Μέσα στην πολυπληθή αγορά της Κορίνθου η νεαρή χριστιανή ανέβηκε σε ένα υψηλό μέρος και ύψωσε δυνατή τη φωνή της ενώπιον πλήθους ειδωλολατρών. Στάθηκε εκείνη μόνη απέναντι σε τόσους ανθρώπους που πρόσφεραν θυσίες στα είδωλα και τους κήρυξε με παρρησία τον ζωντανό Θεό του ουρανού και της γης. Η αγία Ελικωνίδα γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Θεσσαλονίκη επί των αυτοκρατόρων Γορδιανού και Φιλίππου, στα μέσα του τρίτου αιώνος από την Γέννηση του Σωτήρος.

Έλαβε ευσεβή χριστιανική ανατροφή από τους γονείς της και ποθούσε ολόψυχα να μαρτυρήσει για το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Όταν άρχισε ο σκληρός διωγμός εναντίον των πιστών της Εκκλησίας, εκείνη άφησε την πατρίδα της και κατέβηκε στην ξακουστή Κόρινθο. Είδε εκεί τους κατοίκους να γονατίζουν μπροστά σε άψυχα είδωλα και αναστατώθηκε στα κατάβαθα της ευλαβούς ψυχής της. Τους κάλεσε να σηκώσουν τα μάτια προς τον ουρανό και να αναγνωρίσουν τον Δημιουργό του παντός κόσμου.

Τους μίλησε για Εκείνον που στερέωσε τη γη πάνω από την άβυσσο και κρατάει στην παλάμη Του τη δύναμη της θάλασσας. Διακήρυξε με τόλμη ότι μόνον Αυτός είναι ο αληθινός Θεός και ότι τα είδωλα είναι ψεύτικα κατασκευάσματα ανθρώπινων χεριών. Με τέτοια θερμή και παρρησιαστική ομολογία αναστάτωσε ολόκληρη την πολυάνθρωπη αγορά της Κορίνθου με την παρουσία της. Οι θυμωμένοι ειδωλολάτρες την έπιασαν αμέσως και την οδήγησαν δεμένη μπροστά στον ηγεμόνα Περίνιο, ο οποίος κυβερνούσε τότε την πόλη.

Εκείνος είδε την ωραιότητα του προσώπου της και προσπάθησε αρχικά με γλυκά λόγια να την παρασύρει στην πλάνη των πατρώων θεών. Τη ρώτησε ποιο είναι το όνομά της και εκείνη απάντησε ότι ονομάζεται Ελικωνίδα και είναι ταπεινή δούλη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο ηγεμόνας την απείλησε ότι θα τη βασανίσει σκληρά, αν δεν προσφέρει θυσία στους θεούς και ιδίως στον Ασκληπιό. Η μάρτυς απάντησε με γαλήνη ότι δεν γνωρίζει τέτοιους ψεύτικους θεούς και δεν φοβάται καθόλου τις φοβέρες των αρχόντων.

Πρόσθεσε ότι το επίγειο σώμα είναι σαν ένδυμα φθαρτό που κάποτε θα παλιώσει και θα πεταχτεί στη γη. Είπε ότι όση δύναμη και αν ασκήσει επάνω της, δεν θα μπορέσει να βλάψει το αθάνατο σώμα της ψυχής της. Οργίστηκε τότε σφοδρά ο ηγεμόνας και διέταξε αμέσως να την απογυμνώσουν, να την ξαπλώσουν στο χώμα και να χτυπήσουν αλύπητα τα πόδια της. Έπειτα πρόσταξε να την ρίξουν μέσα σε μεγάλο καζάνι, το οποίο ήταν γεμάτο με αναβράζουσα και λιωμένη πίσσα. Άγγελος όμως Κυρίου κατέβηκε και έκανε την πίσσα δροσερή σαν πρωινή πάχνη, ενώ από το καζάνι ανάβλυσε ξαφνικά γλυκύτατη ευωδία ενώπιον όλων.

Έπειτα ο ηγεμόνας πρόσταξε να της ξυρίσουν με βία το κεφάλι και να καίνε με αναμμένες λαμπάδες τα στήθη και το πρόσωπό της. Η αγία υπέφερε όλα τα φοβερά μαρτύρια με θαυμαστή ανδρεία και πνευματική χαρά, χωρίς να δείξει την παραμικρή ταραχή. Άλλαξε τότε ο τύραννος τον τρόπο του και άρχισε με κολακείες και υποσχέσεις να την προσκαλεί στην πλάνη των ειδώλων. Της υποσχέθηκε αξιώματα ιερείας της Διάνας, μεγάλες τιμές μεταξύ των συγκλητικών και χρυσό κίονα στη μέση της αγοράς προς δόξα της.

Η αγία προσποιήθηκε ότι δέχεται την προσφορά και τους ζήτησε να την οδηγήσουν μόνη στον ειδωλικό ναό για να θυσιάσει εκεί. Με μεγάλη χαρά και επίσημες σάλπιγγες οι ιερείς και ο λαός τη συνόδευσαν εκεί με τύμπανα και έκλεισαν τις βαριές πύλες. Εκείνη πήρε τότε με ορμή το άγαλμα της Αφροδίτης και το συνέτριψε στο μαρμάρινο έδαφος σε τρία κομμάτια. Με όμοιο τρόπο έριξε στη γη το είδωλο της Αθηνάς και έσπασε αμέσως σε πολλά μικρότερα τεμάχια. Στη συνέχεια κατέβασε από τον βωμό τα είδωλα του Ασκληπιού και του Διός, κόβοντας τα πόδια και τα χέρια τους.

Όταν επιτέλους οι ιερείς μπήκαν και αντίκρισαν τα τσακισμένα είδωλα, την έσυραν αμέσως πάλι ενώπιον του ηγεμόνος φωνάζοντας θάνατο. Ο ηγεμόνας οργισμένος διέταξε να της κόψουν τα στήθη και να τη ρίξουν στη σκοτεινή φυλακή για πέντε ολόκληρες ημέρες. Στο μεταξύ έφθασε στην Κόρινθο νέος ηγεμόνας ονόματι Ιουστίνος, ο οποίος ζήλευε υπερβολικά για την τιμή των πατρώων θεών. Πληροφορήθηκε αμέσως τα όσα είχαν συμβεί και διέταξε να ανάψουν δυνατά μία μεγάλη κάμινο επί τρεις ολόκληρες ημέρες συνεχόμενες.

Έπειτα πρόσταξε να ριχτεί μέσα στις φλόγες η αγία, ώστε να καεί τελείως το σώμα της παρθένου μάρτυρος. Εκείνη όμως μέσα στο πυρωμένο καμίνι έψαλλε αίνους στον Κύριο, όπως κάποτε οι τρεις παίδες μέσα στη Βαβυλώνα. Μεγάλη φλόγα ξεπήδησε από το καμίνι και κατέκαψε γύρω στους εβδομήντα παρόντες ειδωλολάτρες, ενώ η αγία εξήλθε σώα και τελείως αβλαβής. Ο Ιουστίνος έβρισε χυδαία την μάρτυρα ως μάγισσα και πρόσταξε να φέρουν ενώπιόν του χάλκινο κρεβάτι αναμμένο και πυρακτωμένο.

Διέταξε να την απλώσουν επάνω και να ρίχνουν συνεχώς αναμμένα κάρβουνα και ξύλα κάτω από αυτό. Από τις βαθιές πληγές της έτρεξε τόσο πολύ αίμα, ώστε έσβησε ολοκληρωτικά τη φωτιά και κρύωσε εντελώς το κρεβάτι. Σύρθηκε τότε πάλι στη σκοτεινή φυλακή σχεδόν αναίσθητη και προσευχόταν εκεί με δάκρυα στον γλυκύτατο Κύριό της. Έπεσε στη γη του κελιού και Τον παρακαλούσε ως ισχύ και δόξα όλων εκείνων που ελπίζουν σε Αυτόν. Τον ονόμασε ιατρό αγαθό και σωτήρα των ψυχών και Του ζήτησε να θεραπεύσει τις βαθιές πληγές του σώματός της.

Τη νύχτα εκείνη παρουσιάσθηκε στο σκοτεινό κελί ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός μέσα σε άπλετο ουράνιο φως δόξης. Συνοδευόταν από τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, οι οποίοι έλαμπαν σαν δύο αστραπές γύρω από τον θρόνο της δόξης. Της απλωσε ο Σωτήρ το άχραντο χέρι Του και της είπε να σηκωθεί όρθια και να πάρει θάρρος μεγάλο. Της υποσχέθηκε ότι θα την ενισχύσει στους κόπους και θα της ετοιμάσει αμάραντο στέφανο νικητικό στην αιώνια βασιλεία. Οι άγιοι άγγελοι της έδωσαν ένα καθαρό ψωμί λαμπρό σαν τον ήλιο και εκείνη γεύθηκε και θεραπεύθηκε αμέσως.

Έγινε σε μία στιγμή το πρόσωπό της φωτεινό σαν αστέρι και το σώμα της λευκό σαν φρεσκοπεσμένο χιόνι. Δοξολόγησε τον γλυκύτατο Κύριο μέχρι το χάραμα με ψαλμούς και ύμνους πνευματικούς, αναμένοντας με χαρά το ένδοξο τέλος. Όταν ξημέρωσε η επόμενη ημέρα, την έβγαλαν από τη φυλακή και την έριξαν σε δύο πεινασμένα λιοντάρια. Εκείνα όμως πλησίασαν την παρθένο, υποκλίθηκαν με σεβασμό και άρχισαν να γλείφουν με ηρεμία τα ευλογημένα πόδια της. Ο μανιασμένος λαός όμως φώναζε δυνατά ότι η αγία είναι μάγισσα και πρέπει να εξοντωθεί χωρίς καμία αναβολή.

Αναστατώθηκε όλη η εξέδρα από τη φοβερή κραυγή και ο τύραννος δεν ήξερε πια τι ακριβώς να κάνει. Ξαφνικά οι βαριές πύλες του θεάτρου άνοιξαν με θεϊκή δύναμη και τα δύο λιοντάρια όρμησαν πάνω στο φοβισμένο πλήθος. Καταβρόχθισαν εκατόν είκοσι ανθρώπους από τον λαό, ενώ ο ίδιος ο ηγεμόνας έτρεξε πανικόβλητος προς το πραιτώριο για να σωθεί. Επειδή τίποτε άλλο δεν μπορούσε να επινοήσει εναντίον της, ο Ιουστίνος διέταξε τέλος να αποκεφαλισθεί η μάρτυς με κοφτερό ξίφος.

Οδηγήθηκε η αγία έξω από την πόλη με μεγάλη χαρά, σαν να βάδιζε προς γαμήλιο γλέντι του ουρανού. Ύψωσε τα παρθενικά χέρια της προς τον ουρανό και παρακάλεσε τον Νυμφίο Χριστό να την δεχθεί στα δικά Του σκηνώματα. Ζήτησε να συγκαταριθμηθεί με τη Σάρρα, τη Ρεβέκκα, τη Ραχήλ και την Παναγία Μητέρα του Κυρίου των ουρανών. Ακούστηκε τότε φωνή από τον ουρανό που της έλεγε να σπεύσει χαρούμενη, διότι έτοιμος ήταν ο θρόνος της. Με ανείπωτη αγαλλίαση καρδίας εκείνη έσκυψε το ευλογημένο κεφάλι της κάτω από το ξίφος του δημίου.

Μόλις την αποκεφάλισαν, αντί για αίμα ξεπήδησε από την πληγή της γάλα ολόλευκο ως σημείο της παρθενικής αγνείας της. Πρεσβείαις της παρθενομάρτυρος Ελικωνίδος, η οποία έλαμψε στη Θεσσαλονίκη και άθλησε στην Κόρινθο, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.