Στις ψυχρές όχθες της λίμνης Ονέγκα, στα τέλη του δεκάτου τετάρτου αιώνος, ένας νέος ασκητής έθεσε τα θεμέλια ολόκληρης μοναστικής αδελφότητος. Ο Όσιος Κορνήλιος ο Θαυματουργός γεννήθηκε στην ιστορική και αρχοντική πόλη του Πσκόβ της απέραντης ρωσικής γης. Από πολύ νεαρή ηλικία αγάπησε ολόψυχα τη μοναχική ζωή και αναζήτησε με σφοδρό ζήλο τόπο ησυχίας μακριά από τον θόρυβο του κόσμου. Επέλεξε ως τόπο της πνευματικής του παλαίστρας το νησί Πάλι μέσα στη μεγάλη και βαθιά λίμνη Ονέγκα.
Παρά την έσχατη ερημία και την αφόρητη παγωνιά εκείνου του τόπου, σύντομα συγκεντρώθηκε γύρω του πλήθος μοναχών της περιοχής, οι οποίοι ζητούσαν την πατρική του καθοδήγηση. Έκτισε για χάρη της νέας αδελφότητός του ναό προς τιμήν της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και Μητρός του Σωτήρα. Καθοδηγούσε τους νέους μοναχούς με υπομονή και διδασκαλία και τους δίδαξε την αληθινή μοναχική παράδοση των αρχαίων Πατέρων της ερήμου. Έκτισε ακόμη τράπεζα της κοινής αδελφικής ζωής μαζί με ναό προς τιμήν του πυρφόρου προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου.
Πάντοτε φρόντιζε όχι μόνο για την υλική θρέψη, αλλά και για την πνευματική στερέωση των μαθητών του στο νησί. Στάθηκε αληθινός πατέρας και στοργικός ποιμένας στους πολλούς ψυχικούς αγώνες των αδελφών της μοναχικής του αδελφότητος. Πέρασε τα τελευταία χρόνια της επιγείου ζωής του σε σπηλιά μισό βέρστι μακριά από τη μονή του Παλεοστρόβου. Εκεί προσευχόταν αδιάλειπτα ημέρα και νύκτα, καθώς ποθούσε με όλη του την ψυχή τη μυστική ένωση με τον Χριστό.
Πρόσθεσε στους ήδη βαρείς ασκητικούς αγώνες του και τη φορά πολύ βαρειών αλυσίδων πάνω στο γυμνό σώμα του. Πάλεψε σκληρά εναντίον των δαιμόνων και νίκησε με τη χάρη του Σωτήρος Χριστού όλα τα πάθη της σαρκός. Έγινε αληθινό σκεύος της θείας Χάριτος και αξιώθηκε να επιτελέσει πολλά και θαυμαστά σημεία προς δόξαν Θεού. Παρέδωσε τέλος την οσία ψυχή του στον Νυμφίο Χριστό περί το χίλια τετρακόσια εικοστό έτος μετά τη γέννησή Του. Τα ιερά λείψανά του μεταφέρθηκαν αργότερα στον ναό της μονής του από τον μαθητή του, τον Όσιο Αβράμιο.
Ο Αβράμιος δοξάσθηκε και αυτός για τους μεγάλους ασκητικούς αγώνες του και ετάφη ευλαβικά δίπλα στον γέροντά του Κορνήλιο. Άφησε ο Όσιος Κορνήλιος ζωντανό υπόδειγμα τέλειας ασκήσεως, αδιάκοπης προσευχής και αληθινής αγάπης προς τον Σωτήρα Χριστό. Φύτεψε ολόκληρη πνευματική παράδοση στις άγονες γαίες της βόρειας Ρωσίας, η οποία κράτησε για πολλούς αιώνες μετά την κοίμησή του. Με τις πρεσβείες του Οσίου Κορνηλίου του Θαυματουργού, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.