Στα χρόνια του αυτοκράτορα Βαλεριανού, μια νεαρή Ρωμαία παρθένος στάθηκε με θάρρος μπροστά στους δικαστές και ομολόγησε την πίστη της στον Χριστό. Οι δήμιοι τη χτύπησαν με ραβδιά τόσο άγρια, ώστε έσπασαν τα ίδια της τα κόκαλα, όμως η ψυχή της παρέμεινε αλύγιστη και γαλήνια. Η Αγία Αγριππίνα γεννήθηκε και ανατράφηκε στην αρχαία Ρώμη μέσα σε χριστιανική παράδοση. Από μικρή παιδική ηλικία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στον Θεό και αρνήθηκε κάθε σκέψη γάμου.

Η ευωδία της αρετής της απλωνόταν στις πιστές καρδιές σαν άρωμα λουλουδιού και έδιωχνε τη δυσοσμία των παθών. Στόλισε την ψυχή της με την παρθενική αγνότητα και αρραβωνιάστηκε μυστικά με τον ίδιο τον Χριστό. Όταν ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός κατά των χριστιανών, η νεαρή παρθένος δεν δείλιασε ούτε στιγμή μπροστά στους ειδωλολάτρες άρχοντες. Παρέδωσε τον εαυτό της στα βασανιστήρια από αγάπη προς τον ουράνιο Νυμφίο της, χωρίς κανένα φόβο για τον θάνατο.

Οι διώκτες της θέλησαν να την λυγίσουν με κάθε τρόπο, όμως εκείνη έμενε σταθερή στην ομολογία της. Το θάρρος της έγινε παράδειγμα για πολλούς πιστούς της εποχής της. Μετά τους φοβερούς ξυλοδαρμούς, οι ειδωλολάτρες την γύμνωσαν και την έριξαν δεμένη με βαριές αλυσίδες μέσα στη φυλακή. Όμως ένας άγγελος Κυρίου κατέβηκε με αόρατο τρόπο και έλυσε την αγία από τα δεσμά της. Ο ουράνιος επισκέπτης την ενίσχυσε ψυχικά και σωματικά, για να αντέξει τη συνέχεια του μαρτυρίου της.

Έτσι η Αγριππίνα κατάφερε να πατήσει κάτω κάθε ασέβεια και να παραδώσει το πνεύμα της στον Θεό μέσα στους πόνους. Τρεις ευλαβείς δούλες του Χριστού, η Βάσσα, η Παύλα και η Αγαθονίκη, πήραν κρυφά το άγιο σώμα της μάρτυρος. Έφυγαν με προσοχή από τη Ρώμη και ξεκίνησαν ένα μακρύ ταξίδι, αλλάζοντας συνεχώς τόπους για να μη γίνουν αντιληπτές. Έπειτα από πολλές ημέρες πλεύσης μέσα στη θάλασσα, έφτασαν τελικά στα παράλια της Σικελίας. Εκεί έθαψαν με κάθε τιμή και μυστικότητα το άγιο λείψανο μέσα σε ευλαβική σιωπή.

Από εκείνη τη στιγμή το νησί αξιώθηκε να γίνει τόπος μεγάλων και ανεκδιήγητων θαυμάτων. Η παρουσία των λειψάνων μετέτρεψε την περιοχή σε φάρο πίστεως για πολλούς αιώνες. Η Σικελία απαλλάχθηκε αμέσως από κάθε σκοτεινή δαιμονική κακία με την παρουσία των ιερών λειψάνων. Οι κάτοικοι του νησιού βρήκαν προστασία ακόμη και από τις επιδρομές των Αγαρηνών μέσω των πρεσβειών της αγίας. Όταν κάποτε οι εχθροί πλησίασαν την πόλη όπου βρισκόταν ο ναός της μάρτυρος, παραδόθηκαν σε ολοκληρωτική καταστροφή.

Η αγία στάθηκε αόρατη ασπίδα μπροστά στους κινδύνους και έσωσε τους πιστούς από βέβαιο όλεθρο. Από τον τίμιο τάφο της μάρτυρος ανέβλυζαν ασταμάτητα ιάματα για όσους προσέρχονταν με βαθιά πίστη. Άρρωστοι κάθε ηλικίας και λεπροί έβρισκαν θεραπεία από κάθε λογής νόσημα και βάσανο. Η χάρη του Χριστού ενεργούσε πλούσια μέσα από τις πρεσβείες της παρθένου και αθλοφόρου. Τον ενδέκατο αιώνα μετά Χριστόν τα τίμια λείψανά της μεταφέρθηκαν με μεγάλη ευλάβεια στην Κωνσταντινούπολη.

Εκεί η Βασιλεύουσα τίμησε τη ρωμαία παρθένο ως ουράνια προστάτιδα και πρέσβειρα ολόκληρης της οικουμένης. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της κάθε χρόνο με ψαλμωδίες και πανηγυρικές ακολουθίες. Η φωτεινή ημέρα των αθλημάτων της καλεί όλους τους πιστούς να αναφωνήσουν χαρμόσυνα τον χαιρετισμό της παμμακάριστης παρθένου. Τώρα θα τρέξω την επικύρωση: Το τελικό κείμενο θα παραδοθεί ως αρχείο: **`06_23_Αγία_Αγριππίνα_Ρώμης_Ελληνικά_Καθαρά.