Όσιος Ανδρόνικος ο Μαθητής του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ

Ο Όσιος Ανδρόνικος υπήρξε εκλεκτός μαθητής του μεγάλου φωστήρα της ρωσικής ασκήσεως, του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ, λάμποντας με τις αρετές του. Καταγόταν από την ιστορική πόλη του Ροστόβ και από τα νεαρά του χρόνια ποθούσε με σφοδρότητα τη μοναχική και ασκητική ζωή. Άρχισε την πνευματική του πορεία υπό την σοφή και αυστηρή καθοδήγηση του φωτισμένου διδασκάλου του στα δάση του Ραντονέζ. Ο Μητροπολίτης Μόσχας Αλέξιος τον επέλεξε προσωπικά να γίνει ο πρώτος ηγούμενος της νέας ιδρυόμενης Μονής του Παντελεήμονος Σωτήρος.

Είχε προηγουμένως κάνει ένα ιερό τάμα στον Σωτήρα Χριστό προς εκπλήρωση μιας θαυμαστής και πολύ συγκινητικής προσωπικής υποσχέσεως. Είχε σωθεί προηγουμένως από μεγάλη και θανάσιμη θαλασσοταραχή κατά την επιστροφή του από την Κωνσταντινούπολη με βαριά και κλυδωνιζόμενα πλοία. Έταξε λοιπόν να ανεγείρει μεγαλοπρεπές μοναστήρι προς τιμήν της θαυματουργής Εικόνος του Σωτήρος της μη χειροποιήτου, ως ευχαριστήριο αντίδωρο. Επελέγη ως κατάλληλος τόπος μία περιοχή κοντά στις όχθες του ποταμού Γιάουζα, με ιδιαίτερη ιστορική σημασία.

Στον ίδιο ακριβώς εκείνο ιστορικό τόπο ο πρίγκιπας Βσέβολοντ Γιουρίεβιτς είχε δώσει αιματηρή μάχη εναντίον των ορδών του Μπατού Χαν. Ο Άγιος Σέργιος μετέβη ο ίδιος προσωπικά στον τόπο αυτόν και προσευχήθηκε θερμά για την ευόδωση του νέου ιερού μοναστηριού. Έπειτα από επίπονες οικοδομικές εργασίες, η Μονή ολοκληρώθηκε και ο Όσιος Ανδρόνικος ανέλαβε επίσημα τα ηγουμενικά καθήκοντα. Ξεκίνησε αμέσως το πνευματικό έργο της καθοδήγησης των αδελφών στη στενή και τεθλιμμένη οδό της σωτηρίας.

Ο πατέρας Ηγούμενος αποτελούσε ζωντανό παράδειγμα για όλους τους αδελφούς της Μονής με την αυστηρή νηστεία και τη βαθιά ταπεινοφροσύνη του. Η πραότητα και η εργατικότητά του προσέλκυαν συνεχώς πλήθη ευσεβών ανθρώπων από όλη την περιοχή της Μόσχας. Έρχονταν εκεί για να μάθουν τον σωτήριο Νόμο του Θεού, και πολλοί από αυτούς τελικά εγκατέλειπαν τα κοσμικά γινόμενοι μοναχοί. Με την ευλογία του Αγίου Αλεξίου χτίστηκε μέσα στη Μονή ένα κοινόβιο για τη φιλοξενία και την περαιτέρω εκπαίδευση.

Ο Άγιος Σέργιος δεν παραμελούσε ποτέ να επισκέπτεται τον αγαπημένο του μαθητή και να τον εμπνέει σε μεγαλύτερους πνευματικούς αγώνες. Ένα έτος αργότερα ο Όσιος Σέργιος ήρθε ξανά να προσκυνήσει την ιερή Εικόνα του Σωτήρος πριν αναχωρήσει για μακρινό ταξίδι. Πορευόταν προς την μακρινή πόλη Νίζνι Νοβγκορόντ, για να επισκεφτεί τον πρίγκιπα Βόρι σε μια σημαντική και ιεραποστολική αποστολή. Συζήτησε επίσης για ώρα μεγάλη και κατά μόνας με τον αγαπημένο μαθητή του Ανδρόνικο για τα πνευματικά.

Στον τόπο εκείνον του αποχαιρετισμού των δύο αγίων ανδρών χτίστηκε αργότερα ένα ευλαβικό αναμνηστικό παρεκκλήσι προς τιμήν της συναντήσεώς των. Ο Μητροπολίτης Αλέξιος και ο Μέγας Πρίγκιπας Δημήτριος έμειναν επίσης κάποιο διάστημα για να προσευχηθούν στη Μονή του Σωτήρος Ανδρονίκωφ. Πρόσφεραν τις ικετήριες προσευχές τους ενώπιον της εικόνος του Σωτήρος, πριν ξεκινήσει η σπουδαία εκστρατεία κατά της Χρυσής Ορδής. Η πνευματική ζωή άνθισε εξαιρετικά στη Μονή του Σωτήρος Ανδρονίκωφ υπό την άγρυπνη και διακριτική εποπτεία του ιερού Ηγουμένου.

Ο Άγιος Ιωσήφ του Βολοκολάμσκ έγραψε με μεγάλο θαυμασμό ότι ο Όσιος Ανδρόνικος έλαμψε με σπάνιες και ξεχωριστές πνευματικές αρετές. Οι αγαπημένοι μαθητές του Σάββας και Αλέξανδρος ζούσαν μαζί του στη Μονή και ήταν αξιόλογοι αγιογράφοι της εποχής εκείνης. Μαζί τους έζησαν επίσης ο Δανιήλ, ο μαθητής του Ανδρέας και πολλοί άλλοι σπουδαίοι αγιογράφοι του ορθόδοξου κόσμου. Διακρίνονταν όλοι αυτοί για τον φλογερό ζήλο τους στη νηστεία και τη μοναχική ζωή σε τέτοιο βαθμό.

Είχαν αξιωθεί από τον φιλάνθρωπο Κύριο της θείας Χάριτος, ενώ ο νους τους ήταν συνεχώς στραμμένος προς το άκτιστο θείο φως. Τα μάτια τους κοιτούσαν με αγάπη τις ζωγραφισμένες μορφές του Χριστού, της Πάναγνης Μητέρας και όλων των Αγίων μας. Λίγο αργότερα ο Άγιος Ανδρέας Ρουμπλιόφ ζωγράφισε τους τοίχους του ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και άλλες πολύτιμες εικόνες. Συνεργάστηκε επίσης με τον Δανιήλ τον Μαύρο και κόσμησαν μαζί τον περίφημο καθεδρικό ναό της πόλης Βλαντιμίρ.

Ζωγράφισαν επίσης τη Μονή του Σωτήρος Ανδρονίκωφ, αφήνοντας θαυμαστά έργα τέχνης για τις επόμενες γενεές των πιστών. Μετά από μακρά και πνευματικά καρποφόρα ζωή, ο Όσιος παρέδωσε τη διοίκηση της ιεράς Μονής στον αγαπημένο μαθητή του Σάββα. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Γέροντός του Σεργίου, αποσύρθηκε σε βαθιά ησυχία προετοιμαζόμενος για την αιώνια ζωή. Ο μέγας ασκητής εκοιμήθη ειρηνικά εν Κυρίω και ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό της Μονής του Σωτήρος Ανδρονίκωφ.

Πρεσβείαις του Οσίου Ανδρονίκου, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τις ψυχές των πιστών δούλων σου, αμήν.