Σαράντα ημέρες πριν την κοίμησή του, ο Άγιος Ιωάννης προφήτευσε ότι θα κριθεί μαζί με τον σκληρό κάγανο των Χαζάρων ενώπιον του Χριστού. Όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες, παρέδωσε ήσυχα το πνεύμα του την ώρα που δίδασκε τον λαό του για τη σωτηρία της ψυχής. Ο φωτισμένος αυτός ιεράρχης έζησε τον όγδοο αιώνα και ήρθε στον κόσμο ύστερα από θερμή προσευχή των γονιών του, όπως παλιά ο προφήτης Σαμουήλ. Από τα νεανικά του χρόνια αφιερώθηκε ολόψυχα στην ασκητική ζωή και έγινε κατοικητήριο της χάριτος του Χριστού μέσα στη Γοτθία της Κριμαίας.

Ποθώντας τα Ιεροσόλυμα, ξεκίνησε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και επί τρία ολόκληρα χρόνια περιόδευσε με ευλάβεια όλα τα ιερά σεβάσματα της Παλαιστίνης. Έπειτα γύρισε πίσω στη γενέτειρά του, κουβαλώντας μέσα του τη χάρη και τη γνώση των αγιασμένων τόπων που είχε επισκεφθεί. Εκείνη την εποχή ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Κοπρώνυμος, ο γνωστός εικονομάχος, εξόρισε τον Γότθο επίσκοπο και άφησε την ποίμνη χωρίς ποιμένα. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Γοτθίας τότε παρακάλεσαν θερμά και επίμονα τον Ιωάννη να δεχθεί ο ίδιος την επισκοπική διακονία ανάμεσά τους.

Επειδή η Κωνσταντινούπολη βρισκόταν κάτω από τη σκιά της εικονομαχικής αιρέσεως, ο Άγιος Ιωάννης ταξίδεψε στην Ιβηρία, δηλαδή στη σημερινή Γεωργία, που έμενε καθαρή από την πλάνη. Εκεί έλαβε με ευλάβεια την επισκοπική χειροτονία από ορθόδοξους ιεράρχες και κατόπιν επέστρεψε πάλι κοντά στην ποίμνη του στη Γοτθία. Ποίμανε τον λαό του με αγάπη, με σύνεση και με αληθινό φρόνημα ορθοδόξου ποιμένα, στηρίζοντας τους πιστούς μέσα στις δύσκολες εκείνες εποχές της Εκκλησίας.

Σύντομα όμως ξέσπασαν μεγάλες ταραχές στη χώρα, καθώς ο σκληρός κάγανος των Χαζάρων εισέβαλε και θανάτωσε με το σπαθί πολύν αθώο πληθυσμό. Ο άγιος επίσκοπος βρήκε με δυσκολία τρόπο διαφυγής και κατέφυγε στην Αμάστριδα του Πόντου, μακριά από τη μανία των διωκτών του. Εκεί έμεινε για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ζώντας ταπεινά και διδάσκοντας τους πιστούς της φιλόξενης εκείνης πόλης με τον λόγο και το παράδειγμά του. Όταν έφτασε η είδηση για τον θάνατο του αιμοσταγούς κάγανου, ο άγιος προείπε με βεβαιότητα ότι σε σαράντα ημέρες θα στεκόταν δίπλα του ενώπιον του δικαίου Κριτή.

Πράγματι, η προφητεία του εκπληρώθηκε ακριβώς στον χρόνο που είχε προαναγγείλει στους μαθητές του. Την ημέρα της κοιμήσεώς του ο άγιος δίδασκε με θέρμη τον λαό για τη σωτηρία της ψυχής και τότε παρέδωσε γαλήνια το πνεύμα του στον Κύριο. Αμέσως μετά την κοίμησή του και σύμφωνα με την πρόρρησή του, κατέφθασε ένα πλοίο στο λιμάνι της Αμάστριδας για να μεταφέρει το ιερό λείψανο. Ο αγιότατος επίσκοπος Αμάστριδος Γεώργιος τοποθέτησε με ευλάβεια το σκήνωμα μέσα στο φέρετρο και συνόδευσε την πομπή προς το λιμάνι.

Όλοι οι κάτοικοι της πόλης ακολούθησαν με αναμμένες λαμπάδες και θυμιάματα, αποχαιρετώντας με δάκρυα τον αγαπημένο τους ποιμένα. Το πλοίο μετέφερε το ιερό λείψανο στη μονή Παρθενίτη της Κριμαίας, στους πρόποδες του όρους Άγιος Πέτρος, που σήμερα ονομάζεται Αγιού Νταγκ. Εκεί ο άγιος είχε ζήσει παλαιότερα και είχε ανεγείρει μεγάλο ναό στο όνομα των κορυφαίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Στο μέρος όπου ενταφιάσθηκε μαζί με τους αδελφούς του μοναχούς, η χάρη του Θεού άρχισε αμέσως να ενεργεί πλήθος θαυμάτων προς τους ευλαβείς προσκυνητές.

Πολλά θαυμαστά σημεία είχε επιτελέσει ο όσιος και κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής του, στηρίζοντας με αυτά τους πιστούς της Γοτθίας. Η κοίμησή του τοποθετείται γύρω στο έτος επτακόσια ενενήντα μετά τη γέννηση του Σωτήρος Χριστού. Τώρα θα τρέξω την επικύρωση: Το κείμενο παραδίδεται ως αρχείο: **Αρχείο:** `05_19_Άγιος_Ιωάννης_Επίσκοπος_Γοτθίας_Ελληνικά_Καθαρά.