Πτηνά του ουρανού έφερναν την τροφή στο στόμα του Οσίου Σιώ μέσα στις σπηλιές του Σαρκινέτι, όπως άλλοτε στον προφήτη Ηλία. Η Παναγία η Θεοτόκος και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εμφανίστηκαν προσωπικά μπροστά του σε φωτεινή θεοπτία. Ο Όσιος Σιώ καταγόταν από την Αντιόχεια και υπήρξε ένας από τους Δεκατρείς Σύρους Πατέρες που δίδαξαν στη Γεωργία. Οι γονείς του ήταν ευλαβείς ευγενείς και του παρείχαν χρηστή και πλούσια εκπαίδευση από τα νεαρά του χρόνια.

Όταν ο Σιώ ήταν είκοσι ετών, άκουσε για τους ασκητικούς αγώνες του Αγίου Ιωάννη της Ζεντάζενι. Πήγε κρυφά για να επισκεφθεί τον γέροντα και τους μαθητές του, οι οποίοι ασκήτευαν στην έρημο. Ο Άγιος Ιωάννης υποσχέθηκε να τον δεχθεί ως μαθητή, εφόσον οι γονείς του συμφωνούσαν με την απόφαση του νέου. Όταν επέστρεψε σπίτι, ο Σιώ δεν είπε τίποτα στους ευσεβείς γονείς του για τα γεγονότα της ερήμου. Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι που οι γονείς του εισήλθαν με τη σειρά τους στη μοναχική ζωή.

Τότε ο Σιώ πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και μοίρασε τα κέρδη σε φτωχούς, χήρες, ορφανά και ασκητές. Ελευθέρωσε επίσης όλους τους δούλους της οικογενείας του και επέστρεψε με χαρά στον γέροντα Ιωάννη. Ο Άγιος Ιωάννης δέχθηκε τον Σιώ με μεγάλη χαρά, τον κούρεψε μοναχό και τον ευλόγησε να μείνει στην έρημο. Έζησε εκεί κοντά στον γέροντα Ιωάννη για είκοσι ολόκληρα χρόνια ασκητικής πολιτείας και πνευματικού αγώνα. Όταν ο Άγιος Ιωάννης έλαβε θεϊκή αποκάλυψη να επιλέξει δώδεκα μαθητές και να ταξιδέψει στη Γεωργία, ο Σιώ ήταν ανάμεσα στους εκλεκτούς.

Οι όσιοι πατέρες έφτασαν στη Γεωργία και εγκαταστάθηκαν στο όρος Ζεντάζενι, για να φωτίσουν τη χώρα εκείνη. Με την ευλογία του καθολικού Ευλαβίου και του γέροντα Ιωάννη, διασκορπίστηκαν στη χώρα να κηρύξουν τον λόγο του Θεού. Με την εντολή του διδασκάλου του, ο Άγιος Σιώ εγκαταστάθηκε στις σπηλιές Σαρκινέτι κοντά στη Μτσχέτα. Άρχισε να ζει μία αυστηρή ασκητική πολιτεία, χωρίς νερό και ανάμεσα σε άγρια θηρία της ερήμου. Οι στερήσεις και οι δοκιμασίες δεν κλόνισαν τη μεγάλη πίστη του Αγίου Σιώ στον Σωτήρα Χριστό.

Όπως ο προφήτης Ηλίας στην παλαιά εποχή, ο Σιώ έλαβε τροφή από τα στόματα των πτηνών. Κάποτε, μετά από μακρά προσευχή, ένα λαμπερό φως εμφανίστηκε ξάφνου στο μέρος όπου βρισκόταν ο Άγιος. Η Παναγία και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος στάθηκαν τότε μπροστά του σε εκείνη τη θεϊκή οπτασία. Ο Άγιος έλαβε από αυτή την επίσκεψη τεράστια ενίσχυση στην ψυχή και στις πνευματικές δυνάμεις του. Μετά από αυτή τη θαυμαστή επίσκεψη, ο Άγιος Σιώ άρχισε να προσεύχεται με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο και αφοσίωση.

Πέρασε ώρες ολόκληρες ολομόναχος στην έρημο, ενώ μιλούσε πνευματικά με τον φίλτατο και ηγαπητό Νυμφίο Χριστό. Άλλη φορά ο Άγιος Ευάγριος, που τότε ήταν διοικητής της Τσιχεντιντί και στρατιωτικός σύμβουλος, πήγε για κυνήγι. Στις σπηλιές του Σαρκινέτι συνάντησε τον Άγιο Σιώ και θαύμασε την ευσέβειά του και τους ασκητικούς αγώνες του. Αποφάσισε αμέσως να μείνει εκεί μαζί του ως μαθητής και ασκητής της ίδιας μοναχικής τάξης. Η είδηση της μεταστροφής του διοικητή διαδόθηκε σύντομα σε ολόκληρη τη χώρα της μακρινής Γεωργίας.

Πολλοί άρχισαν να συρρέουν στον τόπο, για να δουν τα θαυμαστά έργα και τα σημεία του ασκητή. Πολλοί έμειναν εκεί μαζί τους, και ακολούθησαν το παράδειγμα του Αγίου Ευαγρίου και την κλήση του Χριστού. Ο Άγιος Σιώ προσευχήθηκε στον Θεό να του φανερώσει τον τόπο, όπου ήθελε να κτιστεί ναός. Τοποθέτησε ένα κάρβουνο πάνω στο χέρι του και πασπάλισε λιβάνι, σαν να ήταν το χέρι του θυμιατό. Παρακολούθησε έπειτα τον καπνό, που έβγαινε από το πύρινο κάρβουνο και ανέβαινε ψηλά στον αέρα.

Στο σημείο όπου ο καπνός υψωνόταν ευθύς σαν στύλος, σημείωσε με το ραβδί του τον τόπο για τον ναό. Όταν ο βασιλιάς Παρσμάν έμαθε την αλλαγή ζωής του στρατιωτικού του συμβούλου, αναστατώθηκε βαθιά και πήγε στην έρημο. Όταν όμως είδε τη θεϊκή χάρη να λάμπει στο πρόσωπο του Αγίου Σιώ, έβγαλε αμέσως το στέμμα του. Γονάτισε ταπεινά μπροστά στον γέροντα και ζήτησε την ευλογία του με μεγάλη συντριβή της καρδίας. Ο πατήρ Σιώ τον ευλόγησε με ευλάβεια, τον βοήθησε να σηκωθεί και ακούμπησε ξανά το στέμμα στο κεφάλι.

Όλη η βασιλική αυλή ήρθε για να λάβει την ευλογία του Σιώ, ακολούθησε δηλαδή το παράδειγμα του βασιλιά. Ένας ευγενής με πληγή στο μάτι γονάτισε μπροστά του και ακούμπησε το μάτι στο πόδι του Αγίου. Έλαβε αμέσως πλήρη θεραπεία και απηλλάγη από κάθε σημάδι του τραύματος μπροστά σε όλους τους θεατές. Ο βασιλιάς πρόσφερε πλούσια δωρεά για την ανέγερση του ναού στην έρημο και κτήματα τεσσάρων χωριών. Όταν ολοκληρώθηκε η ανέγερση του ναού, οι ιεράρχες καθαγίασαν αυτόν τον νεόκτιστο ιερό ναό της μονής.

Ο αριθμός των μοναχών έφτασε σύντομα τις δύο χιλιάδες αδελφούς και ασθενείς λάβαιναν θαυματουργικές θεραπείες. Ο Άγιος Σιώ διόρισε τον Ευάγριο διάδοχό του και αποσύρθηκε σε πηγάδι, για να ζήσει δεκαπέντε χρόνια σε προσευχή. Με τις πρεσβείες του οσίου Σιώ του Αναχωρητή, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.