Ένας ταπεινός χωριάτης ιερέας έσωσε ολόκληρη τη Γεωργία, οδηγώντας τους εχθρούς εκούσια στον δικό του θάνατο. Ο Άγιος Τεβντόρε ήταν ένας απλός ιερέας, ο οποίος εργαζόταν τον δέκατο έκτο αιώνα στο μικρό χωριό Κβέλτα της Γεωργίας. Εκείνη την εποχή η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Περσία ήταν εμπλεκόμενες σε σκληρό πόλεμο για τον έλεγχο της Εγγύς Ανατολής. Στις αρχές του χιλίων εξακοσίων εννέα μετά Χριστόν, οι Οθωμανοί κατέκτησαν πρώτα την πόλη του Μπαγκντάντι και αργότερα μέρος της Σαμτσχέ στη νότια Γεωργία.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση εναντίον της ανατολικής Γεωργίας με στόχο την πλήρη υποταγή της. Ο τότε ηγεμόνας της Γεωργίας ήταν ο νεαρός βασιλιάς Λουαρσάμπ ο δεύτερος, ο οποίος βρισκόταν μακριά από την πρωτεύουσα. Όταν οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην Καρτλί, ο βασιλιάς ήταν απών, διαμένοντας στη θερινή του κατοικία, στο Κάστρο της Τσχιρέτι. Οι εχθροί όμως γνώριζαν με ακρίβεια τη θέση του κάστρου του και επίσης ότι τα στρατεύματά του ήταν λιγοστά.

Σχεδίασαν τότε να πολιορκήσουν το κάστρο, να συλλάβουν τον βασιλιά αιχμάλωτο και τελικά να προσαρτήσουν ολόκληρη τη Γεωργία στην αυτοκρατορία τους. Τα σχέδιά τους ήταν λεπτομερή και η νίκη φαινόταν ευκολότατη ενώπιον της απουσίας του γενναίου ορθόδοξου βασιλιά. Οι Οθωμανοί διέσχισαν γρήγορα την οροσειρά του Τριαλέτι και προχώρησαν προς την περιοχή Μανγκλίσι, λεηλατώντας τις γαίες και ερημώνοντας τους κατοίκους στο πέρασμά τους. Θαυματουργικά όμως ο μεγάλος ναός της Μανγκλίσι, αφιερωμένος στην Υπεραγία Θεοτόκο, παρέμεινε εντελώς ανέπαφος μέσα στη γενική καταστροφή.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ένας χρονικογράφος, μια πυκνή ομίχλη περιέβαλε προστατευτικά τον ναό και το χωριό, κρύβοντάς τα με ασφάλεια από τα μάτια του εχθρού. Ο Άγιος Λουαρσάμπ δεν είχε λάβει καμία ειδοποίηση για την επίθεση, και ο εχθρός βρισκόταν μόλις λίγα λεπτά μακριά από το κάστρο του. Στο μικρό χωριό Κβέλτα, όχι μακριά από το ευλογημένο Μανγκλίσι, οι Τούρκοι συνέλαβαν τον ιερέα Τεβντόρε. Ήταν ένας άνθρωπος ειλικρινής ενώπιον του Θεού και αφοσιωμένος στον βασιλιά του και τη μητέρα πατρίδα του Γεωργία.

Ο πατήρ Τεβντόρε δεν μπόρεσε να διαφύγει στα κοντινά δάση μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού. Έτσι κλείδωσε με ασφάλεια τις πόρτες της εκκλησίας του και απέκρυψε επιμελώς όλους τους ιερούς της θησαυρούς. Όταν τελικά οι οθωμανοί Τούρκοι βρήκαν τον πατέρα Τεβντόρε, τον διέταξαν να τους οδηγήσει αμέσως στο Κάστρο της Τσχιρέτι. Τον απείλησαν μάλιστα επίσης ότι θα τον σκότωναν αμέσως επί τόπου, εάν αρνηθεί να υπακούσει στη διαταγή τους.

Ελπίζοντας να εξαπατήσει τους κατακτητές για να σώσει τον βασιλιά, ο πατήρ Τεβντόρε οδήγησε τους Οθωμανούς σε στενό βραχώδες μονοπάτι. Το μονοπάτι αυτό ήταν επικίνδυνο και εντελώς διαφορετικό από τη σωστή κατεύθυνση προς το Κάστρο της Τσχιρέτι, όπου βρισκόταν ο νεαρός βασιλιάς. Πολλά άλογα και στρατιώτες γκρεμίστηκαν από το επικίνδυνο ορεινό μονοπάτι και βρήκαν φοβερό θάνατο μέσα στους βραχώδεις γκρεμούς. Μετά από αρκετή ώρα όμως οι Οθωμανοί κατάλαβαν τελικά ότι ο πανέξυπνος ιερέας τους είχε οδηγήσει σε εντελώς λάθος κατεύθυνση.

Πικραμένοι από την απογοήτευση και διψασμένοι για εκδίκηση, αποκεφάλισαν αμέσως τον μακάριο πατέρα Τεβντόρε επί τόπου. Έτσι ο γενναίος ιερέας έλαβε τον στέφανο του ιερομαρτυρίου, παραδίδοντας την αγία ψυχή του στα χέρια του Νυμφίου Χριστού. Χάρη στη μεγάλη θυσία του Αγίου Τεβντόρε, ο Άγιος Λουαρσάμπ είχε χρόνο να ενισχύσει τις οχυρώσεις του και να συγκεντρώσει τους στρατούς του. Τελικά κατόρθωσε να συντρίψει εντελώς τον φοβερό εχθρό και να σώσει την πατρίδα του Γεωργία από την κατάκτηση.

Έτσι η εκούσια θυσία ενός ταπεινού χωριάτη ιερέα έσωσε ολόκληρο το έθνος των Γεωργιανών από την σκλαβιά. Διά πρεσβειών του Αγίου Ιερομάρτυρος Θεοδώρου της Κβέλτα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.