Σαράντα μοναχοί από τη Ρώμη αποβιβάστηκαν το πεντακόσια ενενήντα έξι στο νησί Τάνετ της Βρετανίας με σκοπό να εκχριστιανίσουν τους Αγγλοσάξονες ειδωλολάτρες. Επικεφαλής τους στεκόταν ο μοναχός Αυγουστίνος, σταλμένος από τον Πάπα Ρώμης Γρηγόριο τον Μέγα, που έμελλε να γίνει ο θεμελιωτής της Εκκλησίας ολόκληρης της χώρας. Οι Σάξονες, οι Άγγλοι και οι Τζιούτς είχαν αρχίσει να εγκαθίστανται στη Βρετανία γύρω στα τετρακόσια πενήντα τέσσερα. Με φωτιά και σίδερο απώθησαν τους ντόπιους Βρετανούς προς τους ορεινούς τόπους και τα πιο απομακρυσμένα νησιά της περιοχής.

Έτσι ο νέος πληθυσμός εξακολουθούσε να ζει βυθισμένος μέσα στο πυκνό σκοτάδι της πλάνης και της λατρείας των ειδώλων. Ο Επίσκοπος Ρώμης Γρηγόριος, ο οποίος τιμάται στις δώδεκα του Μαρτίου, διατηρούσε από καιρό τον διακαή πόθο να φωτίσει με το Ευαγγέλιο τα νησιά αυτά της Δύσης. Επέλεξε λοιπόν τον Αυγουστίνο, μοναχό της φημισμένης μονής του Αγίου Ανδρέου στη Ρώμη, και του εμπιστεύθηκε αυτή την επικίνδυνη και μακρινή ιεραποστολή. Μαζί με σαράντα αδελφούς μοναχούς ο Αυγουστίνος ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι προς τα νησιά της Βρετανίας.

Πέρασαν από πολλές περιπέτειες και θαλάσσιους κινδύνους, ώσπου τελικά αποβιβάστηκαν με ασφάλεια στο νησί Τάνετ της χώρας του Κεντ. Έφεραν μαζί τους ως μοναδικά εφόδια την προσευχή, την ευλογία του Πάπα και ζωντανή πίστη στον Χριστό. Από εκεί οι μοναχοί ειδοποίησαν αμέσως τον Έθελμπερτ, βασιλέα του Κεντ, για την άφιξή τους και τον σκοπό της αποστολής τους. Ο βασιλέας Έθελμπερτ, ο οποίος τιμάται στις είκοσι τέσσερις του Φεβρουαρίου, μετέβη αυτοπροσώπως στο νησί για να συναντήσει τους ξένους επισκέπτες.

Άκουσε με προσοχή το πρώτο κήρυγμα του Αυγουστίνου και δέχθηκε να τους παράσχει διευκολύνσεις, χωρίς όμως να δεσμευθεί ότι θα πίστευε ο ίδιος στον Χριστό. Τους παραχώρησε σύντομα κατοικία στο Καντέρμπουρυ και τους παρέδωσε τον αρχαίο ναό του Αγίου Μαρτίνου, που είχαν εγκαταλείψει οι παλαιοί Βρετανοί κάτοικοι. Ο ναός αυτός χρησίμευε ήδη στη βασίλισσα Μπέρθα, μια Χριστιανή πριγκίπισσα από τη Γαλλία, η οποία διατηρούσε ως προσωπικό εφημέριο έναν Επίσκοπο από το Παρίσι. Έτσι, οι ιεραπόστολοι μοναχοί απέκτησαν ορμητήριο και άρχισαν να κηρύττουν, να βαπτίζουν και να τελούν τη Θεία Λειτουργία.

Πολλοί ειδωλολάτρες της περιοχής έλκυσαν αμέσως στην Ορθόδοξη πίστη και ζητούσαν με δάκρυα να λάβουν το άγιο Βάπτισμα. Μέσα σε λίγο διάστημα ο ίδιος ο βασιλέας Έθελμπερτ συγκινήθηκε βαθιά από τον λόγο του Ευαγγελίου και βαπτίστηκε Χριστιανός. Μαζί του ακολούθησαν χιλιάδες υπήκοοι, μετατρέποντας σιγά σιγά τη χώρα σε νεοσύστατο κέντρο της χριστιανικής πίστεως στη Δύση. Η νέα Εκκλησία απλώθηκε γρήγορα στο Καντέρμπουρυ και στις γύρω περιοχές, αλλάζοντας ριζικά τη ζωή του απλού λαού.

Μετά την πάροδο ενός έτους, ο Αυγουστίνος μετέβη στην πόλη της Αρελάτης της Γαλλίας, όπου χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον Μητροπολίτη Βιργίλιο. Επιστρέφοντας πίσω στο Καντέρμπουρυ, ρίχτηκε με ανανεωμένο ζήλο στο μεγάλο έργο της ιεραποστολής και της οργάνωσης της νεαρής Εκκλησίας. Φρόντισε αμέσως να ενισχύσει τη μικρή του ποίμνη στέλνοντας στη Ρώμη τους μοναχούς Λαυρέντιο και Πέτρο, για να ζητήσουν περισσότερους εργάτες του Ευαγγελίου. Ο Πάπας Γρηγόριος ανταποκρίθηκε με μεγάλη χαρά και απέστειλε πολλούς εκλεκτούς μαθητές του στη μακρινή Βρετανία.

Ανάμεσά τους ξεχώριζε ο Μελέτιος, μετέπειτα πρώτος Επίσκοπος του Λονδίνου, ο οποίος τιμάται στις είκοσι τέσσερις του Απριλίου. Στην ομάδα ανήκε επίσης ο Ιούστος, που έγινε πρώτος Επίσκοπος του Ρότσεστερ και τιμάται στις δέκα του Νοεμβρίου. Έφθασε ακόμη ο Παυλίνος, ο οποίος ανέλαβε πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Υόρκης και τιμάται στις δέκα του Οκτωβρίου. Μαζί τους ήλθε και ο Ρουφινιανός, που έγινε τρίτος ηγούμενος της σπουδαίας μονής των Αγίων Πέτρου και Παύλου του Καντέρμπουρυ.

Ο Άγιος Βεδέας, που τιμάται στις είκοσι επτά του Μαΐου, αναφέρει ότι ο Πάπας Γρηγόριος έστειλε μαζί με τους ιεραποστόλους πολλά πολύτιμα ιερά σκεύη για τη λατρεία. Έφθασαν επίσης καλύμματα του Θυσιαστηρίου, άμφια ιερέων, ιερά λείψανα Αγίων και πλήθος βιβλίων για τη μόρφωση του νέου κλήρου. Το εξακόσια τέσσερα ο Πάπας Γρηγόριος έστειλε στον Άγιο Αυγουστίνο το παλλίον, δηλαδή το επισκοπικό ωμοφόριο, με ιδιαίτερη και σαφή εντολή. Του ζητούσε να χειροτονήσει δώδεκα Επισκόπους κάτω από τη μητροπολιτική του έδρα, ώστε να οργανωθεί κανονικά η νέα Εκκλησία.

Η εντολή αυτή ωστόσο δεν εκτελέστηκε αμέσως εξαιτίας διαφόρων εκκλησιαστικών δυσχεριών και πρακτικών εμποδίων της εποχής. Ο Άγιος συνέβαλε πάντως καθοριστικά στην ίδρυση των πρώτων επισκοπών του Λονδίνου και του Ρότσεστερ, βάζοντας τα στέρεα θεμέλια μιας οργανωμένης τοπικής Εκκλησίας. Φρόντισε ακόμη να βοηθήσει τον βασιλέα Έθελμπερτ να καταγράψει τους πρώτους αγγλοσαξονικούς νόμους και ίδρυσε στο Καντέρμπουρυ σχολείο για τη μόρφωση των νέων. Έχτισε επίσης την εκκλησία του Χριστού, πρόδρομο του σημερινού καθεδρικού ναού, και θεμελίωσε ανατολικά της πόλης τη μονή των Αγίων Πέτρου και Παύλου.

Λίγο πριν την κοίμησή του χειροτόνησε διάδοχο τον Άγιο Λαυρέντιο, που τιμάται στις τρεις του Φεβρουαρίου, για να μη μείνει χωρίς ποιμένα η νεαρή Εκκλησία. Ο Αυγουστίνος εκοιμήθη με ειρήνη το εξακόσια πέντε και αναδείχθηκε αναμφίβολα ο θεμελιωτής της Εκκλησίας ολόκληρου του αγγλοσαξονικού κόσμου. Το ιεραποστολικό του παράδειγμα φωτίζει τους ποιμένες κάθε εποχής που αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τον λόγο του Ευαγγελίου σε άγνωστους και δύσκολους τόπους. Με τις ποιμαντικές πρεσβείες του Αγίου Αυγουστίνου, Κύριε, στερέωσε την Εκκλησία σου σε κάθε γωνιά της οικουμένης.