Κρυμμένη στα σπλάχνα της γης για πολλές ολόκληρες γενιές, η τιμία κεφαλή του Βαπτιστή Ιωάννη φάνηκε και έλαμψε ως καθαρότατος χρυσός μπροστά στους εκπλήκτους πιστούς. Ένας ταπεινός ιερέας από τα Κόμανα της Καππαδοκίας είδε σε ιερό όνειρο το ακριβές σημείο που έκρυβε το πολυτίμητο λείψανο μέσα σε αργυρό αγγείο. Μετά τη δεύτερη εύρεση και τις διαδοχικές μεταφορές της, η σεβάσμια κεφαλή είχε χαθεί ξανά μέσα στις ταραχές των χρόνων εκείνων. Όταν οι Σαρακηνοί επιδρομείς απείλησαν τις περιοχές της Συρίας και της Μικράς Ασίας, οι ευσεβείς πιστοί τη μετέφεραν στα Κόμανα για ασφάλεια.

Αυτό συνέβη γύρω στα οκτακόσια δέκα και έως τα οκτακόσια είκοσι, σε χρόνια γεμάτα πολεμικές αναστατώσεις. Εκεί την έθαψαν βαθιά μέσα στη γη, ώστε να γλιτώσει από τη φοβερή μανία των εικονομάχων αυτοκρατόρων. Πέρασαν δεκαετίες σιωπής και διωγμού, ώσπου η Εκκλησία ξαναβρήκε την ορθόδοξη ειρήνη της και αποκαταστάθηκε επιτέλους η τιμή των αγίων εικόνων. Ο Πατριάρχης Ιγνάτιος, που ποίμανε την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ανάμεσα στα οκτακόσια σαράντα επτά και στα οκτακόσια πενήντα επτά, αξιώθηκε θείας αποκαλύψεως.

Σε νυχτερινό όραμα είδε καθαρά τον τόπο όπου ήταν θαμμένη η αγία κεφαλή και έσπευσε χωρίς αργοπορία να πληροφορήσει τον ευσεβή αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορας, πιστεύοντας ακράδαντα στο όραμα του Πατριάρχη, έστειλε ευθύς αμέσως επίσημη αντιπροσωπεία προς τα Κόμανα της Καππαδοκίας. Οι απεσταλμένοι έσκαψαν με ευλάβεια στο σημείο που τους υπέδειξε η όραση και ανακάλυψαν την τιμία κεφαλή ακέραιη, γύρω στα οκτακόσια πενήντα. Έτσι πραγματοποιήθηκε η τρίτη ευλογημένη εύρεση του ιερού αυτού λειψάνου, που είχε σφραγίσει κάποτε τη φωνή του προφήτη της ερήμου.

Με μεγαλόπρεπη πομπή και πανηγυρική συνοδεία, μετέφεραν τη σεβάσμια κεφαλή στη Βασιλεύουσα, όπου τους περίμενε όλος ο λαός με δάκρυα συγκίνησης. Στη Μονή του Στουδίου τέλεσαν μεγαλειώδη υποδοχή, παρόντες ο αυτοκράτορας, ο Πατριάρχης και αμέτρητο πλήθος ευλαβών πιστών της Βασιλεύουσας. Στις είκοσι πέντε Μαΐου εναπέθεσαν με ευλάβεια την τιμία κεφαλή σε ναό κοντά στο παλάτι των αυτοκρατόρων της Πόλεως. Από εκεί τμήμα της αγίας κεφαλής μεταφέρθηκε αργότερα στο Άγιον Όρος, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα ως ανεκτίμητος θησαυρός.

Η Εκκλησία καθιέρωσε λοιπόν τη μνήμη της τρίτης ευρέσεως ακριβώς στις είκοσι πέντε Μαΐου κάθε χρόνου. Η φωνή του Βαπτιστή, αν και είχε σιωπήσει μέσα στο χώμα, ακούστηκε ξενίως σε όλη την οικουμένη μέσα από τα θαύματα της κεφαλής του. Με τις πρεσβείες του τιμίου Προδρόμου, Χριστέ ο Θεός, οδήγησέ μας στη μετάνοια και στη σωτηρία της ψυχής μας.