Στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ένας ταπεινός Σέρβος μοναχός αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει υπό την απειλή θανάτου. Ο Βουκασίνος έγινε νεομάρτυς της Σερβικής Εκκλησίας και πότισε με το αίμα του τα χώματα του τραγικού Γιασένοβατς. Ο άγιος οσιομάρτυς Βουκασίνος έζησε στις πιο τραγικές δεκαετίες του εικοστού αιώνος μετά Χριστόν, σε εποχή φοβερών διωγμών. Γεννήθηκε σε ένα μικρό σερβικό χωριό, το Κλέπτσι, που βρίσκεται κοντά στην επαρχία της Ερζεγοβίνης.
Από νεαρή ηλικία αγάπησε τη μοναστική ζωή και αφιέρωσε την ψυχή του στον Χριστό μέσα από την ιερή μοναστική πολιτεία. Δεν διασώθηκαν αρκετές αγιολογικές πληροφορίες για τον ασκητικό του βίο, αλλά η μνήμη του τιμάται με ευλάβεια. Έζησε ως ταπεινός μοναχός σε μια από τις σερβικές ορθόδοξες μονές της σκληρής εκείνης ιστορικής εποχής. Καλλιέργησε τις αρετές της προσευχής, της εγκρατείας και της απόλυτης υπακοής στον γέροντα της μοναστικής αδελφότητος.
Έγινε σκεύος εκλογής μέσα στη συνοδία του και διαπνεόταν από βαθιά αγάπη προς τον Σωτήρα Χριστό. Όταν ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η ορθόδοξη Σερβία βρέθηκε σε φοβερή δοκιμασία από τους κατοχικούς εχθρούς της. Πολλοί ορθόδοξοι κληρικοί, μοναχοί και πιστοί έγιναν στόχος αλλόθρησκων ή αλλόδοξων διωκτών για την πίστη τους. Με τις πρεσβείες του οσιομάρτυρος Βουκασίνου, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας. Ο ταπεινός μοναχός Βουκασίνος συνελήφθη επειδή ήταν ορθόδοξος και αφιέρωνε τη ζωή του στην παράδοση της Εκκλησίας του Χριστού.
Οι φιλοναζιστές Ρωμαιοκαθολικοί Κροάτες ουστάσης τον οδήγησαν στο φρικτό στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Γιασένοβατς της Κροατίας. Το στρατόπεδο εκείνο έγινε τόπος μεγάλου μαρτυρίου χιλιάδων ορθοδόξων Σέρβων, οι οποίοι αρνήθηκαν να αρνηθούν την πίστη τους. Πολλοί κληρικοί, μοναχοί και απλοί πιστοί έχασαν τη ζωή τους εκεί, χωρίς να λυγίσουν στην απάνθρωπη πίεση των διωκτών. Στον Βουκασίνο πρότειναν να μεταστραφεί στον Ρωμαιοκαθολικισμό για να σώσει τη ζωή του από τα φοβερά βασανιστήρια.
Εκείνος όμως αρνήθηκε σταθερά να αρνηθεί την ορθόδοξη πίστη του και προτίμησε να υπομείνει το μαρτύριο. Οι δήμιοι τον υπέβαλαν σε σκληρά και απάνθρωπα βασανιστήρια, χωρίς όμως να καταφέρουν να λυγίσουν τη φλογερή του πίστη. Παρέδωσε τέλος την αγία ψυχή του στα χέρια του Σωτήρος Χριστού και έλαβε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Έγινε έτσι λαμπρό φως ομολογίας μέσα στα σκοτάδια του εικοστού αιώνος και της παγκοσμίου τραγωδίας. Η μνήμη του τιμάται με βαθιά ευλάβεια από τον σερβικό ορθόδοξο λαό ως προστάτη της πίστεως και της εθνικής ταυτότητας. Με τις πρεσβείες του αγίου οσιομάρτυρος Βουκασίνου της Σερβίας, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της βασιλείας των ουρανών.