Ένας ταπεινός διάκονος της ρωσικής Εκκλησίας υπερασπίστηκε σθεναρά τους αδελφούς του ιερείς και πλήρωσε με τη ζωή του την παρρησία απέναντι στους αθέους. Ο άγιος Βασίλειος ο Ιερομάρτυς Σιτνίκωφ μαρτύρησε στις είκοσι οκτώ Ιουνίου του χιλιοστού εννιακοσιοστού δεκάτου ογδόου έτους από Χριστού γεννήσεως. Διακόνησε αρχικά ως αναγνώστης στη Δαλμάτοφ της επαρχίας Περμ, υπηρετώντας την Εκκλησία με ταπείνωση και πιστή αφοσίωση. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις τρεις τάξεις της θρησκευτικής σχολής της επαρχίας του και αναλάμβανε σταδιακά εκκλησιαστικές διακονίες.

Από το χιλιοστό οκτακοσιοστό ογδοηκοστό πέμπτο έτος υπηρετούσε ως αναγνώστης σε ναούς της επαρχίας Περμ της ρωσικής Εκκλησίας. Χειροτονήθηκε διάκονος κατά το χιλιοστό οκτακοσιοστό ενενηκοστό όγδοο έτος και διακόνησε σε ναό αφιερωμένο στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Υπηρέτησε με μεγάλη ευλάβεια στην επαρχία Σαντρίνσκ της εκκλησιαστικής μητροπόλεως Αικατερινούπολης της ρωσικής Ορθοδοξίας του δεκάτου ενάτου αιώνος. Διακόνησε αργότερα στον ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Μπακλάνσκογιε της ίδιας ευρύτερης μητροπολιτικής επαρχίας.

Μετατέθηκε αργότερα στον ναό του Αγίου Νικολάου της πόλεως Δαλμάτοφ και υπηρέτησε εκεί με τον ίδιο ζήλο. Όταν εκδηλώθηκε ο σκληρός αθεϊστικός διωγμός, οι ιερείς Βλαδίμηρος Σεργκέιεφ και Αλέξανδρος Σιντόρωφ συνελήφθησαν από τους κομμουνιστές. Ο διάκονος Βασίλειος έλεγξε με παρρησία τους αθέους που λεηλάτησαν την περιουσία των δύο φυλακισμένων ποιμένων. Οι αθεοι δεν ξέχασαν τη παρρησία του και πήραν εκδίκηση δολοφονώντας τον την επομένη ημέρα από τους ιερείς.

Έλαβε έτσι τον στέφανο του μαρτυρίου ως πιστός και γενναίος μάρτυς της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως της Εκκλησίας.