Ο Όσιος Ιωνάς της Κλιμέτζκ, ο οποίος εις τον κόσμον ωνομάζετο Ιωάννης, έγινε ευλαβής μοναχός και εθεμελίωσε την περίφημον Μονήν της Αγίας Τριάδος εις εκπλήρωσιν τάματός του. Κατά το χιλιοστόν τετρακοσιοστόν ενενηκοστόν σωτήριον έτος, ο Ιωάννης πιάστηκε ξαφνικά από φοβεράν θύελλαν εις τα ταραχώδη ύδατα της λίμνης Ονέγκα. Όταν δεν υπήρχε πλέον καμμία ανθρωπίνη ελπίδα διά την σωτηρίαν του, εκραύγασε από καρδίας προς τον φιλάνθρωπον Κύριον. Παρεκάλεσε ολοθέρμως τον Θεόν να διαφυλάξει την επίγειον ζωήν του, ώστε να μετανοήσει ειλικρινώς και να υπηρετήσει αυτόν αδιαλείπτως.

Το πλοιάριον τότε εκσφενδονίσθη παραδόξως από τα ορμητικά κύματα της θύελλης πάνω σε αμμώδες αβαθές της λίμνης. Εκεί, εν μέσω του φόβου του και της ευγνωμοσύνης, ήκουσε καθαρώς την φωνήν του φιλανθρώπου Κυρίου να τον προστάζει με στοργήν. Έλαβε ρητήν εντολήν να ιδρύσει αμέσως ιεράν μονήν προς τιμήν της Ζωοποιού και Ομοουσίου Αγίας Τριάδος. Θαυμαστώς ευρήκε επίσης ιεράν εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου πάνω σε δένδρον αγριοκυπαρισσίου της παραλίας, σημείον σαφέστατο ουράνιον.

Ο όσιος εξεπλήρωσε με προθυμίαν το θείον θέλημα και έκτισε ευσεβώς ιεράν μονήν με δύο ναούς, εκ των οποίων ο πρώτος ήτο αφιερωμένος εις την Ομοούσιον Τριάδα του φιλανθρώπου Θεού. Ο δεύτερος όμως ιερός ναός αφιερώθη εις τον Άγιον Νικόλαον, τον ουράνιον προστάτην των πλεόντων και των ταξιδευόντων ανθρώπων. Αρνηθείς ταπεινώς το αξίωμα του ηγουμένου, ο όσιος Ιωνάς παρέμεινε εις την μονήν αυτήν ως απλούς μοναχός. Εκοιμήθη ειρηνικώς προς Κύριον κατά την έκτην ημέραν του Ιουνίου του χιλιοστού πεντακοσιοστού τριακοστού τετάρτου σωτηρίου έτους.

Διά πρεσβειών του οσίου Ιωνά της Μονής Κλιμέτζκ, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών.