Ο Άγιος Πλούταρχος καταγράφεται ως ένας εκ των αγιασμένων ποιμενάρχων της μαρτυρικής Εκκλησίας της Κύπρου, σύμφωνα με τον Λεόντιον Μαχαιρά. Στο περίφημον Χρονικόν του εν τη σελίδι εξήκοντα επτά της εκδόσεως Σάθα συγκαταλέγεται μεταξύ των επωνύμων Αγίων της νήσου. Η πολύτιμος αυτή ιστορική μαρτυρία προέρχεται από έγκριτον και ευρέως αναγνωρισμένον Κύπριον χρονογράφον της εποχής του δεκάτου πέμπτου μετά Χριστόν αιώνος. Επιπροσθέτως, στον αρχαίον πίνακα των επισκόπων της Σαλαμίνος ο Πλούταρχος φέρεται ως έκτος κατά σειράν ποιμενάρχης της νήσου.

Ο μακάριος αυτός πατήρ συμπεριλαμβάνεται στον ίδιον κατάλογον μαζί με τον αυτόπτη απόστολον Βαρνάβαν, τον ιδρυτήν της Κυπριακής Εκκλησίας. Η συσχέτιση αυτή φανερώνει τη βαθιά εκτίμηση που έτρεφαν οι μεταγενέστεροι Κύπριοι προς την οσιακήν αυτού πολιτείαν. Παρότι οι κατά Κωνσταντινούπολιν Συναξαρισταί δεν διέσωσαν λεπτομέρειες περί της ζωής του, σώζονται απτά αρχαιολογικά τεκμήρια. Το όνομα του Πλούταρχου συναντάται σε επιγραφάς του ναού του Αγίου Σεργίου, χρονολογουμένας στον έβδομον μετά Χριστόν αιώνα.

Η σχετική αναφορά καταγράφεται από τον Σακελλάριον στο πόνημά του Κυπριακά, στις σελίδες εκατόν εβδομήκοντα εννέα έως εκατόν ογδοήκοντα. Έτσι η αρχαία επιγραφική και χρονογραφική παράδοσις επικυρώνει με δύο ανεξαρτήτους πηγές την ιεράν μνήμην του οσίου τούτου ιεράρχου. Διά των πρεσβειών του εν Αγίοις πατρός ημών Πλουτάρχου, αρχιεπισκόπου της Κυπριακής Εκκλησίας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου.