Καθιερώθηκε ως κοινή εορτή όλων των αγίων που έδρασαν στη γη της Δημητριάδος, με τον πρώτο της επίσκοπο, τους οσιομάρτυρες, τους οσίους και τους νεομάρτυρες της περιοχής. Ο μακαριστός μητροπολίτης Δημητριάδος Ηλίας θέσπισε αρχικά την κοινή αυτή εορτή γύρω στο έτος χίλια εννιακόσια εβδομήντα μετά Χριστόν. Η ιδιαίτερη αυτή σύναξη τιμά τους αγίους που έζησαν, δίδαξαν, ασκήθηκαν και μαρτύρησαν στην ευρύτερη περιοχή της ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, για τη σωτηρία ψυχών.

Ξεκίνησε ως τοπική πρωτοβουλία και έγινε αμέσως αποδεκτή από το ποίμνιο ολόκληρης της θεσσαλικής μητροπόλεως, με ευλάβεια και πνευματική χαρά. Έπειτα από κάποια χρόνια αδράνειας η πανηγυρική εορτή επανάρχισε με νέα ζωντάνια και θαυμαστή πνευματική δύναμη. Η νέα έναρξη της εορτής έγινε το έτος χίλια εννιακόσια ενενήντα τέσσερα, μετά από μακρά διακοπή. Τότε ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Χριστόδουλος έδωσε την ευλογία του και υποστήριξε ένθερμα την επαναφορά της συνάξεως.

Έκτοτε συνεχίζεται κατ' έτος η μεγάλη τιμή προς όλους εκείνους τους αγίους της επαρχίας Δημητριάδος και του Πηλίου, με μεγαλοπρέπεια και ευλάβεια. Η σύναξη γίνεται είκοσι οκτώ ημέρες μετά το άγιον Πάσχα, που αντιστοιχεί στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Η ιδιαίτερη αυτή ημερομηνία την εντάσσει στις κινητές πασχάλιες εορτές του εκκλησιαστικού ορθοδόξου ημερολογίου της Εκκλησίας. Έτσι γίνεται μέσα στη χαρμόσυνη περίοδο της Πεντηκοστής και λαμβάνει ιδιαίτερη πασχάλια ομορφιά και λάμψη.

Στον κατάλογο της συνάξεως περιλαμβάνεται ο πρώτος επίσκοπος Δημητριάδος, ο άγιος Βησσαρίων, που εορτάζει χωριστά στις δεκαπέντε Σεπτεμβρίου. Τιμώνται επίσης οι οσιομάρτυρες Δαμιανός ο εν Κισσάβω και Γεδεών ο εκ Καπούρνης, ένδοξα τέκνα της θεσσαλικής γης. Στη σύναξη συμπεριλαμβάνονται οι όσιοι Συμεών ο Ανυπόδητος, Γεράσιμος ο Νέος, Λαυρέντιος και Διονύσιος ο κτήτωρ της Σουρβιάς. Όλοι αυτοί υπήρξαν στυλώματα του τοπικού μοναχισμού και άφησαν πλούσια κληρονομιά στη γη της Δημητριάδος για αιώνες ολόκληρους.

Συγκαταριθμούνται επίσης οι νεομάρτυρες Απόστολος ο Νέος, Τριαντάφυλλος ο εκ Ζαγοράς και ο άγιος Σταμάτιος. Με το αίμα τους πότισαν τη θεσσαλική γη και έγιναν παράδειγμα ομολογίας για τους συμπατριώτες τους κατά τους δύσκολους χρόνους της δουλείας. Στον τιμητικό κατάλογο προστίθενται τέλος και οι όσιες Ζηναϊδα και Φιλονίλλα, εκλεκτές μορφές του γυναικείου μοναχισμού. Όλοι μαζί συγκροτούν χορό αγίων, που λάμπουν από τη Θεσσαλία στον ουρανό της αγίας Εκκλησίας του Χριστού.

Η εορτή αναδεικνύει την πλούσια αγιολογική παράδοση της επαρχίας Δημητριάδος μέσα στους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας. Δίνει στους πιστούς ευκαιρία να παρακαλούν συγκεντρωτικά όλους τους τοπικούς αγίους με μία ενιαία εορταστική σύναξη μέσα στον χρόνο. Έτσι το ποίμνιο της Δημητριάδος αποκτά αίσθηση αγιολογικής ενότητας και συνέχειας με τους πατέρες της τοπικής Εκκλησίας. Με τις πρεσβείες πάντων των αγίων της Δημητριάδος, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.