Ο μακάριος Ιωάννης ο διά Χριστόν Σαλός και θαυματουργός γεννήθηκε στην ευρύτερη και ταπεινή περιοχή της παλαιάς πόλεως Βολογκντά. Στα νεανικά του χρόνια εργαζόταν επιμελώς σε ένα μεγάλο αλατωρυχείο, όπου υπηρετούσε ταπεινά ως νεροκουβαλητής για όλους τους εργάτες. Ο όσιος συνδύαζε αρμονικά τη βαριά σωματική του εργασία με αυστηρή νηστεία και αδιάκοπη καρδιακή προσευχή. Αργότερα, ακολουθώντας θεϊκή φωτεινή κλήση, μετέβη και εγκαταστάθηκε στην ιστορική πόλη του Ροστώφ της παλαιάς ρωσικής γης.

Εκεί ξεκίνησε την παράξενη και υψηλή πνευματική του άθληση της διά Χριστόν σαλότητας με μεγάλη ταπείνωση. Φορούσε αδιάκοπα και ασκητικά βαριές σιδερένιες αλυσίδες με κρεμασμένους πάνω τους ογκωδέστατους σταυρούς από βαρύ και σκληρό μέταλλο. Στο κεφάλι του φορούσε επίσης διαρκώς έναν βαρύτατο σιδερένιο σκούφο, για τον οποίο και τον ονόμαζαν χαρακτηριστικά «Ιωάννη Μεγαλοσκούφο». Όταν αργότερα εγκαταστάθηκε στη μεγάλη πρωτεύουσα Μόσχα, περπατούσε ξυπόλυτος και σχεδόν τελείως γυμνός μέσα στις φοβερότατες παγωνιές του ρωσικού χειμώνα.

Έτσι, με τη σαλή αυτή πολιτεία και την αδιάλειπτη φλογερή του προσευχή, ο όσιος μεταμορφωνόταν σιγά σιγά σε εκλεκτό σκεύος της θείας χάριτος. Παρά την εξωτερική του παραξενιά, οι ευλαβείς πιστοί διέκριναν εύκολα στη μορφή του τα φωτεινά χαρίσματα ενός μεγάλου και χαριτωμένου ασκητού του Κυρίου. Ο μακάριος όσιος προφήτευσε με σαφήνεια τις μεγάλες συμφορές και τις δοκιμασίες της Ρωσίας, την περίοδο των Ταραχών και την επιδρομή των Πολωνών. Έλεγε προφητικά ότι μέσα στη Μόσχα θα παρουσιάζονταν πολλοί ορατοί και αόρατοι δαίμονες, που θα ταλαιπωρούσαν φοβερά τον λαό.

Μιλούσε άλλωστε με μεγάλη παρρησία την αλήθεια προς όλους, χωρίς να λογαριάζει την κοινωνική τους θέση ή τον τίτλο τους. Ακόμη και προς τον ίδιο τον Τσάρο Μπορίς Γκοντουνώφ, έλεγε συχνά τους αυστηρούς και διδακτικούς ελεγκτικούς λόγους του. Του υπενθύμιζε με στοργή ότι ο πάνσοφος Θεός περιμένει τον αμαρτωλό για πολύ καιρό, αλλά τελικά η αμαρτία πληγώνει βαθιά. Λίγο πριν από τη μακαρία κοίμησή του, ο όσιος υπέδειξε προσωπικά τον τόπο όπου επιθυμούσε να ταφεί το ταπεινό του σώμα.

Επρόκειτο για τον περίφημο ναό της Σκέπης της Θεοτόκου επί του ποταμού Ρβα, τον σήμερα ονομαζόμενο καθεδρικό του Αγίου Βασιλείου. Προετοιμαζόμενος ευλαβώς ο ίδιος για την ταφή του, αφαίρεσε με μεγάλη ταπείνωση τις βαριές αλυσίδες που φορούσε κάτω από τα ταλαιπωρημένα ρούχα του. Στη συνέχεια ο όσιος έλουσε με ευλάβεια τρεις φορές το ίδιο του το σώμα με καθαρό άγιο νερό. Λίγο πριν αναπαυθεί στον Κύριο, ο όσιος έλαβε από τον φιλάνθρωπο Θεό το χάρισμα της θαυματουργικής θεραπείας πολλών ασθενών.

Δια πρεσβειών του Οσίου Ιωάννου του διά Χριστόν Σαλού και θαυματουργού της Μόσχας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών.