Ένας ταπεινός μάγειρας υπηρέτησε επί σειρά ετών τους ιεράρχες της επαρχίας του Τούροφ και αγιάστηκε μέσα από την ταπεινή διακονία του. Ο όσιος Μαρτίνος αξιώθηκε στο τέλος της ζωής του να δει με τα μάτια του τους αγίους Βόρι και Γκλεμπ. Υπηρέτησε αρχικά ως μάγειρας υπό την ποιμαντορία των επισκόπων Τούροφ Συμεών, Ιγνάτιο και Ιωακείμ της ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο τελευταίος επίσκοπος της σειράς ονόματι Γεώργιος τον αποδέσμευσε από τη μαγειρική διακονία λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του.

Ο γέρων Μαρτίνος όμως αρνήθηκε να εγκαταλείψει το αγαπημένο του μοναστήρι και επέλεξε να ακολουθήσει τη μοναχική οδό. Δέχθηκε λοιπόν το αγγελικό σχήμα του μοναχού και έμεινε στη μονή των Αγίων Βόρι και Γκλεμπ μέχρι το τέλος. Στην προηγούμενη μαγειρική του διακονία είχε καταπονήσει αρκετά το σώμα του και υπέφερε συχνά από διάφορες σωματικές ασθένειες. Κάποια ημέρα έπεσε βαριά άρρωστος και έμενε ακίνητος στο κρεβάτι του βογκώντας από τους πόνους της σκληρής αρρώστιας.

Τότε άρχισε να επικαλείται με θερμή προσευχή τη βοήθεια των αγίων αυταδέλφων Βόρι και Γκλεμπ της ρωσικής Εκκλησίας. Την τρίτη ημέρα οι δύο άγιοι μάρτυρες εμφανίστηκαν στον γέροντα μέσα στο κελί του και του προσέφεραν λίγο νερό. Παράδοξα τον θεράπευσαν τελείως από τη βαριά ασθένειά του και ο γέρων ανέκτησε τις δυνάμεις του ως εκ θαύματος. Έζησε ακόμη ένα έτος μετά την παράδοξη ίαση και κοιμήθηκε ειρηνικά στο μοναστήρι, αφήνοντας το πνεύμα του στον Κύριον.