Άγιος Λάζαρος ο Μεγαλομάρτυρας Πρίγκιπας της Σερβίας

Στο πεδίο μάχης του Κοσσυφοπεδίου ο σεμνός Σερβικός θρόνος βάφτηκε με το άγιο αίμα ενός βασιλιά μάρτυρα. Ο Άγιος Πρίγκιπας Λάζαρος της Σερβίας έζησε κατά τον δέκατο τέταρτο αιώνα σε δύσκολους και ταραγμένους ιστορικούς καιρούς. Εκείνη ακριβώς την εποχή οι Τούρκοι, αφού είχαν κατακτήσει βίαια τις γειτονικές χώρες, ετοιμάζονταν με ορμή να εισβάλουν στη Σερβία. Ο μακάριος Λάζαρος μεγάλωσε στην αυλή του ευσεβούς Άγιου Βασιλιά Δουσάν με βαθιά χριστιανική παιδεία και αγωγή.

Εκεί διαπαιδαγωγήθηκε σε όλες τις βασιλικές αρετές και αργότερα διορίστηκε διοικητής μίας από τις σπουδαίες σερβικές επαρχίες. το χίλια τριακόσια εβδομήντα ένα μετά Χριστόν, εξελέγη ομόφωνα Βασιλιάς ολόκληρης της δοκιμασμένης Σερβίας. Εργάστηκε ακούραστα για την ενίσχυση της κατάστασης της χώρας του και για τη βελτίωση της ζωής των υπηκόων. Ειρήνευσε τους γειτονικούς πρίγκιπες, οι οποίοι αδικούσαν ή λεηλατούσαν με βίαιο τρόπο τους σερβικούς οικισμούς της εποχής.

Νοιαζόταν ιδιαίτερα για τον χριστιανικό φωτισμό του ευλαβούς λαού του και για την πνευματική του πρόοδο. Έχτισε με ζήλο πολλούς ιερούς ναούς, υποστήριζε γενναιόδωρα τα μοναστήρια και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα της εποχής. Παράλληλα ίδρυσε προσωπικά πολλές μονές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει η περίφημη Μονή της Ραβανίτσας στη Σερβία. Η ευλάβειά του προς τον Χριστό αποδεικνυόταν καθημερινά μέσα από τη φιλάνθρωπη και πατρική του διακυβέρνηση επί του χριστιανικού λαού.

το χίλια τριακόσια ογδόντα μετά Χριστόν, ο Άγιος Λάζαρος ίδρυσε με μεγάλη γενναιοδωρία τη Μονή της Ραβανίτσας. Παρακάλεσε επίσης τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να αρθεί επίσημα το αναθεματισμένο που είχε επιβληθεί στον Σέρβικο πιστό λαό. Κατά τη διάρκεια των δέκα ολόκληρων χρόνων της φωτισμένης διακυβερνήσεώς του, η Σερβία ζούσε σε ευλογημένη ειρηνική περίοδο. Αργότερα όμως ξέσπασε αναπόφευκτα ο φοβερός μεγάλος πόλεμος με τους Τούρκους εισβολείς που λυμαίνονταν τότε ολόκληρα τα Βαλκάνια.

Στη φοβερή μάχη του Κοσσυφοπεδίου, ο τραυματισμένος βασιλιάς συνελήφθη αιχμάλωτος από τις τουρκικές πολυάριθμες στρατιωτικές δυνάμεις. Με αυστηρή διαταγή του φοβερού Σουλτάνου Βαγιαζήτ, αποκεφαλίστηκε με ξίφος μαρτυρικά την δέκατη πέμπτη Ιουνίου του χιλίου τριακοσίου ογδόντα εννέα. Το τίμιο σώμα του Αγίου Βασιλιά Λαζάρου θάφτηκε αρχικά με ευλάβεια σε μία κοντινή εκκλησία της σερβικής γης. το χίλια τριακόσια ενενήντα ένα τα άφθαρτα ιερά λείψανά του μεταφέρθηκαν επίσημα στη Μονή της Ραβανίτσας.

Όταν αργότερα η ιερά Μονή καταστράφηκε από τους Τούρκους κατά το χίλια εξακόσια ογδόντα τρία, μεταφέρθηκαν στη Νέα Ραβανίτσα. Η νέα ευλογημένη μονή βρισκόταν στο όρος Θρουζ, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα ευλαβικά τα τίμια λείψανα του Αγίου. Υπήρξε επίσης ιδρυτής της σπουδαίας Μονής του Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος και πολλών άλλων μοναστηρίων. Πρεσβείαις του Αγίου Μεγαλομάρτυρος και Πρίγκιπος Λαζάρου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.