Ο Όσιος Κασσιανός ο Έλληνας του Ουγκλιτς πήρε το μοναχικό όνομά του προς τιμήν του Αγίου Ιωάννου Κασσιανού, που εορτάζει στις είκοσι οκτώ Φεβρουαρίου. Στις είκοσι μία Μαΐου η Εκκλησία τιμά τον προστάτη άγιο του Οσίου, δηλαδή τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα, τον ισαπόστολο αυτοκράτορα. Ο Άγιος Κωνσταντίνος έλαβε το όνομά του κατά το άγιο βάπτισμα και έγινε στύλος της πίστεως μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας. Όταν ο Όσιος Κασσιανός εκάρη μοναχός, δέχθηκε το νέο όνομα προς τιμήν του οσίου Ιωάννου Κασσιανού, του μεγάλου διδασκάλου της νηπτικής ζωής.

Σπανίως αναγράφεται στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο ο προστάτης άγιος ενός άλλου σπουδαίου αγίου, όπως συμβαίνει εδώ. Αυτό μαρτυρεί ίσως πως ο Όσιος Κασσιανός είχε επηρεαστεί τόσο βαθιά από τις αρετές του προστάτη του, ώστε αγωνίστηκε να τις αποκτήσει και ο ίδιος. Έβλεπε στο πρόσωπο του Αγίου Κωνσταντίνου έναν ζωντανό οδηγό προς την αγιότητα και την παρρησία της πίστεως. Έτσι το όνομα δεν παρέμενε μια απλή ονομασία, αλλά γινόταν πραγματική σχέση και μυστική κοινωνία μεταξύ μαθητή και διδασκάλου.

Η μνήμη του προστάτη αγίου στρέφει την προσοχή της Εκκλησίας στον ίδιο τον Όσιο Κασσιανό. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί προτρέπονται να τιμούν την ημέρα της ονομαστικής τους εορτής, εκκλησιαζόμενοι και κοινωνώντας των αχράντων μυστηρίων κατά το δυνατόν. Οφείλουν επίσης να γνωρίζουν τον βίο του αγίου τους, για να αποκτήσουν και αυτοί τις αρετές του ουράνιου προστάτη και πρεσβευτή τους. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός παραγγέλλει στον λαό του να αγιαστεί, διότι ο ίδιος είναι άγιος και καλεί τους πιστούς σε αγιότητα ζωής.

Στην Καινή Διαθήκη ο απόστολος Πέτρος επαναλαμβάνει την ίδια εντολή, λέγοντας ότι οι πιστοί πρέπει να γίνουν άγιοι, καθώς άγιος είναι ο Κύριος. Ο Όσιος Κασσιανός γνώριζε καλά αυτά τα λόγια και κατανοούσε ότι η αληθινή κλήση του ανθρώπου στη ζωή τούτη είναι η αγιότητα. Όλες οι κοσμικές απασχολήσεις και οι μέριμνες έρχονται σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε αυτόν τον υπέρτατο σκοπό της υπάρξεως. Ο βίος του Οσίου περιγράφεται αναλυτικά στη δεύτερη Οκτωβρίου, ημέρα της μακαρίας κοιμήσεώς του στη μονή του Ουγκλιτς.

Εορτάζεται επίσης στις είκοσι τρεις Μαΐου, μαζί με τους αγίους του Ροστόφ και του Γιαροσλάβλ. Έτσι τιμάται τρεις φορές μέσα στον εκκλησιαστικό χρόνο από τους ορθόδοξους πιστούς ολόκληρης της οικουμένης. Παραδίδω το αρχείο: **05_21_Όσιος_Κασσιανός_Έλληνας_Ουγκλιτς_Ελληνικά_Καθαρά. Ο Όσιος Κασσιανός ο Έλληνας του Ουγκλιτς πήρε το μοναχικό όνομά του προς τιμήν του Αγίου Ιωάννου Κασσιανού, που εορτάζει στις είκοσι οκτώ Φεβρουαρίου. Στις είκοσι μία Μαΐου η Εκκλησία τιμά τον προστάτη άγιο του Οσίου, δηλαδή τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα, τον ισαπόστολο αυτοκράτορα.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος έλαβε το όνομά του κατά το άγιο βάπτισμα και έγινε στύλος της πίστεως μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας. Όταν ο Όσιος Κασσιανός εκάρη μοναχός, δέχθηκε το νέο όνομα προς τιμήν του οσίου Ιωάννου Κασσιανού, του μεγάλου διδασκάλου της νηπτικής ζωής. Σπανίως αναγράφεται στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο ο προστάτης άγιος ενός άλλου σπουδαίου αγίου, όπως συμβαίνει εδώ. Αυτό μαρτυρεί ίσως πως ο Όσιος Κασσιανός είχε επηρεαστεί τόσο βαθιά από τις αρετές του προστάτη του, ώστε αγωνίστηκε να τις αποκτήσει και ο ίδιος.

Έβλεπε στο πρόσωπο του Αγίου Κωνσταντίνου έναν ζωντανό οδηγό προς την αγιότητα και την παρρησία της πίστεως. Έτσι το όνομα δεν παρέμενε μια απλή ονομασία, αλλά γινόταν πραγματική σχέση και μυστική κοινωνία μεταξύ μαθητή και διδασκάλου. Η μνήμη του προστάτη αγίου στρέφει την προσοχή της Εκκλησίας στον ίδιο τον Όσιο Κασσιανό. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί προτρέπονται να τιμούν την ημέρα της ονομαστικής τους εορτής, εκκλησιαζόμενοι και κοινωνώντας των αχράντων μυστηρίων κατά το δυνατόν.

Οφείλουν επίσης να γνωρίζουν τον βίο του αγίου τους, για να αποκτήσουν και αυτοί τις αρετές του ουράνιου προστάτη και πρεσβευτή τους. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός παραγγέλλει στον λαό του να αγιαστεί, διότι ο ίδιος είναι άγιος και καλεί τους πιστούς σε αγιότητα ζωής. Στην Καινή Διαθήκη ο απόστολος Πέτρος επαναλαμβάνει την ίδια εντολή, λέγοντας ότι οι πιστοί πρέπει να γίνουν άγιοι, καθώς άγιος είναι ο Κύριος. Ο Όσιος Κασσιανός γνώριζε καλά αυτά τα λόγια και κατανοούσε ότι η αληθινή κλήση του ανθρώπου στη ζωή τούτη είναι η αγιότητα.

Όλες οι κοσμικές απασχολήσεις και οι μέριμνες έρχονται σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε αυτόν τον υπέρτατο σκοπό της υπάρξεως. Ο βίος του Οσίου περιγράφεται αναλυτικά στη δεύτερη Οκτωβρίου, ημέρα της μακαρίας κοιμήσεώς του στη μονή του Ουγκλιτς. Εορτάζεται επίσης στις είκοσι τρεις Μαΐου, μαζί με τους αγίους του Ροστόφ και του Γιαροσλάβλ. Έτσι τιμάται τρεις φορές μέσα στον εκκλησιαστικό χρόνο από τους ορθόδοξους πιστούς ολόκληρης της οικουμένης.