Ρούφο που είχε καταληφθεί από πονηρό πνεύμα. Έζησε ο Άγιος αυτός κατά τα χρόνια του βασιλέως Αυρηλιανού, που κυβέρνησε στα έτη διακόσια εβδομήντα έως διακόσια εβδομήντα πέντε μετά Χριστόν. Καταγόταν από τη Φρυγία, ρωμαϊκή επαρχία της Μικράς Ασίας, και ανατράφηκε από τη νεαρή ηλικία του στη χριστιανική πίστη και ευσέβεια. Έλαβε τη θεμελιώδη του διδασκαλία στη χριστιανική ζωή μέσα στα όρια της πατρίδας του και ωρίμασε νωρίς στην αρετή.

Όταν έφθασε στο χωριό Αιολίδα, αφιέρωσε τη ζωή του στην ελεημοσύνη και μοίραζε γενναιόδωρα την περιουσία του στους πτωχούς. Με τις θερμές προσευχές του θεράπευσε επίσης πολλούς από τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι είχαν καταληφθεί από ακάθαρτα πνεύματα. Ο Ρούφος, ο τοπάρχης της περιοχής, προσπάθησε να αναγκάσει τον Άγιο να θυσιάσει στα είδωλα της παγανιστικής λατρείας. Όμως ο ίδιος ο Ρούφος καταλήφθηκε ξαφνικά από δαίμονα και σύρθηκε σε ταραγμένη παραφροσύνη μπροστά στον Άγιο.

Ο Κόιντος όμως τον θεράπευσε στο όνομα του Χριστού, και ο τοπάρχης γέμισε από έκπληξη και ευγνωμοσύνη. Έτσι ο Ρούφος άφησε ελεύθερο τον Άγιο και του χάρισε επίσης πολλά πολύτιμα δώρα ως αναγνώριση. Ο Κόιντος δέχθηκε με ταπεινοφροσύνη την ευεργετική στροφή και συνέχισε ασταμάτητα την ασκητική του ζωή στην ίδια περιοχή της Φρυγίας. Με κατεστραμμένο τον ναό των ειδώλων από έναν ισχυρό σεισμό σώθηκε από τα φοβερά βασανιστήρια ο γενναίος Κόιντος.

Συνέχισε λοιπόν τον δρόμο του προς την πόλη της Περγάμου, αναζητώντας νέο πεδίο διακονίας στον αμπελώνα του Χριστού. Στον δρόμο όμως τον συνέλαβαν παγανιστές από την πόλη της Κύμης, που δεν δέχονταν τη χριστιανική πίστη του. Τον υπέβαλαν εκεί σε σκληρά βασανιστήρια, επειδή δεν αρνείτο τον Χριστό και ομολογούσε με παρρησία την αληθή πίστη. Ξαφνικά όμως ο ίδιος ο Κύριος επενέβη με θαυμαστό τρόπο και συγκλόνισε τη γη της περιοχής μέσα από έναν ισχυρό σεισμό.

Ο σεισμός αυτός κατέστρεψε ολοσχερώς ένα παγανιστικό ιερό και έσπασε σε κομμάτια τα ψεύτικα είδωλα της πόλεως. Τα παγανιστικά είδωλα έπεσαν σπασμένα στο έδαφος και προκάλεσαν αμέσως μεγάλο τρόμο στους κατοίκους της παγανιστικής Κύμης. Οι φοβισμένοι παγανιστές διέκοψαν αμέσως τα βασανιστήρια του Αγίου, αλλά τον κράτησαν δεμένο μέσα σε σκληρά δεσμά. Παρέμεινε φυλακισμένος και αναμένοντας τον ερχομό του νέου άρχοντος Κλεάρχου, που είχε διοριστεί στη θέση εκείνη.

Σαράντα ημέρες δεν είχαν παρέλθει από τον σεισμό, όταν ο νέος άρχοντας Κλέαρχος τον συνέλαβε ξανά για τη χριστιανική του πίστη. Ο Κλέαρχος διέταξε τότε τους δημίους να σπάσουν τα δύο πόδια του Αγίου με σκληρά εργαλεία βασανισμού. Όμως ο Άγιος Κόιντος θεραπεύτηκε αμέσως με τη χάρη του Θεού και στάθηκε ολόρθος μπροστά στους εκπλαγμένους ανθρώπους. Με δέκα επιπλέον χρόνια ζωής μετά τις βασάνους και την υπέρ φύσιν θεραπεία συνέχισε ο Άγιος Κόιντος την έντονη πνευματική διακονία του.

Ο Άγιος μετά την υπέρ φύσιν θεραπεία του δεν εγκατέλειψε τη διακονία του, αλλά συνέχισε με ζήλο τη δραστηριότητα του ευαγγελιστού. Πραγματοποίησε πολλά θαύματα την περίοδο αυτή, χαρίζοντας θεραπεία και παρηγοριά σε πολλούς πάσχοντες αδελφούς της Εκκλησίας. Δεν περιορίστηκε μόνο στη θεραπεία των σωμάτων, αλλά παράλληλα πρόσφερε πνευματική στήριξη και διδαχή σε όσους τον αναζητούσαν. Έγινε στήριγμα για όλους τους χριστιανούς της περιοχής και τους ενίσχυσε στα δύσκολα χρόνια του διωγμού.

Με τη ζωή του απέδειξε στους ανθρώπους της εποχής του τη δύναμη της χάριτος του Θεού πάνω στις πληγές. Παρέμεινε ταπεινός και ευγνώμων προς τον Κύριο, αναγνωρίζοντας ότι όλα τα χαρίσματά του ήταν δωρεά της θείας προνοίας. Φρόντιζε με αγάπη τους πτωχούς και τους ασθενείς της κοινότητας, χωρίς να ξεχωρίζει ποτέ τους πάσχοντες κατά καταγωγή ή θέση. Έζησε δηλαδή κατά πάντα ως αληθινός υπηρέτης του πλησίον και ως ζωντανή εικόνα του Καλού Σαμαρείτου του Ευαγγελίου.

Μετά λοιπόν από πολλά θαύματα και χρόνια διακονίας, εκοιμήθη ειρηνικά εν Κυρίω, το διακόσια ογδόντα τρία μετά Χριστόν. Παρέδωσε τότε την ψυχή του στον Σωτήρα, ο οποίος τον είχε στηρίξει σε όλους τους αγώνες της μαρτυρικής επίγειας ζωής του. Με τις πρεσβείες του ομολογητού και θαυματουργού πατρός Κοΐντου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.