Στην Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας ένας ιεράρχης από τη Θεσσαλία έλεγξε με σθένος τον αρχαιρετικό Άρειο και τους ομοϊδεάτες του. Ο πανίερος Πατήρ Αχίλλιος έζησε στους χρόνους της βασιλείας του μεγάλου Κωνσταντίνου, του πρώτου χριστιανού αυτοκράτορα. Καταγόταν από εκλεκτή και αρχοντική οικογένεια, που ξεχώριζε για την ευσέβεια, την καθαρότητα ηθών και τον βαθύ φόβο Θεού. Από νεαρή ηλικία επιδόθηκε με όλες τις δυνάμεις του σε μια φιλόθεη και θεοπαρακαλεστική ζωή με αυστηρή πειθαρχία και άσκηση.
Παράλληλα μελέτησε με σπάνιο ζήλο τις θύραθεν επιστήμες και την υψηλή φιλοσοφία της εποχής του. Με όλα αυτά τα πνευματικά προσόντα στόλισε τον εαυτό του με κάθε θεάρεστη πράξη και ανθρώπινη αρετή. Η αγία πολιτεία του τον ανέδειξε Επίσκοπο της άνω Λαρισσαϊκής Θεσσαλίας από τους πιστούς και τον κλήρο. Διακόνησε τους χριστιανούς που κατοικούσαν σε όλη την ευρύτερη περιοχή της κεντρικής Ελλάδος εκείνης της εποχής. Ως ποιμένας στάθηκε φωτεινός οδηγός και θερμός κήρυκας της αληθινής πίστεως του Χριστού στον λαό.
Όταν συγκλήθηκε η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο Άγιος παρευρέθηκε με ζήλο και προσευχή. Εκεί ενώπιον όλων των πατέρων έλεγξε με σθένος τον αιρετικό Άρειο και τους ομοϊδεάτες του. Έτσι στάθηκε υπερασπιστής αλάνθαστος της αγίας Τριαδικής Θεολογίας και της θεότητας του ενανθρωπίσαντος Υιού του Θεού. Όταν επέστρεψε από τη Νίκαια στη Λάρισα, ο Άγιος Αχίλλιος συνέχισε με ζήλο τους ορθόδοξους αγώνες του. Πρώτα γκρέμισε με αποφασιστικότητα πολλούς ναούς ειδώλων, οι οποίοι υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή της επισκοπής του.
Έδιωξε επίσης από πολλούς δαιμονισμένους ανθρώπους τα ακάθαρτα πνεύματα, με τη χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Επιτέλεσε μάλιστα και άλλα μεγάλα θαύματα προς όφελος των πιστών της εκείθεν τοπικής Εκκλησίας της Θεσσαλίας. Είχε λάβει από τον Κύριο το ξεχωριστό χάρισμα της θεραπείας ασθενειών και κυρίως δαιμονικής καταπιέσεως. Ο Άγιος Αχίλλιος εργάσθηκε με όλες τις δυνάμεις του για να προωθήσει τον Χριστιανισμό σε όλη την περιοχή του. Έκτισε επίσης νέους ναούς και στόλισε εκείνους που υπήρχαν με πλούσιες ιερές αγιογραφίες και πολυτελή σκεύη.
Φρόντισε επίσης για τη θεολογική μόρφωση των ιερέων και την κατήχηση του απλού πιστού λαού της επισκοπής. Ο μέγας ιεράρχης απεβίωσε ειρηνικά κατά το έτος τριακόσια τριάντα μετά Χριστόν, μετά από πολύχρονη και πολύπονη διακονία. Τα τίμια λείψανά του παραμένουν μέχρι σήμερα στην Πρέσπα της σημερινής Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Έχουν μεταφερθεί εκεί από το έτος εννιακόσια εβδομήντα οκτώ μετά Χριστόν, ως πολύτιμος θησαυρός των πιστών. Είθε με τις πρεσβείες του Αγίου Αχιλλίου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει τις ψυχές μας, αμήν.