Έμεινε όρθια στον Γολγοθά όταν οι μαθητές διασκορπίστηκαν στον φόβο της σύλληψης, και τρεις ημέρες αργότερα άκουσε πρώτη το χαρμόσυνο άγγελμα της Αναστάσεως. Η αγία Μαρία του Κλωπά πέρασε τα παιδικά της χρόνια δίπλα στην Παναγία, ως φίλη και σύντροφος μέσα στο σπίτι του δικαίου Ιωσήφ. Ήταν θυγατέρα του Ιωσήφ του μνήστορος από την πρώτη του σύζυγο, και έζησε στη Ναζαρέτ από πολύ μικρή ηλικία. Όταν η Υπεραγία Θεοτόκος φέρθηκε νεαρή στο σπίτι του Ιωσήφ για να μνηστευθεί, η Μαρία ήταν ακόμη μικρό κορίτσι.

Έτσι μεγάλωσε μέσα στην ίδια οικογένεια με τη Μητέρα του Κυρίου και έλαβε τις πρώτες πνευματικές της εντυπώσεις πλάι σε εκείνη. Οι δύο νεαρές γυναίκες μοιράστηκαν τις καθημερινές φροντίδες του σπιτιού, τις προσευχές και τη σιωπηλή προσμονή του μυστηρίου της σαρκώσεως. Αργότερα ο δίκαιος Ιωσήφ επέστρεψε από την Αίγυπτο στη Ναζαρέτ μαζί με τον Σωτήρα και τη Θεοτόκο. Τότε πάντρεψε τη θυγατέρα του με τον μικρότερο αδελφό του, τον Κλωπά, και η αγία πήρε το όνομα με το οποίο τη γνωρίζει η Εκκλησία ως μυροφόρο.

Η ζωή της παρέμεινε ριζωμένη στο ευρύτερο γένος του Χριστού, ανάμεσα σε πρόσωπα που έμελλε να γίνουν θεμέλιοι της πρώτης χριστιανικής κοινότητας στην Ιερουσαλήμ. Καρπός ευλογημένος του γάμου της με τον Κλωπά υπήρξε ο άγιος ιερομάρτυς Συμεών, απόστολος των Εβδομήκοντα και δεύτερος επίσκοπος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Στην ελληνική συναξαριακή πηγή αναφέρονται επίσης ως γιοι της ο Ιωσής και ο Ιάκωβος ο Μικρός, ένας από τους δώδεκα αποστόλους του Κυρίου. Ο τελευταίος έλαβε την προσωνυμία «Μικρός», για να ξεχωρίζει από τον άλλον Ιάκωβο, τον αδελφό του ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου.

Έτσι το σπιτικό της αγίας Μαρίας έγινε φυτώριο αποστόλων και μαρτύρων, που στήριξαν την πρώτη Εκκλησία στα Ιεροσόλυμα μετά την Πεντηκοστή. Η ίδια ακολουθούσε τον Κύριο μαζί με τις άλλες ευλαβείς γυναίκες από τη Γαλιλαία μέχρι την Ιερουσαλήμ, και υπηρετούσε διακριτικά το έργο Του. Πρόσφερε φιλοξενία, τροφή και πρακτική φροντίδα σε εκείνον και στους μαθητές, εργαζόμενη ως ταπεινή διάκονος της κοινής αποστολής. Στις δύσκολες ώρες δεν φοβήθηκε ούτε τους ρωμαϊκούς στρατιώτες ούτε τον θόρυβο του εξαγριωμένου πλήθους που ζητούσε την καταδίκη.

Όταν οι μαθητές κρύφτηκαν από τον φόβο των Ιουδαίων, εκείνη παρακολουθούσε από κοντά την πορεία προς τον τόπο της καταδίκης. Στάθηκε κάτω από τον Σταυρό μαζί με την Παναγία και τη Μαρία τη Μαγδαληνή, μοιραζόμενη τον πόνο της σταυρικής αγωνίας. Λίγο μετά παρευρέθηκε και στην ταφή του Ιησού στο καινό μνημείο που πρόσφερε ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας. Όταν πέρασε το σάββατο, στις πρώτες ώρες της Κυριακής, η αγία Μαρία ξεκίνησε για τον τάφο μαζί με τις άλλες Μυροφόρες.

Στα χέρια τους κρατούσαν τα ευωδιαστά αρώματα για την ταφική αλοιφή του σώματος του Κυρίου. Εκεί άκουσε από τον άγγελο το χαροποιό μήνυμα ότι ο Κύριος είχε αναστηθεί, και έσπευσε να το μεταφέρει στους έντρομους αποστόλους. Έτσι έγινε μία από τις πρώτες κήρυκες της Αναστάσεως μέσα σε έναν κόσμο που ακόμη βυθιζόταν στην απελπισία και στον φόβο. Τα ευαγγέλια του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη μνημονεύουν την παρουσία της στον Σταυρό και στο κενό μνημείο.

Η Εκκλησία την τιμά κάθε χρόνο στις είκοσι τρεις του Μαΐου, αλλά και την τρίτη Κυριακή του Πάσχα, την Κυριακή των Μυροφόρων. Μετά την Ανάληψη βρέθηκε στο υπερώο της Ιερουσαλήμ κατά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, μαζί με τη Θεοτόκο και τους αποστόλους. Όταν συγκροτήθηκε η πρώτη χριστιανική κοινότητα, συνέχισε να προσφέρει τις διακονίες της και να στηρίζει την επέκταση της αληθινής πίστεως στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Βοηθούσε τους φτωχούς, τις χήρες και τους νεοφώτιστους, και έδινε με την παρουσία της κουράγιο στους εργάτες του ευαγγελίου.

Είθε το παράδειγμα της σιωπηλής αφοσιώσεως της να μας εμπνέει αντοχή στις δοκιμασίες και πίστη στη ζωντανή παρουσία του Αναστάντος Κυρίου.