Ο γενναίος Άγιος Νεομάρτυς Δημήτριος γεννήθηκε στην ξακουστή πόλη της Φιλαδέλφειας της Μικράς Ασίας από επιφανές ορθόδοξο χριστιανικό γένος. Ο πατέρας του ήταν ευλαβής Ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ονομαζόταν Δούκας ή Δόγκας στις παραδοσιακές πηγές της εποχής. Όταν ο Δημήτριος ήταν ακόμη μικρό παιδί, πέθανε δυστυχώς ο σεπτός πατέρας του από αναπάντεχη αιτία. Η ευσεβής μητέρα του Δημητρίου τον ανέτρεφε στη συνέχεια εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου με μεγάλη επιμέλεια.

Ο μικρός Δημήτριος ήταν εξαιρετικά σεμνός και εμφανισιακά πολύ ωραίος νεαρός που τραβούσε φυσικά την προσοχή. Η νεανική του ομορφιά κίνησε ωστόσο τον φθόνο των κατακτητών Τούρκων της εποχής εκείνης στη Φιλαδέλφεια. Εκμεταλλευόμενοι λοιπόν το νεαρό της ηλικίας του, αφού ήταν μόλις δεκατριών χρονών, τον εξισλάμισαν με δόλο. Ο νεαρός Δημήτριος μπήκε τότε αναγκαστικά στην υπηρεσία ενός επιφανούς και πλούσιου πρόκριτου Τούρκου της Φιλαδέλφειας.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα απόκτησε μεγάλη περιουσία λόγω των πολλών ικανοτήτων του και της εξυπνάδας του. Λόγω της μεγάλης φήμης που απέκτησε για την ανδρεία του στους πολέμους μαζί με τους Τούρκους, του πρότειναν εκλεκτό γάμο. Συγκεκριμένα του πρότειναν να παντρευτεί την κόρη ενός Τούρκου επισήμου της εποχής με μεγάλη χρηματική προίκα. Λίγο όμως πριν από τον επικείμενο γάμο, αισθάνθηκε φοβερές τύψεις συνειδήσεως για την προγενέστερη εξώμοσή του από τη χριστιανική πίστη.

Έτσι αποφάσισε εσωτερικά να επανέλθει αμέσως πίσω στην αληθινή χριστιανική πίστη που είχε αρνηθεί ως νεαρός. Σε ηλικία λοιπόν είκοσι πέντε ετών παρουσιάστηκε επίσημα μπροστά στον Τούρκο διοικητή της Φιλαδέλφειας με δύναμη και αποφασιστικότητα. Παρουσία πολλών επιφανών Τούρκων, δήλωσε με παρρησία ότι θεωρεί αληθινή απάτη τη μωαμεθανική θρησκεία και την αρνείται. Δήλωσε επίσης πανηγυρικά ότι αποδέχεται τον αληθινό Σωτήρα Χριστό ως τον μοναδικό αληθινό Θεό του ορθοδόξου κόσμου.

Τότε όλοι όσοι ήταν εκεί όρμησαν επάνω του και τον έδειραν αλύπητα και ανελέητα μέσα στην έκπληξή τους. Με διαταγή του Τούρκου διοικητή τον φυλάκισαν αμέσως σε σκοτεινή και υγρή φυλακή για ανακρίσεις και απειλές. Κατά τη διάρκεια της επόμενης φοβερής νύχτας, ο σκληρός διοικητής έστειλε ειδικά στη φυλακή Ιεροδιδασκάλους μωαμεθανούς. Αυτοί προσπάθησαν με σοφές συμβουλές, με δελεαστικές υποσχέσεις και με άλλους τρόπους να επαναφέρουν τον Δημήτριο.

Ο γενναίος Δημήτριος ποθώντας ολόψυχα το ένδοξο μαρτύριο για τον Χριστό έμεινε αμετάπειστος στη χριστιανική του απόφαση. Ο Τούρκος διοικητής, επειδή δεν ήθελε άμεσα τον θάνατο του Δημητρίου, τον αποφυλάκισε μετά από λίγο καιρό. Ο μάρτυς όμως είχε ήδη πάρει την οριστική του απόφαση και αναζητούσε επίμονα ευκαιρία δημόσιας χριστιανικής ομολογίας. Όμως ο Δημήτριος, για να εξιλεωθεί ολοκληρωτικά από το σοβαρό αμάρτημα της παλαιάς αποστασίας του, μπήκε σε ένα δημόσιο τουρκικό καφενείο.

Άρχισε αμέσως μπροστά στο πλήθος των Τούρκων να ελέγχει με σθένος μία προς μία τις σαφείς πλάνες της μωαμεθανικής θρησκείας. Ποδοπάτησε ολόκληρα αυτά τα ρούχα μπροστά στους έκπληκτους και έξαλλους Τούρκους και είπε πανηγυρικά τα εξής λόγια. Καθώς λοιπόν καταπατώ αυτά που είναι σημάδια της δικής σας πίστης, έτσι καταπατώ και την πίστη σας. Καταπατώ επίσης τον ψευδή νόμο σας και αρνούμαι αυτή την ψεύτικη πίστη και την αποστρέφομαι παντελώς και ολόψυχα.

Εξοργισμένοι οι Τούρκοι από τα τόσο τολμηρά λόγια του γενναίου Δημητρίου, όρμησαν επάνω του με μανία. Αφού τον έριξαν στο σκληρό έδαφος, άρχισαν να τον χτυπούν με τεράστιες πέτρες και βαριά ξύλα. Οι σκληροί διώκτες νόμισαν τότε ότι ο μάρτυς είχε ήδη πεθάνει και αποφάσισαν να τον ρίξουν στη φωτιά. Όμως ο γενναίος Δημήτριος συνήλθε ξαφνικά από τη βαθιά λιποθυμία του και τους είπε με ένδοξη και πραγματική αξιοπρέπεια. Έχω κρυμμένα χρήματα να σας δώσω για να αγοράσετε ξύλα ώστε να με κάψετε επάνω σε αυτά.

Ακόμη πιο οργισμένοι οι Τούρκοι από τα γενναία αυτά λόγια του μάρτυρα, άρχισαν να τον χτυπούν με κοφτερά μαχαίρια. Συνέχισαν τα φοβερά αυτά μαρτύρια έως ότου ο μάρτυς παρέδωσε ένδοξα το άγιο πνεύμα του στον Κύριο. Πέθανε δηλαδή ο γενναίος Δημήτριος μαρτυρικά τη δευτέρα ημέρα του Ιουνίου του έτους χίλια εξακόσια πενήντα επτά. Γεμάτοι θυμό οι σκληροί Τούρκοι, προσπάθησαν να κάψουν εντελώς το τίμιο λείψανο του γενναίου τούτου μάρτυρα.

Επειδή όμως δεν τα κατάφεραν θαυματουργικά, διαμέλισαν το άγιο σώμα χτυπώντας το με βαριά σιδερένια όπλα. Πρεσβείαις του Αγίου Νεομάρτυρος Δημητρίου της Φιλαδέλφειας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των πιστών δούλων σου, αμήν.