Κάθε χρόνο στις οκτώ Μαΐου από τον τάφο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου αναβλύζει θαυματουργικά μία λεπτή κόνις. Οι πιστοί ονόμασαν αυτή την ιερή σκόνη «μάννα από τη γη», γιατί θεράπευε ψυχικές και σωματικές ασθένειες. Ο τίμιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος εκοιμήθη σε ηλικία άνω των εκατό ετών στην πόλη της Εφέσου. Πριν την κοίμησή του, ο εκλεκτός μαθητής του Σωτήρος έβγαλε επτά μαθητές του έξω από την πόλη της Εφέσου. Τους πήρε μαζί με φτυάρια και τους οδήγησε σε άλλο τόπο, όπου σχεδίαζε να ολοκληρώσει την επίγεια ζωή του.

Τους κάλεσε να καθίσουν και ο ίδιος αποτραβήχτηκε λίγο για να προσευχηθεί στον φίλτατο Νυμφίο Χριστό. Όταν επέστρεψε στους μαθητές, τους είπε να σκάψουν τάφο σε σχήμα σταυρού, σύμφωνα με το μέτρο του ύψους του. Έδωσε τις τελευταίες παραινέσεις του και ασπάστηκε όλους τους μαθητές με πατρική στοργή και αγάπη. Στη συνέχεια κατέβηκε ο ίδιος ζωντανός μέσα στον τάφο και τους ζήτησε να τον σκεπάσουν με χώμα. Είπε «πάρτε λίγο χώμα από τη μητέρα γη και σκεπάστε με μέχρι τα γόνατά μου».

Όταν εκείνοι το έκαναν, τους ζήτησε να τον σκεπάσουν μέχρι τον λαιμό του με μεγαλύτερη ποσότητα χώματος. Έπειτα παρήγγειλε στους μαθητές «φέρτε ένα λευκό σινδόνι και τοποθετήστε το πάνω στο πρόσωπό μου με ευλάβεια». Έπειτα ζήτησε από τους μαθητές να τον φιλήσουν για τελευταία φορά, καθώς δεν θα τον ξανάβλεπαν στην παρούσα ζωή. Μετά την αναχώρηση των μαθητών, εκείνοι έκλαψαν με πικρά δάκρυα και επέστρεψαν αργότερα στον τάφο του διδασκάλου. Όταν άνοιξαν τον τάφο για να ασπαστούν ξανά τα τίμια λείψανα, δεν βρήκαν εκεί το άγιο σώμα του Αποστόλου.

Έκλαψαν και πάλι και επέστρεψαν στην Έφεσο, ενώ ο τόπος του τάφου παρέμενε ένας μυστηριώδης τόπος. Σύντομα οι χριστιανοί άρχισαν να επισκέπτονται τον τάφο του Αποστόλου και να ζητούν τις άγιες πρεσβείες του. Κάθε χρόνο εκείνη την ημέρα από τον τάφο εξερχόταν μια λεπτή κόκκινη κόνις, η οποία επιτελούσε θαύματα. Οι πιστοί συνέλεγαν αυτή τη θαυματουργή σκόνη με προσοχή και την χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Πολλοί απαλλάσσονταν από επώδυνες ασθένειες, σωματικά παθήματα και πνευματικές δοκιμασίες με την επίκληση του ονόματος του Αποστόλου.

Ο Άγιος Αυγουστίνος γνώριζε καλά τη θαυματουργική αυτή κόνη και ο Άγιος Γρηγόριος της Τουρώνης έγραψε επίσης γι' αυτήν. Έτσι το θαύμα διαδόθηκε ευρέως στη Δύση και στην Ανατολή και η ευλάβεια προς τον Θεολόγο αυξανόταν διαρκώς. Πιστοί προσέρχονταν από κάθε γωνιά της οικουμένης για να συλλέξουν λίγη από τη θαυμαστή σκόνη του τάφου. Πολλοί έλαβαν ίαση από χρόνιες ασθένειες και ευχαρίστησαν τον φιλάνθρωπο Κύριο και τον Άγιο Απόστολο. Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες έγινε συνήθεια να εξυμνείται και να μακαρίζεται ο μέγας αυτός Απόστολος αυτή την ημέρα.

Όπως και τον Σεπτέμβριο μήνα, στις είκοσι έξι, που εορτάζεται η κύρια εορτή της κοιμήσεώς του στην παγκόσμια Εκκλησία. Η σημερινή εορτή ονομάστηκε σε κάποιες πηγές «ροδισμός», δηλαδή ημέρα των ρόδων, εξαιτίας της θαυματουργής κόνεως. Άλλοι θεωρούν ότι η μάννα ονομάζεται ροδής, καθώς πρόκειται για τριανταφυλλόχρωμη σκόνη ή ροζ έλαιο της ανοίξεως. Άλλοι πάλι λένε ότι με αυτή την ονομασία γιορτάζονται τα τριαντάφυλλα της ανοίξεως, όπως στολίζουμε τους ναούς για την Πεντηκοστή.

Η κύρια εορτή του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου είναι στις είκοσι έξι Σεπτεμβρίου εκάστου έτους από όλη την Εκκλησία. Σήμερα όμως η Εκκλησία τιμά τον Άγιο, εξαιτίας του ετησίου προσκυνήματος των πιστών στον τάφο του στην Έφεσο. Η φιλάγαθη φωνή του Αποστόλου αντηχεί ακόμα μέσα στις σελίδες των τεσσάρων Ευαγγελίων και της Αποκαλύψεως. Δίδαξε με ανυπέρβλητο τρόπο την αλήθεια ότι «ο Θεός είναι αγάπη» και έγινε ο ίδιος ζωντανό παράδειγμα της αληθούς αγάπης. Έγραψε επίσης τρεις σύντομες αλλά βαθιές επιστολές προς τους χριστιανούς της εποχής του και τις γενεές του μέλλοντος.

Η Εκκλησία τον προσφωνεί ως «ο άγιος ένδοξος Απόστολος και Ευαγγελιστής, παρθένος και αγαπητός φίλος του Χριστού». Η μνήμη του παραμένει ζωντανή στους αιώνες ως φωτεινό υπόδειγμα παρθενίας, αγάπης και θείας θεολογίας. Από όλους τους Αποστόλους, μόνον αυτός παρέμεινε δίπλα στον Σταυρό μαζί με την Παναγία Μητέρα του Κυρίου. Ο ίδιος ο Σωτήρας τον εμπιστεύθηκε στην Παναγία ως υιό και την Παναγία στον ίδιο ως μητέρα. Από εκείνη την ώρα ο Ιωάννης την έλαβε στο σπίτι του και τη φρόντισε ως πραγματική μητέρα του.

Στο νησί της Πάτμου έλαβε από τον Κύριο τις φοβερές οπτασίες της Αποκαλύψεως, τις οποίες κατέγραψε για όλη την Εκκλησία. Στην Έφεσο πέρασε τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του και ποιμένει με αγάπη τα τέκνα του Χριστού. Η θαυματουργική κόνις παραμένει αδιάψευστη μαρτυρία της θείας δόξας του Αποστόλου και της παρρησίας του στον Κύριο. Πολλοί προσκυνητές προσέρχονται μέχρι σήμερα στον τόπο της κοιμήσεώς του για να ζητήσουν τις πρεσβείες του Αγίου.

Με τις άγιες προσευχές του, ας μας χαρίσει ο Κύριος θεραπεία στις ψυχικές και σωματικές μας ασθένειες. Ας αξιωθούμε και εμείς να γίνουμε αρεστοί και αγαπητοί στον Χριστό τον φιλάνθρωπο Θεό μας. Με τις πρεσβείες του ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.