Στα σκληρά χρόνια του ασεβούς αυτοκράτορα Τραϊανού, μία ηρωική ομάδα γενναίων ομολογητών χριστιανών συνελήφθη και κλείσθηκε μέσα σε μία σκοτεινή ρωμαϊκή φυλακή. Οι Άγιοι Θεόδοτος, Θεοδότη, Δολινδούχ, Διομήδης, Ευλάμπιος και Ασκληπιάδης παρουσιάστηκαν τότε ενώπιον του φοβερού δικαστηρίου του ασεβούς ηγεμόνα. Ο τύραννος βασιλεύς προσπάθησε επίμονα και πιεστικά να τους εξαναγκάσει να αρνηθούν την πίστη τους στον αληθινό Κύριο Ιησού Χριστό. Ζητούσε ακόμη με μεγάλη επιμονή να προσφέρουν θυσίες στα νεκρά είδωλα των αρχαίων ψεύτικων θεών της παλαιάς ειδωλολατρικής Ρώμης.

Όμως οι σταθεροί ομολογητές αρνήθηκαν με γενναιότητα και πολλή παρρησία να υπακούσουν στις βλάσφημες και πονηρές διαταγές του αυτοκράτορα. Ο Τραϊανός, εξοργισμένος σφόδρα από την παρρησία των μαρτύρων, διέταξε αμέσως να τους βασανίσουν με σκληρά και πολυειδή μαρτύρια. Έπειτα από τα φοβερά εκείνα βασανιστήρια τους έκλεισαν μέσα στο σκοτεινό δεσμωτήριο της πόλεως, με σκοπό να τους καταβάλουν εντελώς. Στη φυλακή εκείνη βρισκόταν ήδη φυλακισμένος για την πίστη και ο γενναίος Άγιος Υάκινθος ο Κουβικουλάριος του παλατίου.

Ο νεαρός εκείνος μάρτυς τους ενίσχυσε ψυχικά με τα ευλογημένα του λόγια και τους στερέωσε δυνατά στην ομολογία του Κυρίου. Έτσι, μέσα στο σκοτεινό κελλί, η αγάπη του Χριστού ζέσταινε τις καρδιές των δεσμωτών τόσο, ώστε ξεχνούσαν τις πληγές τους. Όταν τελειώθηκε μαρτυρικά ο Άγιος Υάκινθος μέσα στο σκοτεινό κελλί του ευωδιάζοντος μαρτυρίου του, οι αρχές μετακίνησαν τους υπολοίπους. Έβγαλαν δηλαδή τους ομολογητές από τη φυλακή και τους οδήγησαν αναγκαστικά στον ειδωλικό ναό της πόλεως.

Σκοπός τους ήταν να τους αναγκάσουν να φάγουν από τα μιαρά ειδωλόθυτα κρέατα της δαιμονικής εκείνης τελετουργίας. Οι Άγιοι όχι μόνο αρνήθηκαν αυστηρά να αγγίξουν τη μιαρή τροφή, αλλά κήρυξαν με θάρρος τον αληθινό Θεό. Ήλεγξαν δυναμικά την πλάνη της λατρείας των ψεύτικων ειδώλων και ομολόγησαν δημοσίως τον Κύριο Ιησού Χριστό. Οργισμένοι σφοδρά οι ειδωλολάτρες δικαστές τους κρέμασαν επάνω σε ξύλα μαρτυρικά, τραβώντας βίαια τα τίμια μέλη τους.

Έπειτα ξέσχισαν με μεγάλη μανία τις άγιες σάρκες τους χρησιμοποιώντας σιδερένια αιχμηρά όργανα, κοφτερές αγκύλες και άλλα φοβερά μέσα. Παρά τους φοβερούς εκείνους ανυπόφορους πόνους, οι γενναίοι μάρτυρες δοξολογούσαν αδιακόπως τον γλυκύτατο και πολυαγαπημένο Νυμφίο τους Χριστό. Με βάρβαρο τρόπο τους κατέβασαν τέλος από τα ξύλα και τους αποκεφάλισαν με μεγάλα ξίφη του δημίου. Έτσι όλοι μαζί έλαβαν αξίως το ακήρατο και αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου από τα χέρια του Κυρίου.

Τα δε τίμια λείψανά τους τα παρέλαβαν με ευλάβεια οι πιστοί χριστιανοί και τα ενταφίασαν με τιμές στον τόπο εκείνο. Δια πρεσβειών των Αγίων μαρτύρων Θεοδότου, Θεοδότης, Δολινδούχ, Διομήδους, Ευλαμπίου και Ασκληπιάδου, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου.