Ο Άγιος Μεθόδιος ο Ιερομάρτυρας έλαμψε στις πρώτες χριστιανικές γενεές ως φωτεινός επίσκοπος της πόλεως Πατάρων στη Λυκία της Μικράς Ασίας. Από τα νεανικά του χρόνια αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του Κυρίου, προετοιμάζοντας την ψυχή του ως καθαρό σκεύος της θείας Χάριτος. Δέχθηκε με ευλάβεια το Άγιο Πνεύμα και έτσι αξιώθηκε από τη Θεϊκή εκλογή να αναλάβει την επισκοπική διακονία. Ποίμανε με ζήλο τους πιστούς της πόλεως Πατάρων, καθοδηγώντας τους με πραότητα και κατανυκτικά κηρύγματα προς την τελείωση.

Η διδασκαλία του ήταν γεμάτη πνευματική σοφία και χάρη του Παρακλήτου, και προκαλούσε βαθιά κατάνυξη σε όσους τη διάβαζαν. Υπερασπίστηκε με δύναμη την καθαρότητα της Ορθοδοξίας, καθώς στα χρόνια του εμφανίστηκε η επικίνδυνη πλάνη του Ωριγένη. Πολλοί παρασύρθηκαν από εκείνη τη φιλοσοφική αίρεση, που μαζευόταν σαν σκοτεινή ομίχλη πάνω από τις ενορίες της Ασίας. Ο Άγιος Μεθόδιος όμως αναδείχθηκε σε διαπρεπή ποιμένα και κατατρόπωσε την αίρεση με τα φλογερά και πειστικά συγγραφικά του έργα.

Με τη διδασκαλία του γεμάτη σοφία και θεία χάρη, διέλυσε την αιρετική σκοτεινιά που είχε σκεπάσει τους πιστούς της εποχής. Στάθηκε σαν φλόγα μπροστά στις πλάνες, καίγοντας την αίρεση με τα φωτεινά συγγράμματα και τις πατερικές αναπτύξεις του. Τα θεόπνευστα γραπτά του φώτισαν την οικουμένη σαν αστραπή και η φωνή των κηρυγμάτων του ακούστηκε σαν σάλπιγγα σε όλη τη γη. Άφησε επίσης πλούσια συγγραφική κληρονομιά, με έργα που υπερασπίζονταν τον χριστιανισμό κατά της παγανιστικής φιλοσοφίας της εποχής.

Παράλληλα συνέγραψε σαφείς ερμηνείες των ορθοδόξων δογμάτων κατά της αιρέσεως του Ωριγένη και της σύγχυσης που εκείνη προκαλούσε. Συνέθεσε επίσης κατανυκτικούς ηθικούς λόγους και διεξοδικές εξηγήσεις των κειμένων της Αγίας Γραφής για τους πιστούς. Ο πονηρός εχθρός του γένους των ανθρώπων δεν άντεξε τον ζήλο και τη φλόγα του φωτισμένου ιεράρχη. Έτσι ξεσήκωσε τους ορατούς υπηρέτες του, τους ειδωλολάτρες, για να εκδικηθούν τον σταθερό υπέρμαχο της αληθινής πίστεως.

Με την υποκίνηση του διαβόλου οι σκληροί ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον παραδώσουν σε φοβερό μαρτυρικό θάνατο της εποχής. Τον συνέλαβαν τη στιγμή που εκείνος ομολογούσε με σταθερότητα τον Χριστό ως τον αληθινό Θεό και Σωτήρα. Παρά την ψυχραιμία του, εκείνος ήταν ήδη πνευματικά προετοιμασμένος, καθώς είχε αυτοπροαίρετα ντυθεί τη ζωντανή νέκρωση των μοναχών. Πολύ πριν από τη σύλληψη είχε νεκρώσει τις σαρκικές επιθυμίες, ώστε να αντιμετωπίσει με ηρεμία τον επικείμενο φοβερό θάνατο.

Η θεϊκή χάρη τον ενδυνάμωσε μέσα στις απειλές των διωκτών και τον προετοίμασε για τη μαρτυρική του ομολογία ενώπιον όλων. Οι ειδωλολάτρες χωρίς οίκτο τον οδήγησαν στον τόπο της εκτελέσεως και έκοψαν με το ξίφος την τίμια κεφαλή του ιεράρχη. Έτσι ο Άγιος Μεθόδιος μετέβη με γαλήνη από τη γη στην αληθινή και αιώνια ζωή της Βασιλείας των ουρανών. Πέρασε από τη φθορά στην αφθαρσία και έλαβε τα στεφάνια του ιερομάρτυρα από τα χέρια του ίδιου του Νυμφίου της Εκκλησίας.

Προσφέρθηκε ως ζωντανή θυσία στον Θεό αυτός που είχε υπηρετήσει με ευλάβεια τον Αμνό του Θεού στη θεία Λειτουργία. Έγινε ο ίδιος αμνός θυσιαζόμενος προς τον ουράνιο Πατέρα, σύμφωνα με το πρότυπο του Δεσπότη Χριστού. Έτσι αξιώθηκε διπλό στεφάνι: ως καλός αγωνιστής της ευσέβειας και ως μάρτυρας του Χριστού ενώπιον των ειδωλολατρών. Πάλεψε επίσης σθεναρά κατά των αιρέσεων και ομολόγησε τον Σωτήρα μέχρι την έκχυση του δικού του αίματος.

Το μαρτυρικό τέλος του έγινε επί της βασιλείας του Αυρηλιανού στις τελευταίες δεκαετίες του τρίτου αιώνα. Έκτοτε η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Μεθόδιο ως ιερομάρτυρα, ως διδάσκαλο και ως υπερασπιστή της ορθοδόξου παραδόσεως. Ο πιστός λαός ψέλνει στις αγιολογικές ακολουθίες ότι το αίμα του ιεράρχη φωνάζει σιωπηλά από τη γη όπως αυτό του Άβελ. Καταισχύνθηκε η πλάνη του Ωριγένη και ο γενναίος ομολογητής μετετέθη στα ουράνια σκηνώματα της αιωνίου δόξης.

Ταις αυτού πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον το ποίμνιο και σώσον τις ψυχές των δούλων Σου.