Η ιερά Εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου του Ίγκορ συγκαταλέγεται μεταξύ των πολυτιμοτάτων μαρτυριών της παλαιάς ρωσικής ευλαβείας. Ο άγιος Ίγκορ Όλγκοβιτς, μέγας Πάθηνοφόρος και εστεμμένος ηγεμών του Κιέβου, προσηυχήθη ενώπιον αυτής της σεβασμίας μορφής κατά τας τελευταίας στιγμάς της επιγείου ζωής του. Η μαρτυρική του τελείωσις επεσυνέβη κατά την δεκάτην ενάτην ημέραν του μηνός Σεπτεμβρίου του χιλιοστού εκατοστού τεσσαρακοστού εβδόμου σωτηρίου έτους. Η αγιωτάτη εικών εφυλάσσετο εις το παρεκκλήσιον του ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, που ευρίσκετο εντός του μεγαλοπρεπούς καθεδρικού ναού.

Ο ναός ούτος ήτο αφιερωμένος εις την Κοίμησιν της Παναγίας και ανήκε στην περιφανή Λαύραν των Σπηλαίων του Κιέβου. Η ιερά αύτη εικών έφερε σαφή σημάδια αρχαιοτάτης ελληνικής βυζαντινής τέχνης και ήταν ξεκάθαρης ανατολικής προελεύσεως. Επ’ αυτής εσώζετο παλαιοτάτη ιδιόχειρος επιγραφή η οποία εμαρτυρούσε ρητώς ότι ανήκε προσωπικώς εις τον ίδιον τον άγιον Ίγκορ. Η ιστορική αύτη μαρτυρία συνέδεσε ανεξιτήλως το ιερόν τούτο εκτύπωμα με την προσευχητικήν αγωνίαν του ευλαβούς εκείνου ηγεμόνος του Κιέβου.

Πιστοί από όλη τη ρωσικήν χώραν προσέτρεχαν πάντοτε ευλαβώς εκεί, ζητούντες θερμώς την μεσιτείαν της Παναγίας Θεοτόκου και του μάρτυρος ηγεμόνος. Η εορτή της ιεράς εικόνος ωρίσθη να τελείται κατά την πέμπτην ημέραν του μηνός Ιουνίου εκάστου σωτηρίου έτους. Διά πρεσβειών της κυρίας Θεοτόκου και του αγίου ενδόξου Παθηνοφόρου Ίγκορ, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών.