Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος τους ονομάζει επώνυμα συγγενείς του στην Επιστολή προς Ρωμαίους και τους χαρακτηρίζει επισήμους μεταξύ των αποστόλων του Χριστού. Αυτή η σπάνια μαρτυρία τοποθετεί τον Ανδρόνικο και την Ιουνία σε εξέχουσα θέση μέσα στους εβδομήκοντα μαθητές του Σωτήρος. Ο Άγιος Απόστολος Ανδρόνικος ανήκε στην ομάδα των εβδομήκοντα Αποστόλων που εξέλεξε ο Κύριος για το έργο του ευαγγελισμού. Πίστεψε στον Σωτήρα Χριστό προγενέστερα από τον κορυφαίο Απόστολο Παύλο, στον οποίο μάλιστα ήταν στενός συγγενής κατά σάρκα.
Η σχετική μαρτυρία περιέχεται καθαρά στην Επιστολή προς Ρωμαίους, όπου ο Παύλος γράφει με χαρά για τους δύο ομογενείς του. «Ασπάσασθε Ανδρόνικον και Ιουνίαν τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου, οίτινες εισιν επίσημοι εν τοις αποστόλοις». Η Αγία Ιουνία ήταν επίσης πιστή και αφοσιωμένη συνεργάτιδά του στο μεγάλο έργο της αποστολικής διακονίας. Σύμφωνα με την σλαβική παράδοση των Αγίων, ήταν σύζυγος του Ανδρονίκου και τον ακολουθούσε παντού στις ιερές οδοιπορίες.
Είχαν γεννηθεί και οι δύο μέσα στους κόλπους της ιουδαϊκής πίστεως, αλλά στην αγία πόλη Ιερουσαλήμ μεταστράφηκαν στον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια αμφότεροι έγιναν πιστοί μαθητές του Αποστόλου Παύλου, ακολουθώντας τον στις δύσκολες αποστολικές πορείες του. Πέρασαν μαζί του από όλες τις σκληρές δοκιμασίες και τους μεγάλους πειρασμούς της αποστολικής διακονίας του Χριστού. Επέστρεψαν στην πίστη πολλούς ειδωλολάτρες και ανέτρεψαν με την δύναμη του Θεού πολλά είδωλα της εποχής τους.
Θεράπευσαν αμέτρητους ασθενείς μέσω της θαυματουργικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος, που τους είχε χαρισθεί άνωθεν για το αποστολικό τους έργο. Ο Άγιος Ανδρόνικος αναδείχθηκε επίσημος Επίσκοπος της Παννονίας, αλλά δεν περιορίστηκε στα στενά γεωγραφικά όρια της επισκοπής του. Δεν ήταν διδάσκαλος και κήρυκας μιας μονάχα πόλεως ή μιας μόνον χώρας, αλλά ολόκληρης της οικουμένης. Ταξίδευε αδιάκοπα σε διάφορες χώρες, κηρύττοντας παντού το όνομα του Σωτήρος Χριστού και ξεριζώνοντας τις δαιμονικές πλάνες.
Πιστή και ακούραστη βοηθός σε όλους αυτούς τους κηρυκτικούς κόπους του ήταν η αξιοθαύμαστη και πάνσοφη Αγία Ιουνία. Πέθαναν και οι δύο μαζί κατά κόσμον αποκλειστικά για χάριν του Χριστού, οδηγώντας πλήθη στην επίγνωση του αληθινού Θεού. Με το ζωντανό κήρυγμά τους και τα πολυάριθμα θαύματά τους, ανέτρεψαν πολυάριθμους ειδωλολατρικούς ναούς της εποχής εκείνης. Στην θέση των ειδωλικών ναών ίδρυσαν χριστιανικές εκκλησίες, μέσα στις οποίες δοξαζόταν με ευλάβεια το όνομα της Αγίας Τριάδος.
Παντού όπου περνούσαν, εξέβαλλαν με την προσευχή τους ακάθαρτα πνεύματα από τους ανθρώπους και θεράπευαν χρόνιες ασθένειες. Σύμφωνα με την υμνολογική παράδοση της Εκκλησίας, οι Άγιοι αυτοί απόστολοι υπέστησαν τελικά μαρτυρικό θάνατο για τον Χριστό. Έλαβαν έτσι από τον Κύριο τον αμάραντο διπλό στέφανο της αποστολικής τους διακονίας και του οσιομαρτυρικού τέλους. Πολλά υπέφεραν και τα δύο πρόσωπα από τα χέρια των μανιωδών ειδωλολατρών για την αγάπη του Νυμφίου της ψυχής τους.
Στον πέμπτο αιώνα μετά Χριστόν, κατά την εποχή της βασιλείας των αυτοκρατόρων Αρκαδίου και Ονωρίου, ανευρέθηκαν τα ιερά λείψανα. Η εύρεση των τιμίων λειψάνων έγινε στα περίχωρα της Κωνσταντινουπόλεως, στην ονομαζόμενη Πύλη του Ευγενίου της βασιλεύουσας πόλεως. Μαζί με τα λείψανα του Αγίου Ανδρονίκου ανευρέθηκαν τα τίμια λείψανα και άλλων αγίων μαρτύρων, που είχαν ομοίως αθλήσει για τον Χριστό. Στον ευλαβέστατο κληρικό Νικόλαο τον Καλλιγράφο αποκαλύφθηκε άνωθεν ότι μεταξύ των λειψάνων των δεκαεπτά μαρτύρων ανήκαν και τα του Αποστόλου Ανδρονίκου.
Μετά την σπουδαία εκείνη αποκάλυψη, οικοδομήθηκε μεγαλοπρεπής ναός στον τόπο όπου βρέθηκαν τα ιερά λείψανα των Αγίων. Ο Δημήτριος του Ροστώβ μας πληροφορεί επίσης ότι τα ιερά λείψανα ευρέθησαν στον τόπο που ονομαζόταν Ευγένιος. Η σχετική επί τούτω αναφορά υπάρχει με λεπτομέρεια στο Συναξάριο της εικοστής δευτέρας Φεβρουαρίου εκάστου έτους. Οι Άγιοι Ανδρόνικος και Ιουνία τιμώνται ως φωτεινό αστέρι της Εκκλησίας, που φώτισε τα έθνη με τη λάμψη της θεογνωσίας.
Ο Απόστολος Ανδρόνικος ονομάζεται από τον Παύλο επίσημος μαζί με τους κορυφαίους Αποστόλους, ως πνευματική του ευλογία. Η σοφή Ιουνία συνεργάστηκε αδιάλειπτα μαζί του στο ιερό ευαγγέλιο και βοήθησε τα μέγιστα στην διάδοση της πίστεως. Οι ιεροί ύμνοι της Εκκλησίας τους παρακαλούν επίμονα να μεσιτεύουν αδιάλειπτα προς τον Χριστό υπέρ της σωτηρίας μας. Έτσι παραμένουν μέχρι τις ημέρες μας ζωντανοί διδάσκαλοι του ευαγγελισμού των εθνών και λαμπρά πρότυπα αποστολικής αυτοθυσίας. Με τις πρεσβείες των Αγίων Αποστόλων Ανδρονίκου και Ιουνίας, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.