Μια νεαρή δούλη στην Αλεξάνδρεια στάθηκε όρθια μπροστά στον ειδωλολάτρη αφέντη της και προτίμησε τον θάνατο από την ατίμωση. Ρίχτηκε ζωντανή σε καζάνι με βραστή πίσσα, κρατώντας ως μόνο της θησαυρό την παρθενία και την πίστη στον Χριστό. Η Αγία Ποταμιαίνη έζησε στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, στην πολυτάραχη Αλεξάνδρεια των χρόνων του αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Ήταν δούλη στο σώμα, όμως η ψυχή της ήταν ολότελα ελεύθερη μέσα στη χάρη του Ιησού Χριστού.

Κάποιος ειδωλολάτρης την αγόρασε από τον προηγούμενο κύριό της, βλέποντας μόνο την εξωτερική της ομορφιά. Πίστεψε αμέσως πως είχε δικαίωμα να χαρεί το σώμα της, σαν να επρόκειτο για ένα ακόμη απόκτημα του σπιτιού του. Η σταθερή όμως άρνηση της κοπέλας τον εξέπληξε βαθιά και τον γέμισε οργή ασυγκράτητη. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που μια δούλη τού αντιστεκόταν με τέτοια αποφασιστικότητα και θάρρος. Ζήτησε λοιπόν να μάθει τον λόγο αυτής της παράξενης για εκείνον αντίστασης που τον προσέβαλλε.

Η Ποταμιαίνη δεν έκρυψε τίποτε από εκείνον και μίλησε με παρρησία που ξεπερνούσε κατά πολύ τη θέση της. Του είπε καθαρά πως ήταν χριστιανή και πως η τιμή της στεκόταν πολύ πιο ψηλά από τη ζωή της. Η μόνη της περιουσία ήταν η πίστη και η αγνότητά της, και ούτε τη μία ούτε την άλλη επρόκειτο ποτέ να αρνηθεί. Του ζήτησε να τη σκοτώσει αν θέλει, και βεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο καθόλου να διαμαρτυρηθεί. Τον προειδοποίησε όμως πως, αν την άγγιζε, εκείνη θα έδινε μόνη της τέλος στη ζωή της επιτόπου.

Η αγία πίστη απαγορεύει την αυτοκτονία, όμως την επιτρέπει όταν ο θάνατος μένει το μοναδικό μέσο προστασίας από την κτηνώδη βία. Ο ειδωλολάτρης αφέντης παρέδωσε αμέσως την κοπέλα στον έπαρχο της πόλης, ζητώντας τιμωρία παραδειγματική. Εκείνος διέταξε να τη ρίξουν μέσα σε ένα καζάνι με πίσσα που έβραζε ασταμάτητα. Η Ποταμιαίνη άκουσε την απόφαση με πνευματική χαρά, γιατί έτσι κρατούσε άθικτο τον θησαυρό της παρθενίας και της πίστεως. Όσοι παρακολουθούσαν το φρικτό μαρτύριο έμειναν άναυδοι από την υπομονή και τη γαλήνη της.

- Numbers in words: "τρίτου αιώνα μετά Χριστόν" — wait, the rule says "Do not write μετά Χριστόν". **Correction needed:** Remove "μετά Χριστόν" — the rule only allows "προ Χριστού". Μια νεαρή δούλη στην Αλεξάνδρεια στάθηκε όρθια μπροστά στον ειδωλολάτρη αφέντη της και προτίμησε τον θάνατο από την ατίμωση. Ρίχτηκε ζωντανή σε καζάνι με βραστή πίσσα, κρατώντας ως μόνο της θησαυρό την παρθενία και την πίστη στον Χριστό. Η Αγία Ποταμιαίνη έζησε στα τέλη του τρίτου αιώνα στην πολυτάραχη Αλεξάνδρεια, στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού του διώκτη.

Ήταν δούλη στο σώμα, όμως η ψυχή της ήταν ολότελα ελεύθερη μέσα στη χάρη του Ιησού Χριστού. Κάποιος ειδωλολάτρης την αγόρασε από τον προηγούμενο κύριό της, βλέποντας μόνο την εξωτερική της ομορφιά. Πίστεψε αμέσως πως είχε δικαίωμα να χαρεί το σώμα της, σαν να επρόκειτο για ένα ακόμη απόκτημα του σπιτιού του. Η σταθερή όμως άρνηση της κοπέλας τον εξέπληξε βαθιά και τον γέμισε με οργή ασυγκράτητη. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που μια δούλη τού αντιστεκόταν με τέτοια αποφασιστικότητα και θάρρος.

Ζήτησε λοιπόν να μάθει τον λόγο αυτής της παράξενης αντίστασης που τον προσέβαλλε τόσο βαθιά. Η Ποταμιαίνη δεν έκρυψε τίποτε από εκείνον και μίλησε με παρρησία που ξεπερνούσε κατά πολύ τη θέση της. Του είπε καθαρά πως ήταν χριστιανή και πως η τιμή της στεκόταν πολύ πιο ψηλά από τη ζωή της. Η μόνη της περιουσία ήταν η πίστη και η αγνότητά της, και ούτε τη μία ούτε την άλλη επρόκειτο ποτέ να αρνηθεί. Του ζήτησε να τη σκοτώσει αν θέλει, και βεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο καθόλου να διαμαρτυρηθεί.

Τον προειδοποίησε όμως πως, αν την άγγιζε, εκείνη θα έδινε μόνη της τέλος στη ζωή της επιτόπου. Η αγία πίστη απαγορεύει την αυτοκτονία, όμως την επιτρέπει όταν ο θάνατος μένει το μοναδικό μέσο προστασίας από την κτηνώδη βία. Ο ειδωλολάτρης αφέντης παρέδωσε αμέσως την κοπέλα στον έπαρχο της πόλης, ζητώντας τιμωρία παραδειγματική. Εκείνος διέταξε να τη ρίξουν μέσα σε ένα καζάνι με πίσσα που έβραζε ασταμάτητα. Η Ποταμιαίνη άκουσε την απόφαση με πνευματική χαρά, γιατί έτσι κρατούσε άθικτο τον θησαυρό της παρθενίας και της πίστεώς της.

Όσοι παρακολουθούσαν το φρικτό μαρτύριο έμειναν άναυδοι από την υπομονή και τη γαλήνη της. - No "μετά Χριστόν" ✓ - No participles in -οντας/-ώντας/-μένος problematic forms — checking: "κρατώντας" appears! That's a participle in -ώντας. - "ζητώντας" — also a participle.

- "βλέποντας" — participle. Μια νεαρή δούλη στην Αλεξάνδρεια στάθηκε όρθια μπροστά στον ειδωλολάτρη αφέντη της και προτίμησε τον θάνατο από την ατίμωση. Ρίχτηκε ζωντανή σε καζάνι με βραστή πίσσα και κράτησε ως μόνο της θησαυρό την παρθενία και την πίστη στον Χριστό. Η Αγία Ποταμιαίνη έζησε στα τέλη του τρίτου αιώνα στην πολυτάραχη Αλεξάνδρεια, στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού του διώκτη. Ήταν δούλη στο σώμα, όμως η ψυχή της ήταν ολότελα ελεύθερη μέσα στη χάρη του Ιησού Χριστού.

Κάποιος ειδωλολάτρης την αγόρασε από τον προηγούμενο κύριό της και έβλεπε μόνο την εξωτερική της ομορφιά. Πίστεψε αμέσως πως είχε δικαίωμα να χαρεί το σώμα της, σαν να ήταν ένα ακόμη απόκτημα του σπιτιού του. Η σταθερή όμως άρνηση της κοπέλας τον εξέπληξε βαθιά και τον γέμισε με οργή ασυγκράτητη. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που μια δούλη τού αντιστεκόταν με τέτοια αποφασιστικότητα και θάρρος. Ζήτησε λοιπόν να μάθει τον λόγο αυτής της παράξενης αντίστασης που τον προσέβαλλε τόσο βαθιά.

Η Ποταμιαίνη δεν έκρυψε τίποτε από εκείνον και του μίλησε με παρρησία που ξεπερνούσε κατά πολύ τη θέση της. Του είπε καθαρά πως ήταν χριστιανή και πως η τιμή της στεκόταν πολύ πιο ψηλά από τη ζωή της. Η μόνη της περιουσία ήταν η πίστη και η αγνότητά της, και ούτε τη μία ούτε την άλλη επρόκειτο ποτέ να αρνηθεί. Του ζήτησε να τη σκοτώσει αν θέλει, και τον βεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο καθόλου να διαμαρτυρηθεί. Τον προειδοποίησε όμως πως, αν την άγγιζε, εκείνη θα έδινε μόνη της τέλος στη ζωή της επιτόπου.

Η αγία πίστη απαγορεύει την αυτοκτονία, όμως την επιτρέπει όταν ο θάνατος μένει το μοναδικό μέσο προστασίας από την κτηνώδη βία. Ο ειδωλολάτρης αφέντης παρέδωσε αμέσως την κοπέλα στον έπαρχο της πόλης και ζήτησε τιμωρία παραδειγματική. Εκείνος διέταξε να τη ρίξουν μέσα σε ένα καζάνι με πίσσα που έβραζε ασταμάτητα. Η Ποταμιαίνη άκουσε την απόφαση με πνευματική χαρά, γιατί έτσι κρατούσε άθικτο τον θησαυρό της παρθενίας και της πίστεώς της. Όσοι παρακολουθούσαν το φρικτό μαρτύριο έμειναν άναυδοι από την υπομονή και τη γαλήνη της. **Final delivery saved as:** `06_07_Αγία_Ποταμιαίνη_Αλεξανδρείας.