Μια θαυμαστή φωνή της Παναγίας οδήγησε τον Άγιο Κύριλλο μακριά από το Μοναστήρι του Σιμώνωφ προς την έρημο της σωτηρίας. Η ιερή αυτή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου ανήκε στον Άγιο Κύριλλο της Λευκής Λίμνης, ο οποίος εορτάζεται στις εννέα Ιουνίου. Ο μακάριος Άγιος φύλασσε με μεγάλη ευλάβεια την εικόνα αυτή μέσα στο ταπεινό κελλί του στο ξακουστό μοναστήρι. Ο μακάριος Άγιος Κύριλλος ζούσε στο μεγάλο Μοναστήρι του Σιμώνωφ της κεντρικής Ρωσίας ως ταπεινός μοναχός.

Η ψυχή του όμως ποθούσε σφοδρά την ησυχία και τη μοναξιά της ερήμου για την πνευματική του τελείωση. Κάποια νύχτα διάβαζε τον Ακάθιστο Ύμνο μπροστά στην εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας με βαθιά πνευματική κατάνυξη και πόθο σωτηρίας. Είχε φθάσει στο όγδοο Κοντάκιο που ψάλλει «Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου και τας καρδίας μετάξωμεν εις τους ουρανούς». Τότε άκουσε ξαφνικά μια ουράνια φωνή που του έλεγε καθαρά να μεταβεί στη Λευκή Λίμνη του Μπελοζέρσκ.

Στον τόπο εκείνο τον περίμενε η Υπεραγία Θεοτόκος για να τον σώσει διά της μοναχικής του πολιτείας. Εγκατέλειψε αμέσως το Μοναστήρι του Σιμώνωφ και έφθασε στην ερημική και αραιοκατοικημένη Λευκή Λίμνη της βόρειας Ρωσίας. Εκεί βρήκε ακριβώς τον ίδιο ευλογημένο τόπο που είχε δει προηγουμένως στο θαυμαστό όραμα του κελλιού. Μαζί με τον Άγιο Θεράποντα της Λευκής Λίμνης έστησε τίμιο σταυρό και έσκαψε ταπεινό κελλί πλησίον της Λίμνης Σίβερσκ.

Διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου της Λευκής Λίμνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.