Δύο αδέλφια από ευγενή ρωμαϊκή ειδωλολατρική οικογένεια της Νάντης πέθαναν την ίδια ημέρα για το όνομα του Χριστού. Ο μικρότερος βαπτίστηκε με το ίδιο του το αίμα, χωρίς να προλάβει να δεχθεί το νερό του αγίου βαπτίσματος της Εκκλησίας. Οι άγιοι Δονατιανός και Ρογατιανός κατάγονταν από επιφανή και πλούσια οικογένεια της πόλεως Νάντης, που βρισκόταν στη ρωμαϊκή Γαλατία. Έζησαν σε μια δύσκολη εποχή, τότε που ο σκληρός διωγμός του αυτοκράτορα Διοκλητιανού σάρωνε ολόκληρη τη ρωμαϊκή επικράτεια.

Πρώτος ο Δονατιανός γνώρισε το κήρυγμα του Ευαγγελίου και δέχθηκε το άγιο βάπτισμα στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Άφησε πίσω του την ειδωλολατρική παράδοση των γονέων του και αφιερώθηκε ολόψυχα στη νέα του πίστη. Με ιερό ζήλο και φλογερή καρδιά άρχισε να κηρύττει τον Χριστό στους συμπολίτες του και στα αδέλφια του. Σύντομα ο ηγεμόνας Ρικτοβάρος τον συνέλαβε και τον οδήγησε ενώπιον του στο δικαστήριο της πόλεως.

Του ζήτησε να θυσιάσει αμέσως στα είδωλα των πατρώων θεών, για να σώσει τη νεαρή ζωή του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε με γενναιότητα και ομολόγησε δημόσια το άγιο όνομα του Κυρίου ενώπιον όλων. Το παράδειγμα της σταθερής αυτής ομολογίας άγγιξε βαθιά τον αδελφό του Ρογατιανό, που αποφάσισε να ακολουθήσει την ίδια οδό. Ο Ρογατιανός παρουσιάστηκε επίσης μπροστά στον ηγεμόνα και ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό, χωρίς όμως να προλάβει να βαπτιστεί από κάποιον ιερέα της Εκκλησίας.

Ο άρχοντας οργίστηκε και έδωσε εντολή να κλείσουν τα δύο αδέλφια στη φυλακή και να τα υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια. Μέσα στο σκοτάδι της φυλακής οι δύο μάρτυρες προσευχήθηκαν θερμά και αναζήτησαν δύναμη από τον Θεό για τη συνέχεια του αγώνα τους. Έμειναν ξάγρυπνοι όλη τη νύχτα, παρακαλώντας τον Κύριο να τους χαρίσει τη χάρη της μαρτυρικής τελειώσεως. Την επόμενη ημέρα οι δήμιοι ξανάρχισαν τα βασανιστήρια με ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα μπροστά στο συγκεντρωμένο πλήθος.

Διαπέρασαν με λόγχες τις κεφαλές των αγίων και στο τέλος τους αποκεφάλισαν, στεφανώνοντάς τους με τον αμαράντινο στέφανο της δόξας. Ο Ρογατιανός βαπτίστηκε έτσι μέσα στο ίδιο του το αίμα και έλαβε το βάπτισμα του μαρτυρίου. Προς τα τέλη του πέμπτου αιώνα οι χριστιανοί ανήγειραν ναό στον τόπο όπου τάφηκαν τα τίμια λείψανα των δύο αδελφών. Το χίλια εκατόν σαράντα πέντε τα ιερά λείψανά τους μετακομίστηκαν με τιμές στον καθεδρικό ναό της πόλεως.

Με το αίμα τους ποτίστηκε η Εκκλησία της Γαλατίας· είθε και εμείς οι πιστοί να αντλούμε δύναμη από την αντοχή τους.