Μια νύχτα η Παναγία στάθηκε πλάι στο κρεβάτι ενός μικρού κοριτσιού της Ρώμης, συνοδευμένη από παρθένες ντυμένες στα λευκά. Τριάντα ημέρες αργότερα η ίδια κόρη παρέδιδε την ψυχή της ψιθυρίζοντας πως ερχόταν κοντά στην Κυρία της. Η ιστορία αυτή σώθηκε από τον άγιο Γρηγόριο τον Διάλογο, πάπα Ρώμης, ο οποίος τη διηγήθηκε στον αρχιδιάκονο Πέτρο. Την είχε ακούσει από τον ίδιο τον Πρόβο, που ήταν αδελφός της μακαρίας Μούσας και μάρτυρας αξιόπιστος των γεγονότων.

Η μικρή έζησε τον πέμπτο αιώνα και ξεχώριζε ανάμεσα στα παιδιά της ηλικίας της για την καθαρότητα της καρδιάς της. Από πολύ νωρίς έδειχνε μια ψυχή που ζητούσε κάτι ανώτερο από τα συνηθισμένα παιχνίδια. Οι γονείς της παρατηρούσαν στην κόρη τους μια λεπτότητα και μια ηρεμία ασυνήθιστη για τόσο μικρό παιδί. Κανείς όμως δεν περίμενε πως η Παναγία θα την επισκεπτόταν με τέτοιο τρόπο σε νεαρή ηλικία. Ο πάπας Γρηγόριος κατέγραψε με προσοχή τα λόγια του Πρόβου, ώστε να μην χαθεί η μνήμη της κόρης.

Έτσι το όνομα της Μούσας πέρασε στους αιώνες ως παράδειγμα παιδικής αγνότητας και ουράνιας εκλογής μέσα στην Εκκλησία. Στο όνειρό της η μικρή Μούσα είδε την Υπεραγία Θεοτόκο να στέκεται μπροστά της με μεγάλη γλυκύτητα και αρχοντιά. Γύρω από την Παναγία υπήρχαν πολλές κόρες, παρθένες της ίδιας περίπου ηλικίας με τη Μούσα, ντυμένες στα λευκά. Η Μητέρα του Θεού στράφηκε προς το παιδί και τη ρώτησε με στοργή αν ήθελε να μείνει για πάντα μαζί τους. Η μικρή απάντησε χωρίς δισταγμό πως το επιθυμούσε ολόψυχα και την ονόμασε Κυρία της.

Τότε η Θεοτόκος της είπε να αποφεύγει τα μάταια παιχνίδια και κάθε επιπολαιότητα που δεν αρμόζει στην ψυχή της. Της ζήτησε να μένει σοβαρή, προσευχόμενη και προσηλωμένη σε όσα ευαρεστούν τον Θεό μέσα στις ημέρες της. Της προανήγγειλε επίσης πως μετά από τριάντα ημέρες θα ερχόταν η ίδια για να την παραλάβει. Έτσι η κόρη θα γινόταν μέλος εκείνου του αγγελικού χορού των παρθένων που τη συνόδευαν. Η Μούσα ξύπνησε σιωπηλή, βαθιά συγκλονισμένη από τη γλυκύτητα και τη σαφήνεια της θείας υπόσχεσης.

Από εκείνη τη στιγμή έκλεισε μέσα στην καρδιά της τη μυστική συμφωνία με την Παναγία και ετοιμαζόταν για τη συνάντηση. Από εκείνη την ημέρα η ζωή της μικρής Μούσας άλλαξε ολοκληρωτικά μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλου του σπιτιού της. Άφησε τα παιδικά παιχνίδια, τις διασκεδάσεις και τα αστεία και αφιερώθηκε σε προσευχή και σιωπή. Ζούσε αυστηρά, με νηστεία, με σύνεση και με προσοχή σε κάθε λόγο και κίνηση του μικρού της σώματος. Οι γονείς της παραξενεύτηκαν πολύ με αυτή την ξαφνική μεταβολή στη συμπεριφορά του παιδιού τους.

Όταν τη ρώτησαν με αγωνία τι της συνέβη, η μικρή τους φανέρωσε με απλότητα όλο το όραμα. Τους είπε για την Παναγία, για τις παρθένες και για τα λόγια που η Μητέρα του Θεού της εμπιστεύτηκε στον ύπνο. Τους ανακοίνωσε ακόμη πως σε λίγες ημέρες θα έφευγε από αυτή τη ζωή για να ενωθεί με τις κόρες εκείνες. Οι γονείς άκουγαν με δάκρυα και θαυμασμό την κόρη τους που μιλούσε με τόση βεβαιότητα. Έβλεπαν να μεγαλώνει μπροστά τους μια άλλη Μούσα, με μάτια στραμμένα στον ουρανό και στην υπόσχεση της Θεοτόκου.

Η οικογένεια άρχισε σιωπηλά να ετοιμάζεται για όσα είχαν προαναγγελθεί από την ίδια την Παναγία. Την εικοστή πέμπτη ημέρα μετά το όραμα, η μικρή Μούσα έπεσε σε βαριά αρρώστια και την κατέκαψε πυρετός. Όλο της το σώμα έκαιγε και οι γονείς της παρακολουθούσαν με συντριβή την εκπλήρωση της θείας προαναγγελίας. Την τριακοστή ημέρα, καθώς πλησίαζε η ώρα της εξόδου της, η Παναγία ξαναφάνηκε στην κόρη. Ήρθε πάλι με τις ίδιες παρθένες και έγνεψε στη Μούσα να σηκωθεί και να ακολουθήσει τον χορό τους.

Η μακαρία κόρη απάντησε με φωνή χαμηλή και γλυκιά πως ερχόταν, πως ερχόταν προς την Κυρία της. Με αυτά τα τελευταία λόγια παρέδωσε την αγνή ψυχή της στα χέρια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Άφησε τη γη και κατοίκησε στις αιώνιες μονές, μαζί με τις παρθένες που συνόδευαν τη Μητέρα του Κυρίου. Όταν ο αρχιδιάκονος Πέτρος άκουσε από τον άγιο Γρηγόριο τη διήγηση, ρώτησε αν οι ψυχές των δικαίων εισέρχονται αμέσως στους ουρανούς. Ο πάπας απάντησε πως οι ψυχές όσων έζησαν θεάρεστα, μόλις λυθούν από το σώμα, εγκαθίστανται στις ουράνιες μονές. Έτσι η μικρή Μούσα έγινε για πάντα παράδειγμα αγνής παιδικής ψυχής και δοξάζει τον Τριαδικό Θεό στους αιώνες.