Ειρηνικά παρέδωσε την οσία ψυχή του στον Κύριο ο Όσιος Έρασμος, μετά από ζωή αφιερωμένη στην ασκητική και την προσευχή. Το συναξάριο σε στίχους εκφράζει την προσμονή του Οσίου ενώπιον του θανάτου με τα λόγια «θνήσκων Έρασμος, ηδέως έχω λέγει». Συνέχιζε λέγοντας «εράσμιον γαρ, έστι μοι το τεθνάναι», φανερώνοντας ότι θεωρούσε τον θάνατο επιθυμητό και ευχάριστο για τον ίδιο. Με αυτόν τον τρόπο εξέφρασε ο Άγιος την υπερκόσμια ελπίδα του και την επιθυμία να ενωθεί με τον αγαπημένο Κύριό του.

Ως αληθινός μοναχός και πιστός υπηρέτης του Κυρίου, αντιμετώπισε τη μετάβαση από αυτή τη ζωή ως πραγματική γιορτή. Ο Όσιος Έρασμος έζησε σε μοναστήρι, αφιερώνοντας τις ημέρες και τις νύχτες του στην ησυχία της προσευχής και τη μελέτη. Η ονομασία του «Έρασμος» σημαίνει «αγαπητός» ή «ποθητός», αντικατοπτρίζοντας την αγάπη του Θεού προς αυτόν τον εκλεκτό δούλο Του. Παρά τη συντομία των ιστορικών στοιχείων που διασώζονται γι' αυτόν, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του με ευλάβεια.

Η ειρηνική κοίμησή του αποτελεί μαρτυρία της οσιακής ζωής που έζησε στη γη μέσα από τη χάρη του Θεού. Στις δεκαοκτώ Ιουνίου τιμάται από την Εκκλησία ο Όσιος αυτός, μνημονευόμενος μαζί με τους άλλους αγίους της ίδιας ημέρας. Ταις πρεσβείαις του Οσίου Εράσμου, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους Σου.