Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος

Ένα παιδί γεννημένο σε ειδωλολατρικό σπίτι έγινε ο μεγαλύτερος δάσκαλος της δυτικής Εκκλησίας μέσα από τα δάκρυα της μητέρας του. Ο Άγιος Αυγουστίνος γεννήθηκε το τριακόσια πενήντα τέσσερα μετά Χριστόν στη μακρινή Νουμιδία της σημερινής Αλγερίας. Ήταν γιος του Πατρίκιου, ενός εκφυλισμένου και ασεβούς ειδωλολάτρη αριστοκράτη, που τελικά μετέπειτα πίστεψε στον Χριστό. Η μητέρα του Άγιο Μόνικα ήταν αντίθετα ένθερμη και πιστή χριστιανή που προσευχόταν αδιάκοπα για τη σωτηρία του γιου της.

Ταλαντούχος από διανοητικής απόψεως, ο νεαρός Αυγουστίνος ξεκίνησε αργότερα ανώτερες σπουδές στην ξακουστή πόλη της Καρχηδόνας. Δυστυχώς όμως εκεί έπεσε σε σαρκικό πάθος και απέκτησε ένα παιδί εκτός γάμου, τον ονομαζόμενο Αδεοδάτο. Οι πνευματικές του ανησυχίες τον έκαναν αρχικά να περιπλανηθεί σε διάφορες παγανιστικές φιλοσοφικές σχολές της εποχής. Δυστυχώς πάλι έπεσε για ένα διάστημα και στη φοβερή αίρεση του Μανιχαϊσμού, μιας πλανερής δυϊστικής διδασκαλίας.

Στη μεγάλη πόλη του Μιλάνου της Ιταλίας, όπου δίδασκε ρητορική και τέχνη του λόγου, φωτίστηκε σταδιακά πνευματικά. Συγκεκριμένα φωτίστηκε από τα φλογερά κηρύγματα του ξακουστού επισκόπου Αμβροσίου το τριακόσια ογδόντα τέσσερα μετά Χριστόν. Η μεταφυσική όμως πνευματική του δίψα δεν είχε ακόμη πλήρως ξεδιψαστεί από τα κηρύγματα του Αγίου Αμβροσίου. Ζητούσε διακαώς απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ψυχής για το νόημα και τον σκοπό της ζωής αυτής.

Τον ηρεμούσαν ιδιαίτερα τα ευλογημένα γράμματα του Αποστόλου Παύλου που μελετούσε με βαθιά συγκίνηση μέσα στο ταραγμένο κελί του. Κάποτε καθώς έκλαιγε στον κήπο του παρακαλώντας τον Θεό να τον ησυχάσει, άκουσε ξαφνικά μυστηριώδη μελωδική φωνή παιδιού. Η φωνή του είπε ξεκάθαρα πάρε και διάβασε, και εκείνος πήρε αμέσως το ιερό βιβλίο του Ευαγγελίου. Το βλέμμα του έπεσε στο χωρίο των Ρωμαίων δεκάτου τρίτου κεφαλαίου, που μιλούσε για ξυπνημένη ψυχή και πνευματικό φωτισμό.

Αμέσως η θεία Χάρις τον γέμισε ολόκληρο, και οι αδιάκοπες δακρυσμένες προσευχές της Μόνικας εισακούστηκαν τελικά. Βαπτίστηκε λοιπόν τη νύχτα του Πάσχα του τριακοσίου ογδοήντα επτά μετά Χριστόν από τον ίδιο τον Άγιο Αμβρόσιο. Βαπτίστηκε μαζί του και ο δεκαπεντάχρονος γιος του Αδεοδάτος, ενώ ψαλλόταν για πρώτη φορά ένας θαυμάσιος ύμνος. Μυστικιστής και άνθρωπος της καρδίας, ίδρυσε στην πατρίδα του ευλαβή μοναχική αδελφότητα μετά την επιστροφή του.

Η επιστροφή του στη Νουμιδία πραγματοποιήθηκε το τριακόσια ογδόντα οκτώ μετά Χριστόν με μεγάλη συγκίνηση. Επισκεπτόμενος όμως φίλους του στην παραθαλάσσια πόλη Ιππώνα, αναγκάστηκε να γίνει πρεσβύτερος κατά το τριακόσια ενενήντα ένα. το τριακόσια ενενήντα έξι έγινε βοηθός επίσκοπος και λίγο αργότερα κύριος ποιμένας ολόκληρης της πόλεως. Φρόντιζε ακούραστα για τον κλήρο και τον λαό του, ντροπιάζοντας με τη σοφία του τους αιρετικούς και τους ειδωλολάτρες.

Ο γέροντας πια αυτός πιο φημισμένος δυτικός Πατήρ της Εκκλησίας εκοιμήθη ειρηνικά την εικοστή ογδόη Αυγούστου του τετρακοσίου τριάντα μετά Χριστόν. Πρεσβείαις του Αγίου Αυγουστίνου Επισκόπου Ιππώνος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.