Ο Άγιος Μάρτυς Λουαρσάβ ο δεύτερος γεννήθηκε το χίλια πεντακόσια ογδόντα επτά μετά Χριστόν στην ευλογημένη χώρα της Γεωργίας. Ήταν ο νόμιμος γιος του βασιλέα Γεωργίου του δεκάτου, που είχε δηλητηριαστεί δολίως από τον Πέρση σάχη Αμπάς τον πρώτο. Μετά τον θλιβερό θάνατο του πατέρα του, ο μικρός Λουαρσάβ έμεινε ορφανός μαζί με τις δύο αδελφές του. Οι δύο αυτές αδελφές του βασιλικού ορφανού ονομάζονταν αντίστοιχα Χορεσάν και Ελένη και ήταν ευλαβείς ορθόδοξες χριστιανές νεάνιδες.

Παρότι ήταν ακόμη μικρό παιδί, ο Λουαρσάβ διακρινόταν ξεχωριστά για την υψηλή του εξυπνάδα και τη βαθιά χριστιανική ευσέβειά του. Παρά τη νεαρή του παιδική ηλικία, στέφθηκε επίσημα και κανονικά βασιλιάς της Γεωργίας με το πατρικό βασιλικό όνομα Λουαρσάβ ο δεύτερος. Το χίλια εξακόσια εννέα μετά Χριστόν, η ορθόδοξη Γεωργία υπέστη μια καταστροφική και βίαιη εισβολή από έναν μεγάλο τουρκικό στρατό. Ο μεγάλος αυτός τουρκικός στρατός βρισκόταν υπό την αρχηγία του γενναίου και έμπειρου τουρκόφωνου στρατηγού Ντελί Μάμαντ Χάν.

Ο νεαρός βασιλεύς Λουαρσάβ έδωσε τότε μια αποφασιστική και κρίσιμη μάχη εναντίον τους κοντά στο γεωργιανό χωριό Κβενάντκοτσι. Το χωριό αυτό βρισκόταν στρατηγικά ανάμεσα στις ξακουστές γεωργιανές πόλεις Γκόρι και Σουράμι, αποτελώντας σπουδαίο σημείο της εθνικής αμυντικής γραμμής. Σε αυτή τη μάχη ο νεαρός βασιλεύς διακρίθηκε για την ορθόδοξη ευλάβεια και τη γενναία πολεμική του μαχητικότητα ενώπιον του εχθρικού στρατού. Την προηγούμενη νύχτα της σπουδαίας εκείνης μάχης οι δεκατέσσερις χιλιάδες ορθόδοξοι Γεωργιανοί στρατιώτες πέρασαν όλη τη νύχτα προσευχόμενοι στον Κύριο.

Το πρωί τέλεσαν με ευλάβεια Θεία Λειτουργία και έλαβαν με δάκρυα τα Άχραντα Μυστήρια του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Με αυτή τη θαυμαστή πνευματική προετοιμασία οι ορθόδοξες γεωργιανές δυνάμεις έτρεψαν σε φυγή εξήντα ολόκληρες χιλιάδες εχθρικούς εχθρούς στρατιώτες. Ο Πέρσης σάχης Αμπάς ο πρώτος αναστατώθηκε φοβερά από τη θαυμαστή αυτή νίκη των γενναίων και ολίγων Γεωργιανών στρατιωτών. Έκτοτε άρχισε να μηχανεύεται διάφορες δολοπλοκίες προκειμένου να καταστρέψει με κάθε δυνατό τρόπο τον γενναίο και ορθόδοξο νεαρό βασιλέα.

Ο Άγιος Λουαρσάβ, για να σώσει τη γεωργιανή Καρτλία από την ολοκληρωτική καταστροφή, αναγκάστηκε να δώσει ως νύφη την Ελένη. Η αδελφή του Ελένη παντρεύτηκε λοιπόν τον φαντασμένο μουσουλμάνο σάχη Αμπάς ως ένδειξη υποτέλειας του γεωργιανού βασιλείου. Όμως ούτε αυτό το βαρύ πολιτικό ξεσκλάβωμα μπόρεσε να σταματήσει τη φθονερή μανία του ασεβούς Πέρση κατακτητή. Πολλές ξανά φορές εισέβαλε ο σάχης στη γεωργιανή χώρα με μεγάλο και πολυάριθμο επιθετικό περσικό στρατό.

Έτσι ο γενναίος Λουαρσάβ και ο βασιλιάς της Καχετίας Τεϊμουράζ ο πρώτος αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη δυτική Γεωργία. Στην ευλογημένη επαρχία της Ιμερετίας οι δύο βασιλιάδες βρήκαν προστασία στον τοπικό βασιλιά Γεώργιο τον τρίτο, ευλαβέστατο ορθόδοξο χριστιανό. Ο Πέρσης σάχης Αμπάς λεηλάτησε ολόκληρη την Καχετία και απείλησε με ολοκληρωτική ερήμωση και την ευλογημένη γεωργιανή Καρτλία. Απαίτησε τότε με δολιότητα να του παραδοθεί προσωπικά ο βασιλεύς Λουαρσάβ, υποσχόμενος ψεύτικα ότι θα συνομολογούσε ειρήνη με τη Γεωργία.

Ο γενναίος βασιλεύς, για να σώσει τους ναούς της ορθόδοξης Καρτλίας από την ασεβή καταστροφή, αποφάσισε ομολογητικά να τον συναντήσει. Ξεκινώντας προς το περσικό στρατόπεδο, ο Λουαρσάβ είπε με ευλαβική παρρησία ότι όλη του η ελπίδα είναι μόνο στον Χριστό. Είπε επίσης ότι όποια κι αν είναι η μοίρα που τον περιμένει, ζωή ή θάνατος, ευλογημένος ας είναι ο Κύριος Θεός. Όταν έφτασε ο σάχης Αμπάς πρόσφερε στον γενναίο γεωργιανό βασιλέα ψάρι, αλλά εκείνος αρνήθηκε σταθερά να φάει.

Αρνήθηκε δηλαδή να πάρει το προσφερόμενο φαγητό, διότι ήταν εκείνη ακριβώς την περίοδο η Μεγάλη ευλογημένη Σαρακοστή. Στη συνέχεια ο εξοργισμένος σάχης απαίτησε από τον Άγιο να αλλαξοπιστήσει και να ασπαστεί ψεύτικα τον Μωαμεθανισμό. Ο γενναίος Λουαρσάβ αρνήθηκε με σθένος και κλείστηκε στη φυλακή Γκουλάμπ Καλά κοντά στη Σιράζ της Περσίας. Επί επτά ολόκληρα χρόνια ο Άγιος υπέμεινε σκληρά μαρτύρια και ξυλοδαρμούς με αλυσίδες και ομολόγησε γενναία την πίστη του στον Χριστό.

Έλαβε τέλος ένδοξα τον στέφανο του μαρτυρίου το χίλια εξακόσια είκοσι δύο μαζί με δύο πιστούς υπηρέτες του. Πρεσβείαις του Αγίου Μάρτυρος Λουαρσάβ του δευτέρου, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας, αμήν.