Όσιοι Ονούφριος και Αυξέντιος του Βολογκντά

Στο χιλιοστόν τετρακοσιοστόν ενενηκοστόν ένατον έτος, οι όσιοι Ονούφριος και Αυξέντιος ήλθαν σε έναν εντελώς έρημον τόπον στην περιοχήν του Γκριαζόβετς. Ευρισκόταν τριάντα πέντε ολόκληρα βερστία απομακρυσμένος από την πόλιν Βολογκντά, μέσα σε δύσβατο και άγριο δάσος της βόρειας Ρωσσίας. Οι δύο όσιοι ίδρυσαν εκεί ταπεινήν ησυχαστικήν εγκαταβίωσιν με εκκλησίαν προς τιμήν της Αγίας και Ζωοποιού Τριάδος. Η μικρά εκείνη μονή έλαβε το ευλογημένον όνομα Πέρτσοβ, ή σύμφωνα με άλλες αναφορές των πατέρων, Πέρτσεβ.

Έως την μακαρίαν τους κοίμησιν, οι δύο όσιοι μοναχοί ησκήτευσαν εκεί με υπομονήν και αυστηράν ασκητικήν πολιτείαν. Υπέφεραν με χαράν και υπομονήν όλες τις δοκιμασίες του σκληρού κλίματος και του απρόσιτου εκείνου παρθένου δάσους. Η ακριβής ημερομηνία της μακαρίας κοιμήσεως των οσίων Ονουφρίου και Αυξεντίου δεν είναι γνωστή στους ιστορικούς ερευνητάς. Οι πλησιέστεροι όμως μεταγενέστεροι ευλαβείς πιστοί τους ετίμησαν αμέσως ως αληθινούς αγίους ευαρέστους του Θεού στη Ρωσσίαν.

Σε σύντομον χρόνον μετά την κοίμησίν τους εδοξάσθηκαν επίσημα ως άγιοι από την ρωσσικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Τα ονόματά τους περιελήφθησαν σε όλους τους καταλόγους των αρχαίων αγίων της ρωσσικής γης, με τιμές και ευλάβειαν. Έτσι η ζωντανή μνήμη τους έγινε ζωντανόν και αναπόσπαστον τμήμα της εκκλησιαστικής παραδόσεως της ρωσσικής Εκκλησίας. Σύμφωνα με τα παλαιά χειρόγραφα, οι άγιοι αυτοί όσιοι τιμώνται κάθε χρόνο στις δώδεκα Ιουνίου από την Εκκλησίαν.

Μία γραπτή περιγραφή Ρώσσων αγίων του δεκάτου ογδόου αιώνος μνημονεύει εκείνους τους οσίους Ονούφριον και Αυξέντιον με ευλάβειαν. Αναφέρει ότι ευρίσκοντο στην ησυχαστήριον του Πέρτσοβ κατά το έτος επτά χιλιάδες επτά από κτίσεως κόσμου. Στο χιλιοστόν πεντακοσιοστόν ογδοηκοστόν όγδοον έτος, η ησυχαστήριος εκείνη ανετέθη επίσημα στη μονήν του οσίου Κορνηλίου του Κομέλη. Ο όσιος Κορνήλιος του Κομέλη είχε ιδρύσει αυτήν την μονήν, και εκοιμήθη ειρηνικώς στις δεκαεννέα Μαΐου του χιλιοστού πεντακοσιοστού τριακοστού ογδόου.

Η μονή αυτή του Κορνηλίου εκλείσθη οριστικά το χιλιοστόν επτακοσιοστόν εξηκοστόν τέταρτον έτος, και έτσι ετελείωσε η ιστορία της. Τα ιερά λείψανα των οσίων Ονουφρίου και Αυξεντίου ενεταφιάσθησαν σε κρυφόν τόπον μέσα στον ναόν της Αγίας Τριάδος. Ο ναός εκείνος έγινε αργότερα ενοριακή εκκλησία της περιοχής, για να εξυπηρετεί τον λαόν της περιοχής. Αργότερα ο τόπος εδωρήθη στη γυναικείαν μονήν του Βολογκντά, και εκτίσθη εκεί ταπεινό σκήτη για τις μοναχάς της περιοχής.

Στο σκήτη αυτό συνεχίσθη με ευλάβειαν η ασκητική παρουσία και η μνήμη των δύο μεγάλων ιδρυτών της μονής. Όσιοι πατέρες Ονούφριε και Αυξέντιε του Βολογκντά, πρεσβεύσατε υπέρ ημών των αμαρτωλών, ώστε ο Σωτήρ Χριστός να μας αξιώσει της Βασιλείας Του, αμήν.