Ο Άγιος Μάρτυς Ιουλιανός ο Ταρσεύς γεννήθηκε στην ξακουστή πόλη Αναζαρβό της επαρχίας Κιλικίας κατά τους πρώτους ιερούς χριστιανικούς αιώνες. Ήταν ο νόμιμος γιος ενός επιφανούς Ρωμαίου συγκλητικού πατέρα, ο οποίος ζούσε ακόμη σύμφωνα με την ειδωλολατρική θρησκεία. Η μητέρα του όμως ονομαζόταν Ασκληπιοδώρα και ήταν μια ευλαβής χριστιανή γυναίκα, που δίδαξε τη βρεφική ψυχή του στη χριστιανική ευσέβεια. Μετά τον θάνατο του ειδωλολάτρη συζύγου της, η ευσεβής Ασκληπιοδώρα αποφάσισε να μετοικήσει από το Αναζαρβό σε άλλη πόλη της Κιλικίας.

Έτσι μεταφέρθηκε με τον μικρό γιο της στην ευλογημένη πόλη της Ταρσού, σπουδαίο πνευματικό κέντρο της εποχής εκείνης. Στην Ταρσό η ευλαβής μητέρα βάφτισε με ευσέβεια τον μικρό Ιουλιανό στη χριστιανική πίστη και τον ανέθρεψε με βαθιά ορθόδοξη ευσέβεια. Παράλληλα του παρέδωσε σπουδαία γνώση των ιερών χριστιανικών γραμμάτων και των αιώνιων αληθειών του ορθόδοξου ευαγγελικού κηρύγματος. Ο μικρός Ιουλιανός μεγάλωνε με όμορφη και ξεχωριστή πνευματική ωριμότητα, αφομοιώνοντας με δίψα όλες τις θεόσδοτες αρετές της Εκκλησίας.

Όταν συμπλήρωσε δεκαοκτώ χρόνια, ξεκίνησε ο φοβερός διωγμός των χριστιανών από τον ασεβή αυτοκράτορα Διοκλητιανό σε όλη τη Ρωμαϊκή επικράτεια. Ο σπουδαίος Διοκλητιανός βασίλευσε από το διακόσια ογδόντα τέσσερα μέχρι το τριακόσια πέντε μετά Χριστόν και υπήρξε μεγάλος διώκτης της Εκκλησίας. Στα νεανικά αυτά χρόνια ο νεαρός Ιουλιανός είχε ήδη αναπτύξει βαθιές ορθόδοξες αρετές και θαρρετή ομολογητική στάση χριστιανικής ζωής. Ο διωγμός αυτός υπήρξε ένας από τους φοβερότερους και πιο σκληρούς ολοκληρωτικούς διωγμούς εναντίον των ορθοδόξων χριστιανών στην ιστορία.

Ο ασεβής Διοκλητιανός εξέδωσε ολοκληρωτικό διάταγμα, με το οποίο όλοι οι πολίτες της αυτοκρατορίας έπρεπε να θυσιάζουν στα ψεύτικα είδωλα. Όσοι αρνιόντουσαν να συμμορφωθούν θα παραδίδονταν αμέσως σε φρικτά βασανιστήρια χωρίς κανένα έλεος και διάκριση από τους διώκτες. Μεταξύ των πρώτων που συνελήφθησαν για την ορθόδοξη χριστιανική πίστη τους ήταν και ο νεαρός Άγιος Ιουλιανός της Ταρσού. Οι σκληροί δήμιοι τον οδήγησαν με βία στο φοβερό δικαστήριο του ηγεμόνος Μαρκιανού της Φλαβίας, ασεβούς διώκτη της Εκκλησίας.

Ο σκληρός Μαρκιανός για πολλή ώρα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τον πείσει να αρνηθεί τον Σωτήρα Χριστό. Ούτε όμως τα φοβερά βασανιστήρια ούτε και οι απειλές, ούτε ακόμη και οι υποσχέσεις δώρων μπόρεσαν να κάμψουν τον γενναίο νέο. Δεν δέχθηκε με κανέναν τρόπο να θυσιάσει στα ψεύτικα είδωλα και να αρνηθεί τον αληθινό Σωτήρα Ιησού Χριστό. Έτσι ο γενναίος ομολογητής παρέμεινε ατράνταχτα σταθερός και αμετάθετος στη γενναία ομολογητική του πίστη και αγωνίσθηκε ένδοξα κατά της ασεβείας.

Παρά τις πολλές πιέσεις, δεν λύγισε ποτέ μπροστά στους σκληρούς δημίους που τον υπέβαλαν σε φοβερά βασανιστήρια του σώματος. Επί ένα ολόκληρο χρόνο οι ωμοί διώκτες οδηγούσαν τον γενναίο μάρτυρα από τη μια πόλη της Κιλικίας στην άλλη με αλυσίδες. Σε κάθε πόλη της επαρχίας οι σκληροί ασεβείς διώκτες τον υπέβαλαν σε νέα βασανιστήρια, προκειμένου να καμφθεί η αμετάθετη ομολογία του. Ο μακάριος όμως Ιουλιανός παρέμεινε σαν αδάμαντας ακλόνητος στην ομολογία της ορθόδοξης χριστιανικής πίστεως στον Σωτήρα Ιησού Χριστό.

Όταν τέλος έφερναν τον γενναίο Άγιο στην ευλογημένη πόλη της Αιγέας, οι ασεβείς ειδωλολάτρες αποφάσισαν να εφαρμόσουν νέο φοβερό βασανισμό. Άνοιξαν με βία το στόμα του ομολογητή και έβαζαν με ωμότητα μέσα ειδωλόθυτα κρέατα και αίμα από τις ψεύτικες θυσίες. Ήθελαν δηλαδή με ασέβεια να μολύνουν με τις ασεβείς ειδωλολατρικές θυσίες τον αγνό και καθαρό δούλο του Σωτήρος Χριστού. Έπειτα έριξαν τον γενναίο Άγιο σε σκοτεινή φυλακή για να τον αφήσουν να υποφέρει χωρίς τροφή και χωρίς ζωηρό φως.

Στη φυλακή έσπευσε αμέσως η ευλαβής χριστιανή μητέρα του, η οποία ακολουθούσε τον γιο της σε όλη τη μαρτυρική του πορεία. Παρακαλούσε ευλαβικά διαρκώς τον Πανάγαθο Κύριο να ενισχύει με ουράνια θεία δύναμη τον γιο της στον σκληρό μαρτυρικό αγώνα. Όταν οι σκληροί διώκτες έπιασαν με μανία και τη μητέρα του, εκείνη ζήτησε με ευλάβεια να μένει μαζί του τρεις ημέρες. Η ευλαβής Ασκληπιοδώρα προφασίστηκε δεξιοτεχνικά ότι θέλει να πείσει τον γιο της να προσκυνήσει τα ψεύτικα είδωλα της Ρώμης.

Έτσι ο σκληρός Μαρκιανός της επέτρεψε εύκολα να επισκέπτεται ανεμπόδιστα την σκοτεινή φυλακή του γιου της επί τρεις πλήρεις ημέρες. Στη φυλακή όμως όχι μόνο δεν τον έπεισε να αρνηθεί τον Σωτήρα Χριστό, αλλά αντιθέτως τον ενίσχυσε στην αληθινή χριστιανική ομολογία. Πέρασε τρεις ολόκληρες ημέρες και νύχτες μέσα στη φυλακή με τον αγαπημένο της γιο, μιλώντας μαζί του με μητρική στοργή. Με δάκρυα στα μάτια τον προέτρεπε με αγάπη να υπομένει με γενναιότητα τα πρόσκαιρα μαρτύρια για τα αιώνια ουράνια αγαθά.

Μετά την παρέλευση των τριών αυτών ημερών, οδήγησαν τον γενναίο Ιουλιανό μαζί με τη μητέρα του ξανά στο φοβερό δικαστήριο. Νομίζοντας ότι η ευσεβής μητέρα είχε ήδη πείσει τον γιο της να προσφέρει ειδωλόθυτες θυσίες, ο Μαρκιανός άρχισε να την επαινεί. Όμως αμέσως η γενναία Ασκληπιοδώρα άρχισε να ομολογεί δυνατά και άφοβα το όνομα του Σωτήρος Ιησού Χριστού του ζώντος Θεού. Παράλληλα ήλεγξε με σθένος τα ψεύτικα είδωλα και την ανίερη πολυθεϊστική ειδωλολατρική ασέβεια ολόκληρης της εποχής εκείνης.

Έτσι και ο γενναίος Άγιος Ιουλιανός στάθηκε ξανά αμετάκλητος ομολογώντας με παρρησία τον Σωτήρα Χριστό, τον αληθινό μοναδικό Θεό. Ο εξοργισμένος ηγεμόνας Μαρκιανός διέταξε αμέσως να βασανιστούν με ωμότητα τόσο η ευσεβής μητέρα όσο και ο γενναίος γιος. Στη γενναία μητέρα έκοψαν με σκληρότητα τα πέλματα των ποδιών της, που είχαν ακολουθήσει τον γιο της από την Ταρσό. Έτσι η μακαρία Ασκληπιοδώρα έγινε ολοκληρωτικά μάρτυς και ομολογήτρια της ορθόδοξης χριστιανικής πίστεως στον Σωτήρα Ιησού Χριστό.

Ο γενναίος μάρτυς Ιουλιανός στη συνέχεια κλείστηκε από τους ασεβείς διώκτες σε ένα μεγάλο σακί γεμάτο με άμμο και δηλητηριώδη φίδια. Στο εσωτερικό του σάκου τοποθέτησαν επιπλέον σκορπιούς και κάθε λογής δηλητηριώδη έντομα και ερπετά για να αυξήσουν τα φοβερά βασανιστήρια. Έδεσαν καλά το σακί και έριξαν τον δούλο του Χριστού με βία στα βαθιά κρύα νερά της θαλάσσης για βασανιστικό πνιγμό. Έτσι μέσα στο φοβερό αυτό σακί, η ψυχή του γενναίου ομολογητή ανέβηκε ένδοξα στους ουρανούς της θείας βασιλείας.

Ο μακάριος Ιουλιανός ενώθηκε εν δόξη με τους άλλους ένδοξους ομολογητές αγίους μάρτυρες του Σωτήρος Ιησού Χριστού, του αληθινού ζώντος Θεού. Πέρασε σύντομος καιρός και η μακαρία μητέρα του Ασκληπιοδώρα κοιμήθηκε επίσης ένδοξα μέσα σε φοβερά μαρτύρια και ένδοξη ομολογία. Έτσι μάνα και γιος έλαβαν μαζί τον αμάραντο στέφανο της νίκης στους ένδοξους ουρανούς από τον Σωτήρα Χριστό. Το ευλογημένο σώμα του γενναίου μάρτυρος Ιουλιανού εξέβρασαν με ευλάβεια τα κύματα της θαλάσσης σε μια απομακρυσμένη ευλογημένη ακρογιαλιά.

Εκεί το βρήκε με ευλάβεια μια ευσεβής χριστιανή χήρα, που καταγόταν από την ξακουστή πόλη της Αλεξανδρείας της ευρύτερης Αιγύπτου. Η ευλαβής χήρα παρέλαβε το σώμα του γενναίου μάρτυρος και τον παρέδωσε σε επίσημη ευλαβική ταφή με όλες τις πρέπουσες χριστιανικές τιμές. Αργότερα τα ιερά σεπτά λείψανα του ευλογημένου Αγίου Ιουλιανού μεταφέρθηκαν επίσημα και με ευλάβεια στη μεγάλη πόλη της Αντιόχειας. Ο μέγας Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όταν ακόμη ήταν πρεσβύτερος της εκκλησίας της Αντιόχειας, τίμησε τον γενναίο μάρτυρα με ξεχωριστή ομιλία.

Συγκεκριμένα έγραψε ένα εγκωμιαστικό λόγο προς τιμήν του Αγίου Ιουλιανού, που αποτελεί σπουδαιότατο πνευματικό κειμήλιο της εποχής εκείνης. Ο γενναίος μάρτυς κοιμήθηκε με ένδοξη ομολογία γύρω στα τριακόσια πέντε μετά Χριστόν, στους τελευταίους μεγάλους διωγμούς της Εκκλησίας. Σήμερα τμήματα από τα τίμια λείψανα του γενναίου Αγίου φυλάσσονται με ευλάβεια στις ιερές Μονές Παντοκράτορος και Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος. Οι πιστοί παρακαλούν με ευλάβεια τον γενναίο Άγιο Ιουλιανό να προστατεύει τα ευλογημένα σπίτια και τους κήπους από τα δηλητηριώδη ερπετά.

Ζητούν επίσης τη μεσιτεία του ώστε να προστατεύονται τα χωράφια από τα φοβερά βλαβερά έντομα και τα κάθε λογής επιβλαβή ζωύφια. Πρεσβείαις του Αγίου Μάρτυρος Ιουλιανού του Ταρσέως, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας, αμήν.