Επέπλευσε όρθια στα νερά του Δνειπέρου ποταμού, όταν ευσεβείς χριστιανοί την έσωσαν από τα ασεβή χέρια των ληστών. Ένας Τάταρος που γαντζώθηκε επάνω της σαν σε σχεδία διασώθηκε από τα κύματα και βαπτίστηκε αργότερα χριστιανός. Η θαυματουργή εικόνα του Κιέβου των Αδελφών της Παναγίας Θεοτόκου αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά το έτος χίλια εξακόσια πενήντα τέσσερα. Φυλασσόταν αρχικά στον ναό των Αγίων Βορίδου και Γκλεμπ, στην πόλη Βισγκόροντ της ευρύτερης περιοχής του Κιέβου.

Είχε τη θέση της μέσα σε ιερό προσκυνητάρι, στα αριστερά της Ωραίας Πύλης του τέμπλου του ναού. Στις δέκα Μαΐου του έτους χίλια εξακόσια εξήντα δύο ξέσπασε ένας μεγάλος πόλεμος ανάμεσα στη Ρωσία και την Πολωνία. Ο πόλεμος διήρκεσε από το χίλια εξακόσια πενήντα εννέα μέχρι το χίλια εξακόσια εξήντα επτά μετά Χριστόν. Η πόλη Βισγκόροντ υπέστη τότε φοβερές καταστροφές από τους Πολωνούς και τους Τατάρους της Κριμαίας, που βρίσκονταν σε εχθρική κίνηση.

Ο ναός των Βορίδου και Γκλεμπ λεηλατήθηκε και κατεστράφη βίαια από τα στρατεύματα των εχθρών της πίστεως. Οι εισβολείς πήραν όλα τα κοσμήματα και τις άλλες ιερές εικόνες, ενώ τα λείψανα των αγίων κρύφτηκαν κάτω από κρύπτη. Με τη Θεία Πρόνοια όμως η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας διαφυλάχθηκε ολόκληρη και άθικτη, χωρίς να βλαφτεί καθόλου. Κάποιοι ευσεβείς χριστιανοί, που διακινδύνευσαν την ίδια τους τη ζωή, άρπαξαν την εικόνα από τα ακάθαρτα χέρια των κλεφτών.

Επειδή δεν μπορούσαν να την κρύψουν με ασφάλεια, αναγκάστηκαν να την εμπιστευτούν στα νερά του ποταμού Δνειπέρου. Παρακάλεσαν θερμά τον Θεό, ώστε να γίνει το θέλημά Του και η ίδια η Παναγία να φροντίσει το πέρασμα. Προς μεγάλη έκπληξη όλων η εικόνα δεν βυθίστηκε στον ποταμό αλλά επέπλευσε όρθια στην επιφάνεια του νερού. Καθώς οι Τάταροι έφευγαν από τη Βισγκόροντ, αποπειράθηκαν να διασχίσουν τον ποταμό για να ξεφύγουν αμέσως. Πνίγηκαν όμως μέσα σε δυνατή θύελλα και χάθηκαν όλοι, εκτός από έναν που γαντζώθηκε στην εικόνα της Θεοτόκου.

Εκείνη τον κράτησε σαν σχεδία ασφαλείας και τον μετέφερε ζωντανό μέχρι την όχθη του ποταμού. Ο ποταμός οδήγησε την αγία εικόνα στην προκυμαία του Ποντίλ στο Κίεβο και σταμάτησε μπροστά στη μονή των Αδελφών. Έτσι η Θεοτόκος οδήγησε την εικόνα της ακριβώς εκεί όπου ήθελε να την παραλάβει η αδελφότητα της μονής. Ο Τάταρος έντρομος φώναζε δυνατά για βοήθεια, διότι κινδύνευε να πνιγεί στα ορμητικά νερά του ποταμού. Από τη μονή έστειλαν αμέσως μία βάρκα και οι μοναχοί παρέλαβαν τόσο την εικόνα όσο και τον επιζώντα Τάταρο.

Ο Τάταρος, που γλίτωσε τη ζωή του χάρη στη χάρη του Θεού, πίστεψε στον Ιησού Χριστό και βαπτίσθηκε χριστιανός. Η αγία εικόνα τοποθετήθηκε αρχικά στον ξύλινο ναό των Αγίων Βορίδου και Γκλεμπ, όπου παρέμεινε για πολύ καιρό. Ένα αρχείο της περιουσίας του ναού στη μονή των Αδελφών του Κιέβου, που συντάχθηκε το χίλια οκτακόσια επτά, περιγράφει τη θαυματουργή εικόνα. Το έτος χίλια εννιακόσια δεκαεννέα η μονή των Αδελφών έκλεισε από τις διωκτικές πολιτικές αρχές.

Από τότε η εικόνα του Κιέβου των Αδελφών θεωρήθηκε για δεκαετίες απολεσθείσα και αμέτρητα δάκρυα χύθηκαν από τους πιστούς. Έπειτα όμως νεότερες έρευνες απέδειξαν ότι η εικόνα ανήκει στις πέντε πιο πολύτιμες εικόνες της παλαιάς ορθόδοξης μονής. Το έτος χίλια εννιακόσια εικοσιέξι μεταφέρθηκε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου για ασφαλή φύλαξη. Η επανανακάλυψη της εικόνας έγινε στις αρχές της δεκαετίας του δύο χιλιάδες, μετά από πολλές μακρές έρευνες.

Σήμερα η ιερή εικόνα φυλάσσεται στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου και ένα αντίγραφο βρίσκεται σε άλλη μονή του Κιέβου. Η μνήμη της θαυματουργής εικόνας τιμάται στις δέκα Μαΐου, στις έξι Σεπτεμβρίου, στις δύο Ιουνίου και το Σάββατο της Ε εβδομάδας. Με τις πρεσβείες της Παναγίας Θεοτόκου των Αδελφών του Κιέβου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.