Στους χρόνους της σκληρής βασιλείας του ασεβούς αυτοκράτορα Τραϊανού, οι Άγιοι Μάρτυρες Θεόδοτος και Θεοδότη συνελήφθησαν από τις ρωμαϊκές αρχές. Ήταν φλογεροί χριστιανοί, ομολογητές της αληθινής πίστεως στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, και κρατήθηκαν δεμένοι στη φυλακή. Οι ειδωλολάτρες αξιωματούχοι άρχισαν αμέσως να τους πιέζουν με ποικίλους τρόπους να αρνηθούν τον αληθινό Θεό. Ζητούσαν επίσης από τους γενναίους ομολογητές να προσφέρουν θυσία στα νεκρά είδωλα της παλαιάς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Οι Άγιοι Μάρτυρες όμως αρνήθηκαν με γενναιότητα και πολλή παρρησία να υπακούσουν στις βλάσφημες αυτές διαταγές των αρχόντων. Για την σταθερή ομολογία τους τους παρέδωσαν αμέσως σε διάφορα πολυώδυνα και σκληρά μαρτύρια, με σκοπό να καταβληθούν. Έπειτα από τα φοβερά βασανιστήρια, τους έκλεισαν δεμένους μέσα στην ίδια εκείνη σκοτεινή φυλακή που κρατούσαν τον Άγιο Υάκινθο. Ο γενναίος μάρτυρας Υάκινθος, βλέποντας τους νέους ομολογητές, άρχισε να τους νουθετεί ευλαβώς και να τους στερεώνει στην πίστη.

Τους ενίσχυσε ακλόνητα στην ομολογία τους και δυνάμωσε τη ψυχική τους αντοχή ενάντια στους πειρασμούς της φυλακής. Οι φύλακες της φυλακής όμως πρόσεξαν τη μυστική παρηγορία και ανέφεραν αμέσως τα πάντα στον σκληρό αυτοκράτορα Τραϊανό. Ο τύραννος εξαγριώθηκε ακόμη περισσότερο όταν άκουσε ότι ο Άγιος Υάκινθος ενίσχυε τους νέους μάρτυρες στη πίστη τους. Όταν τελείωσε μαρτυρικά ο γενναίος Άγιος Υάκινθος μέσα στη φυλακή, οι αρχές έβγαλαν έξω και τους Αγίους Θεόδοτο και Θεοδότη.

Τους έφεραν μάλιστα δεμένους ενώπιον του ίδιου του ασεβούς αυτοκράτορα Τραϊανού, για νέα ανάκριση και νέες πιέσεις. Ο τύραννος άρχισε αμέσως να τους πιέζει επίμονα να φάγουν από τα μιαρά ειδωλόθυτα κρέατα της δαιμονικής τελετουργίας. Όμως οι γενναίοι μάρτυρες, αντί να υπακούσουν στις διαταγές του, ήλεγξαν με μεγάλη παρρησία τη ψεύτικη ειδωλολατρική πλάνη. Ομολόγησαν δημοσίως τον αληθινό Κύριο ημών Ιησού Χριστό και απέρριψαν με αηδία τη μιαρή ειδωλολατρική θυσία και λατρεία.

Ο εξαγριωμένος αυτοκράτορας διέταξε τότε να τους κρεμάσουν επάνω σε μαρτυρικά ξύλα και να καίνε τα τίμια σώματά τους με αναμμένα κεριά. Παρά τους φοβερούς εκείνους πόνους, οι ηρωικοί μάρτυρες δοξολογούσαν αδιάκοπα τον γλυκύτατο Νυμφίο τους Κύριο Ιησού Χριστό. Έπειτα οι ασεβείς δήμιοι τους κατέβασαν προσεκτικά από τα ξύλα και τους αποκεφάλισαν με κοφτερά και μεγάλα ξίφη. Έτσι οι μακάριοι μάρτυρες έλαβαν αξίως το ακήρατο και αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου από τα χέρια του Σωτήρος.

Έλαβαν την αιώνια ζωή και τη μακαρία ανάπαυση μέσα στη Βασιλεία του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Τα τίμια σώματά τους τα παρέλαβαν ευλαβώς οι πιστοί χριστιανοί και τα ενταφίασαν στον τόπο όπου είχαν λάβει το μαρτύριο. Δια πρεσβειών των Αγίων Μαρτύρων Θεοδότου και Θεοδότης, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου.