Στη μέση της Θείας Λειτουργίας ένας σαλός για τον Χριστό έπεσε στα γόνατα και προφήτεψε τη νίκη της Γεωργίας απέναντι στον σουλτάνο. Δίπλα στη βασίλισσα Ταμάρα στεκόταν ένας σοφός υμνογράφος, που έμελλε να γράψει ύμνους αθάνατους για την Παναγία του Βαρτζία. Ο Άγιος Ιωάννης ο Σαβτέλι έζησε στη Γεωργία στα τέλη του δωδέκατου και στις αρχές του δέκατου τρίτου αιώνα, την εποχή της αγίας βασίλισσας Ταμάρας. Λίγες λεπτομέρειες από τον βίο του έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας, όμως γνωρίζουμε πως μορφώθηκε στη φημισμένη Ακαδημία του Γκελάτι.

Εκεί σπούδασε με ζήλο θεολογία, αρχαία και αραβική ιστορία, φιλοσοφία και λογοτεχνία, καλλιεργώντας μια σπάνια πνευματική ευρύτητα. Αργότερα ο νεαρός λόγιος ένιωσε βαθιά την κλήση του Θεού και πήρε το αγγελικό σχήμα του μοναχού. Επέλεξε να ασκητέψει στη βραχώδη μονή του Βαρτζία, ένα από τα πιο σημαντικά πνευματικά κέντρα της εποχής του. Εκεί ο Άγιος ξεχώρισε ως θεολόγος, ως φιλόσοφος, ως ρήτορας και ως χαρισματικός υμνογράφος της γεωργιανής Εκκλησίας.

Η φήμη της σοφίας του ξεπέρασε γρήγορα τα όρια του μοναστηριού και έφτασε ως την αυλή της βασίλισσας. Όταν ο στρατός της Γεωργίας ξεκίνησε για τη μεγάλη μάχη του Μπασιάνι, βρέθηκε αντιμέτωπος με τις δυνάμεις του σουλτάνου Ρουκν αλ Ντιν. Επικεφαλής του γεωργιανού στρατού στάθηκε ο Νταβίτ Σοσλάν, ο γενναίος σύζυγος της αγίας βασίλισσας Ταμάρας. Η ίδια η βασίλισσα πήγε με συντριβή στη μονή Οντζρκέ, για να παρακαλέσει τον Θεό να σκεπάσει το έθνος της.

Μαζί της ταξίδεψαν ο Καθολικός Θεόδωρος του Καρτλί, πολλοί ιεράρχες και αρκετοί μοναχοί από διάφορα μοναστήρια. Ανάμεσά τους ξεχώριζε ο Άγιος Ιωάννης ο Σαβτέλι ως σοφός θεολόγος, βαθύς φιλόσοφος και λαμπρός υμνογράφος της Εκκλησίας. Κατά τη Θεία Λειτουργία στη μονή Οντζρκέ συνέβη ένα συγκλονιστικό θαύμα ενώπιον όλου του εκκλησιάσματος. Ο Άγιος Ευλόγιος, ο διά Χριστόν σαλός, είχε λάβει από τον Θεό το σπάνιο χάρισμα της προφητείας. Έπεσε ξαφνικά στα γόνατα, σήκωσε τα χέρια του ψηλά προς τους ουρανούς και αναφώνησε με δύναμη.

«Δόξα τω Θεώ, παντοδύναμε Χριστέ! Μη φοβάστε τους Πέρσες, αλλά πηγαίνετε εν ειρήνη, γιατί το έλεος του Θεού κατέβηκε στον οίκο της Ταμάρας! » Όλοι κατάλαβαν πως τα λόγια αυτά ήταν θεϊκή αποκάλυψη και όχι ανθρώπινος λόγος. Ο Άγιος Ιωάννης ο Σαβτέλι γύρισε με δάκρυα χαράς προς τη βασίλισσα και της μετέφερε το νόημα του θεϊκού μηνύματος. «Μεγαλειοτάτη, ο Παντοδύναμος μάς φανέρωσε τη νίκη του πολέμου από τα χείλη ενός διά Χριστόν σαλού!

» Ο Ευλόγιος εμπιστεύτηκε τότε στον Άγιο Ιωάννη ένα μυστικό που κρατούσε καλά κρυμμένο για χρόνια. Με το προσωπείο της σαλότητας έκρυβε το χάρισμα της προφητείας, για να αποφεύγει τους επαίνους και τη δόξα των ανθρώπων. Τώρα όμως το χάρισμα είχε φανερωθεί δημοσίως μπροστά σε όλο τον πιστό λαό. Έτσι ο σαλός εξαφανίστηκε γρήγορα από τα μάτια του πλήθους, για να μη γίνει αντικείμενο θαυμασμού και τιμής. Η νίκη στη μάχη του Μπασιάνι ήρθε όπως ακριβώς είχε προφητέψει ο Άγιος Ευλόγιος μέσα στη μονή.

Σε ευχαριστία προς την Υπεραγία Θεοτόκο, ο Άγιος Ιωάννης συνέθεσε τους περίφημους Ύμνους στην Παναγία του Βαρτζία. Σε αυτόν αποδίδεται επίσης το ονομαστό ποίημα «Αμπντούλ Μεσσία», που σημαίνει «δούλος του Χριστού», αφιερωμένο στην αγία βασίλισσα Ταμάρα. Ο όσιος πατέρας μας έζησε σε βαθύ γήρας και αναγνωρίστηκε άγιος από την Εκκλησία λίγο μετά την οσιακή κοίμησή του.