Στη Μολδαβική γη του δέκατου τέταρτου αιώνα γεννήθηκε ένας ευλογημένος βλαστός που έμελλε να γίνει ποιμενάρχης και θαυματουργός της ορθοδόξου Μολδαβίας. Ο άγιος Λεόντιος είδε το φως της ζωής στην πόλη του Ραντάουτσι και αφιέρωσε από νωρίς την καρδιά του στον Κύριο Ιησού Χριστό. Όταν εκάρη μοναχός έλαβε το όνομα Λαυρέντιος, εγκαταλείποντας οριστικά τις ματαιότητες του κόσμου για την επουράνια κλήση. Με τη σιγή του πνεύματος και την αρετή του βίου του αναδείχθηκε άξιος της ιερωσύνης και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος της Εκκλησίας.

Ίδρυσε στη συνέχεια μοναστήρι κοντά στο Ραντάουτσι, το οποίο έγινε αργότερα γνωστό ως μονή του αγίου Λαυρεντίου σε όλη την επαρχία. Ανάμεσα στους πολλούς μαθητές του ξεχώρισε ο μετέπειτα όσιος Δανιήλ ο Ησυχαστής, που ευφραίνεται μαζί του στις σκηνές των δικαίων. Λόγω της αγγελικής πολιτείας του και των αρετών του, έλαβε από τον Θεό τη δωρεά της θαυματουργίας και των ιάσεων. Πολλοί ασθενείς θεραπεύτηκαν με τις ιερές προσευχές του, και έγινε αληθινός πατέρας, διδάσκαλος και προστάτης για όλον τον λαό.

Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος ο Καλός, εκτιμώντας την αγιότητά του, πρότεινε να γίνει επίσκοπος της επισκοπής του Ραντάουτσι. Ποίμανε με σοφία και αγάπη το ποίμνιό του για πολλά χρόνια, και κατόπιν αποσύρθηκε στην έρημο για ησυχία. Έλαβε εκεί το μεγάλο και αγγελικό σχήμα της μοναχικής τελειώσεως με το νέο όνομα Λεόντιος και αναπαύθηκε σύντομα εν Κυρίω. Τα τίμια λείψανά του βρέθηκαν άφθαρτα και ευωδιαστά, και πολλοί ευσεβείς προσκυνητές δέχονται θεραπεία και παρηγοριά στον ιερό τάφο του.

Διά πρεσβειών του αγίου Λεοντίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αναξίων δούλων σου.